11 juli kwamen we terug uit Griekenland. Vanaf 13 juli zaten we bijna dagelijks bij de dierenarts en daarna specialist. Je werd steeds zieker. Er werd van alles uitgesloten maar wat was het dan wel? Maandag 10 augustus kregen we de uitslag van het bloedonderzoek. 3 opties, endoscopie en biopten van de darm, buikoperatie en biopten van de lever of prednison. Je had de hele dag nog niet gegeten. Toen ik 22u thuiskwam van mijn werk zat je op me te wachten. Je at ineens je bak leeg en wilde een blokje om. Daarna kroop je tussen ons in op de bank en viel in slaap. Uiteindelijk heb ik je de trap opgetild en heb je verder tussen ons in geslapen. Dinsdag 11 augustus kon je niet van het bed af. Ik heb je naar beneden gedragen daar strompelde je naar je mandje. Je wilde niet meer eten, drinken of uit alleen maar slapen en af en toe kijken of we er nog waren. Dit was voor ons het seintje. Je wilde wel maar kon niet meer….. De dierenarts kwam om 15.15 u. Je kwam nog even heel stoer je mandje uit om tegen haar te blaffen. Daarna ging het heel snel en vredig. We hebben je zelf weggebracht, het laatste ritje in de auto wat je altijd fijn vond. Dag lieve Laki, mijn Mickey Muis, onze Lakido, we hebben 6 jaar intens geleefd en genoten. Je bent overal met ons geweest. Ik durf oprecht te zeggen dat wij hele fijne jaren hebben gehad maar jij ook. Rust zacht lieverd, we houden van je!
