We brachten weer een bezoekje aan ons Isabelleke. Zoals altijd straalt
ze positiviteit uit, met een glimlach en een hart van goud. Ondanks de
zware omstandigheden waarin ze elke dag leeft en werkt, blijft ze moedig
en hoopvol.
Intussen worden er nog steeds hondjes bij haar gedumpt, naast de zovele
anderen die aan hun lot worden overgelaten in de straten van Alora… De
hitte is ongezien, er staat geen zuchtje wind en de temperaturen zijn
werkelijk ondraaglijk. Overdag lijken de straten
uitgestorven. Door de extreme warmte blijft iedereen binnen en komt het
leven pas 's avonds weer op gang.
Ondertussen proberen de honden en katten te overleven, maar je ziet hoe
zwaar ze het hebben. Voor de dieren die op straat worden achtergelaten,
is het een ware hel. Velen halen het helaas niet en sterven een stille,
eenzame en hartverscheurende dood.
En het houdt nooit op: er werd opnieuw een nestje pups aan Isabelleke's
deur achtergelaten: een herdertje en enkele kleinere pupjes. Voor wie
hen dumpte, is het probleem van de baan. Voor Isabelleke beginnen de
zorgen dan pas…
Gelukkig geeft ze niet op, en blijft ze elke dag opnieuw vechten voor deze onschuldige zieltjes!
Phoebe in de kijker gezet door een van onze vrijwilligers:
‘Iedere
keer als ik in de refugio kom, zie ik zoveel lieve viervoeters.
Allemaal geduldig wachtend, hopend om opgemerkt te worden en ooit naar
huis te kunnen vertrekken. Sommigen hun geduld wordt echter wel heel
lang op de proef gesteld, waardoor vrijwilligers hen helaas keer op keer
blijven terugzien… Iedere vrijwilliger zal het wel herkennen: die ene
hond die nog nét dat beetje meer met je doet dan hetgeen alle anderen al
zozeer doen.
Voor mij is
dit Phoebe, een prachtige mastin van 6 jaar. De liefde die ze geeft, is
enorm. Knuffelen met Pheobe is bijna een verslaving, zo fijn 🥰.
Phoebe
zoekt een prachtige thuis dat haar prachtige uiterlijk alle eer zal
aandoen. Ze geeft haar overdosis liefde liever aan mensen die op hun
beurt alle liefde aan haar kunnen teruggeven en waar ze die niet moet
delen met andere hondenbroers of -zussen.
Phoebe heeft op haar verlanglijstje staan:
- Mensen die het leuk vinden om ontzettend veel liefde te krijgen en geven 🩷.
-
Een huis zonder hondenbroer of hondenzus. Ze wilt graag alle liefde van
haar baasjes zelf terugkrijgen. Vaak zijn soortgenootjes niet haar
beste vrienden.
- Een goed omheinde tuin zodat ze zeker niet weg kan gaan om op avontuur te vertrekken 🏡.
- Baasjes die lekker veel thuis zijn bij haar.
- Baasjes met een goede stofzuiger voor haar haarverlies 🤪
- Een kast vol lekker snackjes 🦴🍖!
Phoebe
haar kwaliteiten en mogelijkheden zijn enorm, mits ze bij de juiste
mensen terecht komt. En dat gun ik haar als geen ander…
"Op 14 november 2015 hebben we boxer Yentl van jullie geadopteerd. Ik
mag jullie het spijtig nieuws vertellen dat Yentl vredig gestorven is
bij ons in de tuin. Wij willen jullie bedanken dat wij zo lang hebben
kunnen genieten van deze fantastische hond."
Op het eerste gezicht lijkt dit een heel gewone foto: een hond die
heerlijk ontspannen naast haar baasje op de zetel ligt. Maar achter dit
beeld schuilt een bijzonder verhaal.
Dit is Debby. Drie lange
jaren bracht ze door in ons asiel. Ze droeg een rugzakje met zich mee en
was altijd wat gereserveerd en terughoudend tegenover vreemden.
Vertrouwen geven was voor haar niet vanzelfsprekend. Gelukkig vond ze
een baasje met kennis en geduld dat haar een kans wilde geven.
Net
daarom raakt deze foto ons zo. De ontspannen houding, de rustige blik,
het dicht tegen haar baasje aan liggen: het zijn kleine dingen die
eigenlijk heel groot zijn. Ze tonen hoeveel vooruitgang Debby heeft
gemaakt en hoeveel veiligheid en geborgenheid ze vandaag voelt, dankzij
een dierenvriend die voor haar opstond.
