❤️ 𝐄𝐞𝐧 𝐧𝐢𝐞𝐮𝐰 𝐛𝐞𝐠𝐢𝐧 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐌𝐨𝐫𝐞𝐧𝐢𝐚 ❤️

Na de hevige regenval werd langs de rivier een Podenco-mama opgemerkt, samen met haar pupje. Morenia (2 jaar) was erg mager en ondervoed, en bovendien had ze een zwaar beschadigd pootje. Door haar grote angst durfde ze niet naar mensen toe te komen. Wat ze allemaal heeft moeten doorstaan, zullen we wellicht nooit weten.
Met veel geduld, liefde en na verschillende pogingen konden we haar uiteindelijk veilig vangen met een vangkooi.
Nu Morenia bij ons is, leren we een ontzettend lieve, zachte en dankbare mama kennen. ❤️ Ze geniet zichtbaar van de zorg, rust en aandacht die ze zo lang heeft moeten missen.

We  kijken ernaar uit om haar de toekomst te geven die ze verdient. 🐾💕 

Meer informatie over haar vind je hier.

Mum and kids....

 

Onze ziekenboeg!! De week is gestart!!

 

In memoriam Tito

"Helaas heb ik op 5 juni mijn lieve bij jullie geadopteerde hond Tito moeten laten inslapen. Hij is 11 jaar mijn trouwe metgezel geweest en mijn grote vriend. Het was een geweldige hond.😪" 

In memoriam Mini (ACE Louisa)

"Op 1 juni hebben we afscheid moeten nemen van Mini. Ik kreeg haar kado  van Fabiënne in 2009, en wat was ik blij met haar.

Een kleine, eigenwijze, dapperen dame die van niks en niemand bang was en altijd was ze vrolijk is in voor een rondje knuffelen.
Lieve Mini, wat gaan we je missen." 

In memoriam Kira (Ace Mie Katoen)

Onze Galgo Kira noemde vroeger bij SHIN, Mie Katoen. Ze was een zeer gevoelige hond, maar had wel geen angsten of trauma’s. Ze was het onmiddellijk gewoon bij ons. Ze is aangekomen met de vrachtwagen in 2019. Wij hadden toen nog Bonita, ook een Galgo van bij jullie. Ze was lief, vriendelijk en HEEL aanhankelijk met ons. Ze volgde mij overal en sliep vaak in bed. Ze was ons zo dankbaar dat we haar geadopteerd hadden, ze kroop helemaal in je hart en ziel

Helaas werd ze een jaar geleden met hemangosarcinoom (bloedvat kanker) gediagnosticeerd. Ze werd twee keer geopereerd in dat jaar, want de kanker zat toen telkens in haar nek, een tumor die kon weggehaald worden. Helaas wisten we ook dat het een ongeneesbare kanker was

. Die was plots teruggekomen afgelopen week. Wat eerst nog op een banale gastritis leek, werd plots heel ernstig en bleek ze binnenin te bloeden. We hebben haar, helaas, gisteren moeten laten inslapen… Ons gezin is kapot van verdriet . Haar maatje Coby (onze dove Podenco) is haar voorbeeld kwijt. KIra was als een kind voor ons en we zullen haar nooit kunnen vergeten! Lieve mensen, shop geen hond, maar adopteer! Ze hebben het zo hard nodig en de liefde die je krijgt is eerlijk en onvoorwaardelijk