Onze Ivanhou was een speciaal hondje dat onverwacht in ons leven kwam nadat we hem gered hadden van dodenstation. Hij was daar lelijk gebeten en moest onmiddellijk geopereerd worden… Hij was schoon van lelijkheid, koppig als een ezel en grappig als een dondersteen. Hij had een sterk karakter en was tot op zijn laatste dag een sterke Heer.
Vandaag ben je heen, mijn liefste deugniet, mijn opvliegende jongen, maar onbeschrijflijk lief. Dirk gaf je allerlei namen die ik hier niet kan neer schrijven, laat het ons zo zeggen: je was niet zomaar een hondje, Ivanhou. Je was Ivanhou. Een karakter op pootjes,
een klein bijzonder wezentje dat zijn eigen plaatsje had in ons leven en in zoveel harten. En dat plaatsje zal niemand ooit kunnen innemen.
Je werd bijna 15, maar wat gaan we je missen… Waarom toch he, we willen niet dat deze dag komt, maar het komt… Bedankt dat je in ons leven kwam, lieve Ivanhou. Bedankt voor wie je was, voor alles wat je ons gaf en voor de liefde die je achterlaat.
Rust zacht mijn kleine knappe kapoen…
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