Voor sommigen is het gewoon een hond op een zetel. Voor ons is het een hond die eindelijk thuis is. ❤️🐾
Vastgoed Van Thielen is gespecialiseerd in de verkoop van residentieel
vastgoed en wordt geleid door Julie Van Thielen, erkend BIV-makelaar.
Met
meer dan 15 jaar ervaring in de vastgoedsector staat Vastgoed Van
Thielen bekend voor zijn gedrevenheid, deskundigheid en persoonlijke
begeleiding. Sinds de oprichting van het kantoor in 2015 begeleidt Julie
haar klanten met passie en professionaliteit bij de verkoop van hun
woning.
🏡 Op zoek naar een betrouwbare vastgoedpartner of vrijblijvend advies? Neem gerust contact op met Vastgoed Van Thielen.
Martino is een bijna 7-jarige kruising die al bijna vier jaar in ons
asiel wacht. en dat is veel te lang. Zijn leven begon op straat, met
littekens op zijn lichaam. Wat hij precies heeft meegemaakt, weten we
niet, maar het is duidelijk dat hij weinig goede ervaringen heeft gekend
met andere honden.
Toch heeft Martino zijn vriendelijke karakter
behouden. Hij begroet mensen open en hartelijk, ook als hij je nog niet
zo goed kent. Zijn volledige vertrouwen krijg je niet cadeau – dat moet
je verdienen – maar als hij dat doet, krijg je een trouwe metgezel voor
het leven.
Martino loopt keurig mee aan de lijn en gedraagt zich
rustig bij andere honden tijdens wandelingen. In zijn kennel – en zeker
rond zijn eten – heeft hij liever geen hondengezelschap. Een thuis waar
hij de enige hond is en waar hij rust en ruimte krijgt, zou perfect
voor hem zijn.
Hij heeft een speelse kant, doet graag gek en
geniet volop van een goede wandeling. Knuffelen laat hij in het begin
liever aan zich voorbijgaan, maar geef hem de tijd en je zult zien hoe
liefdevol hij echt is. Omdat drukte hem kan overweldigen, zoeken we voor
Martino een plek zonder jonge kinderen (onder de 12).
Deze lieve
jongen heeft genoeg meegemaakt. Nu verdient hij een rustige, stabiele
thuis waar hij mag genieten van het leven – eindelijk!
Blanquitita was ooit huiskatje, gewild toen ze een kitten was maar toen
ze uitgroeide tot een volwassen dame en volgens de mensen het schattige
ervan af was mocht ze vertrekken.
Ze werd gratis aangeboden op
sociale media, gelukkig kon een vrijwilliger haar redden van een erger
lot en kwam ze bij ons terecht. Blanquitita was even van het padje af
maar heeft zich neergelegd bij haar lot en geniet nu van de aandacht
van haar verzorgers. Waar mag deze tricolor thuiskomen voor eeuwig en
altijd?
Mafke is een klein Bulletje die door zijn vorige baasje gekocht werd in
Italië, waarschijnlijk voor heel veel geld. Hij moest zogezegd weg omdat
ze moest verhuizen en geen toelating kreeg om dieren te houden in het
nieuwe huis.
Toen Mafke echter met me mee in opvang ging, werd al snel duidelijk dat
dat verhaal niet de hele waarheid was. Hij aanvaardt geen “neen", dan
probeert hij in je schoen of voet te bijten, met hele zelfzekere ogen en
met volle kracht. Hij heeft een duidelijk
meerwaardigheidscomplex, en denkt dat hij Napoleon in persoon is. Hij
heeft een zeer kort lontje en schiet vlug uit zijn krammen. Hij kan met
andere honden maar kiest zijn vriendjes. Als hij een hond niet leuk
vindt, maakt hij dat met veel lawaai en veel show
duidelijk.
Mafke is ook erg jaloers en duldt geen andere hondjes om mij en hem
heen. Als hij alleen met je is, is het een zalig hondje: hij is erg lief
en aanhankelijk, trouw en intelligent, maar hij weet wat hij wil. Best
wordt hij alleen geplaatst, waar hij verder opgevoed
kan worden.
We zijn nu enkele weken met hem bezig en we maken vooruitgang. Hij helpt
graag met stofzuigen, dweilen, deuren open en dicht doen. Hij is altijd
vrolijk maar wel op zijn voorwaarden. Hij geeft je weinig persoonlijke
ruimte. Hij gehoorzaamt wanneer het hem zint,
want hij probeert altijd te beslissen en beheersen.
