De hele zomer heeft Uki gezwerfd, rond gedoold in het binnenland, in de stikkende hitte, met honger en dorst. Ze stak zich weg achter auto's, achter een vuilbak, en leerde vlug de rake klappen van de straat kennen. Mensen waren of heel lief of heel smerig tegen haar, of ze wilden haar strelen, of ze wilden haar hard raken, met voeten of stokken of flessen. Een straathond krijgt het hier vaak zeer zwaar te verduren. 

Uki liet echter haar moed niet zakken en bleef terug komen en bleef proberen, altijd voorzichtig, maar altijd met hoop. Tot op een dag  de mensen die haar hadden leren kennen overal om hulp smeekten voor haar. Het dodenstation lag al enkele weken op de loer en dat zou haar einde hebben betekend. 

En zo kwam ze bij ons, een bescheiden, en teruggetrokken hondje, maar eens ze je kent een trouwe beste vriend. Een dankbare geredde kanjer die als Herder graag trouw wil zijn aan een Herder kenner. Ze is sociaal, goed met andere honden, maar is meer op mensen gericht, ze wil bij de mens horen en daar dan ook alles voor doen!

Meer informatie over Uki vind je hier.