Kortom, hij moet een baasje treffen die Bulletjes kent, en hem met humor
tot zich neemt. Stilaan zal hij veranderen in een metgezel voor het
leven, maar het gaat even duren.
Goed nieuws! De wijnmakers van Wolvenhoek Vineyards, trotse baasjes van Patita, zetten zich in voor onze hondjes 💛
Ze verkopen heerlijke rosé en de volledige opbrengst gaat rechtstreeks naar onze refugio. Perfect timing met het mooie weekend voor de deur, toch? ☀️ Wil je genieten én tegelijk onze lievers steunen?
Update 7-7-2026: Benna, nu Fenna genoemd, komt 10 maanden
nadat zij werd geadopteerd bij ons terug. Heel verdrietig en heel plotseling is
haar adoptante overleden.
Fenna is nu 1,5 jaar oud, een leuk en vrolijk medium size
bruin hondje en al goed gewend aan een leven in Nederland. Zij is sociaal met
andere honden, is speels en wil heel graag en hard rennen. Aan katten is zij
niet gewend, maar de verwachting is dat het geen probleem zal zijn. Ook is zij
gewend aan kinderen (vanaf 8 jaar).
Wij zoeken voor Fenna een rustig plekje, want zij kan wel
schrikken van harde geluiden, druk verkeer, etc. Zij verblijft op dit moment in
de buurt van Eindhoven.
Bij deze willen we jullie graag laten weten hoe het nu gaat met
Riley (bij jullie bekend als Raleigh). Riley is in november bij ons gekomen. Ze
was toen 5 jaar oud en inmiddels is ze alweer 6. Vanaf het eerste moment heeft
ze ons hart gestolen.
We kwamen erachter dat ze toch wel een beetje een 'projectje' was
en dat ze nog wat extra zorg nodig had. De eerste periode moest ze dan ook
rustig wennen. Ze was voorzichtig en soms wat onzeker, maar tegelijkertijd liet
ze meteen zien wat voor ontzettend lieve hond ze is. Vanaf dag één was ze al
enorm vriendelijk naar mensen toe. Iedereen vindt ze leuk en iedereen wordt
enthousiast begroet. Haar lieve karakter was direct zichtbaar.
Inmiddels is Riley helemaal aan het ontdooien. Ze is veranderd in
een vrolijke, blije hond die steeds meer zichzelf durft te zijn. Ze is
ontzettend aanhankelijk en vraagt graag om knuffels en kriebeltjes. Knuffelen
staat dan ook hoog op haar lijstje, maar haar grootste hobby is toch wel
wandelen. Ze wordt ontzettend blij van lekker op pad gaan en genieten van de
wereld om haar heen.
We zijn nog steeds bezig met een paar dingen om haar helemaal
gezond en comfortabel te maken. Haar fysiotherapie voor de artrose/spondylose
heeft ze inmiddels afgerond en dat is heel goed gegaan. Daar zijn we erg blij
mee. Haar gebit moet nog aangepakt worden, dus er staat nog een laatste stukje
zorg op de planning. Maar we zijn heel trots op hoe goed ze alles heeft
doorstaan en hoe ze zich blijft ontwikkelen.
Natuurlijk zijn er nog dingen die Riley spannend vindt. Grote
groepen mensen vindt ze soms wat overweldigend, net zoals andere honden. Auto’s
en fietsers begrijpt ze nog steeds niet helemaal. Ze vindt ze maar bijzondere
dingen en kijkt soms echt verbaasd naar wat er om haar heen gebeurt. Maar op
haar eigen tempo leert ze steeds meer en we zien haar vertrouwen groeien.
Riley heeft ook een grote hobby: knuffeltjes slopen. Dit is haar
manier van spelen en ze kan er heerlijk van genieten. Er verdwijnen dus
regelmatig knuffels richting de prullenbak en er komen ook regelmatig nieuwe
voor terug. Dat nemen we graag voor lief, want het mooiste is om haar zo blij
en ontspannen te zien spelen.
We zijn ontzettend blij dat Riley bij ons terecht is gekomen. Ze
brengt zoveel liefde, gezelligheid en vrolijkheid in ons leven. Het is prachtig
om te zien hoe ze langzaam maar zeker haar verleden achter zich laat en steeds
meer geniet van haar nieuwe leven.
We zijn dankbaar dat jullie ervoor hebben gezorgd dat Riley deze
kans heeft gekregen en dat wij haar een warm thuis hebben mogen geven. We
kunnen ons leven niet meer zonder haar voorstellen. ❤️
Met droefheid in ons hart, maar vooral met
diepe dankbaarheid, willen wij jullie laten weten dat onze
lieve Toby (Lugano12350) op vrijdag 26 juni 2026 vredig is
heengegaan. Hij mocht thuis inslapen op zijn plekje op de
bank, met zijn favoriete knuffels bij zich, en met ons,
die hem vasthielden tot het laatste moment. De arts die
hem al die jaren trouw heeft verzorgd, heeft hem deze
laatste liefde mogen geven.
Toby was het hondje dat jullie in augustus
2016 hebben gered uit het dodenstation, en is bij ons
komen wonen in Nederland op 19 januari 2017. Jullie gaven
hem een tweede kans – en wat heeft hij die kans prachtig
benut. Hij heeft ons 9,5 mooie, liefdevolle jaren gegeven.
Daar zijn wij God Jezus en jullie zo ontzettend dankbaar
voor.
Toby was niet zomaar een hondje; hij was
onze redder en ons grote voorbeeld. Hij leerde ons hoe je
liefdevol en geduldig met onvoorwaardelijke liefde naar de
wereld kunt kijken. Hij was een echte mensenhond: hij keek
je recht in de ogen aan en draaide zijn lieve koppie
schuin om je beter te begrijpen.
Toby was bijzonder in alles wat hij deed.
Hij ging mee naar het verpleeghuis waar ik werk als
verpleegkundige. Daar ging hij stil naast de ouderen met
dementie zitten, rustig en geduldig, en luisterde naar hun
verhalen – ook al waren ze onsamenhangend, ook al werden
ze steeds herhaald. Hij liet hun trillende handen zijn
zachte vacht aaien en bleef bij hen zolang zij dat nodig
hadden. In hun ogen zag je dan iets oplichten – even waren
ze weer even thuis, even waren ze niet vergeten. Toby gaf
hen rust en geborgenheid op een manier die wij mensen niet
kunnen geven.
En dan de kinderen... met zijn zachte,
geduldige ziel speelde hij voorzichtig met de
allerkleinsten. Hij liet hun kleine handjes in zijn
vachtje knijpen, trok zich nooit terug, werd nooit boos.
Hij was zo geduldig – alsof hij wist dat hij hun eerste
vriendje mocht zijn.
Toby was de rode draad in het leven van
mijn dochter. Toby heeft mijn dochtertje van 10 jaar zien
opgroeien tot de prachtige jonge volwassen vrouw die ze nu
is. Hij was erbij op haar eerste schooldag van het
voortgezet onderwijs tot het slagen van haar diploma, bij
haar bij het behalen van haar auto rijbewijs, daar ging
hij dan met haar mee naar het strand, samen met haar
vrienden, bij haar verdriet, bij haar lach, bij haar
feestjes. Hij was de rode draad door ons leven, de trouwe
schaduw die nooit wegging. Hij wilde overal bij zijn,
vertrouwde ons blindelings. Hij ging mee op vakantie, werd
later een echte schippers hond en hield van varen en het
water. Hij was nooit alleen – hij was altijd bij ons.
Wat weinigen weten, is dat Toby een
strijder was. Drie jaar geleden heeft hij kanker
overwonnen. Anderhalf jaar geleden kreeg hij artrose in
zijn elleboog, pootjes en onderrug. Maandelijks kreeg hij
zijn pijn injectie, en in zijn laatste maand gebruikten we
tramadol om hem zo comfortabel mogelijk te houden. Ondanks
alles bleef hij lief en trouw.
Twee weken voordat hij ging hemelen, lag
hij tegen mijn schoot aan op de bank. Keek hij recht in
mijn ogen en zonder woorden te gebruiken, zei hij tegen
mij: "Het is goed, vrouwtje." Mijn tijd is gekomen. Ik ben
moe. Mijn taak hier op aarde zit erop. "God roept mij." Ik
heb naar hem geluisterd. Het was het moeilijkste wat ik
ooit heb moeten doen, maar ik wilde hem zijn rust geven.
Alles wat jullie destijds op jullie website
over hem schreven, was precies zoals hij was. Hij was
altijd dol op een knuffel of een lekkernij. Hij genoot van
elk klein geluk.
Toby was onze lief, onze schat. De leegte
die hij nu achterlaat is bijna ondraaglijk. Zijn mandje is
leeg, het huis is stiller. Dat schuine koppie... dat
zullen we ons altijd herinneren. We missen hem ontzettend.
Maar we zijn ook dankbaar.
God heeft Toby perfect gemaakt. Hij was
precies zoals hij moest zijn: zacht, geduldig, wijs,
liefdevol. Een ziel die geen kwaad kende. Een ziel die
alleen maar wilde geven.
Wij zijn jullie voor altijd – tot in de
eeuwigheid – dankbaar dat jullie hem destijds uit dat
dodenstation hebben gered. Zonder jullie was dit nooit
mogelijk geweest. Jullie gaven hem een toekomst, en hij
gaf ons een leven vol liefde en vreugde.
Ooit had hij een thuis. Een baasje dat van hem hield. Maar toen zijn baasje overleed, verloor Apolo niet alleen zijn vertrouwde leven... hij verloor ook zijn thuis.
Nu wacht hij achter deze tralies. Niet omdat hij iets verkeerd heeft gedaan, maar omdat hij iemand nodig heeft die hem opnieuw een kans wil geven en hem terug opmerkt.
Apolo (6 jaar) verdient het om weer deel uit te maken van een gezin. Een warme mand, liefdevolle handen die hem aaien, fijne wandelingen en vooral iemand die hem voor altijd in zijn hart zal sluiten.
‘Waar blijft dat lekkere bakje brokjes met natvoer 🤔?’ Voor Nanku kan het niet snel genoeg gaan dus gaat hij zelf alvast een kijkje nemen 😉.
Deze speelvogel zoekt een baas met hondenkennis en gevoel voor humor. Iemand die grenzen kan stellen, consequent is, maar ook begrijpt dat een Beagle geen decoratiestuk is. Iemand die met hem wil wandelen, lopen, spelen, ravotten en zeker een tuin heeft waar hij zijn energie kwijt kan.
Max moest er maar liefst bijna 3 jaar op wachten, maar ook hij had recent het geluk om naar huis te mogen vertrekken. Nu wordt hij enorm graag gezien door zijn baasjes. En Max… die geniet van alle liefde die hij krijgt en geeft minstens even veel liefde terug 🥰.
Tomaso (2 jaar) is een lieve hond die groot en sterk is, een cross Mastin met een heel goed en lief karakter. Tomaso is een prachtige hond om te zien, zal heel goed luisteren eens hij weet wie zijn baas is. Hij is sociaal met andere honden, goed met mensen en erg alert en waakzaam.
Tomaso heeft een baasje nodig die hem grenzen leert, hem doet luisteren en hem duidelijk maakt wat mag en wat niet mag. Een heerlijke hond mits hij de tijd krijgt zich aan te passen.
Wie geeft hem gauw dat gelukkig leven waar elk dier recht op heeft ?
Juliana (6 jaar) is een van de vele duizenden Podencootjes die gedumpt werd door haar baasje, God mag weten waarom. Ze wist te overleven aan de rand van een urbanisatie, niet ver van de golfbaan van Coin. Mensen begonnen haar dagelijks eten te brengen en zo wist zij daar stilaan een plekje te veroveren, niet alleen als weggegooid jachthondje maar ook als individu. Mensen waren stilaan gewoon aan haar en iedereen die haar lief had bracht eten. Ze konden haar strelen, maar lieten haar daar op straat een bestaan hebben, wat als altijd gepaard ging met voor- en tegenstanders.
Er waren er die het goed vonden en er waren natuurlijk mensen die het ergerlijk vonden om een straathond te zien in hun gold parade. Dus kwam de dag dat wij een telefoontje kregen of wij dringend deze Podenco konden binnen nemen, niet wetende wat er eigenlijk speelde.
Juliana werd gebracht door een Engels echtpaar zeggende dat het gevaarlijk was voor haar waar ze leefde, en wij namen haar binnen. Maar toen begon het. De mensen die haar eten gaven en een huisje hadden gezet wilden haar terug. Wij hadden daar in principe niets op tegen eens ze gesteriliseerd zou zijn en gechipt, dat ze veilig zou zijn indien de dodenstations langs zouden komen om haar op te pikken. Want dat ging zeker gebeuren na de klachten van degenen die niet op haar aanwezigheid wilden toezien. Toen we aan de mensen die haar verzorgden vroegen of een van hen haar op hun naam wilde zetten, want dat is nu eenmaal verplicht, hebben we nooit meer iemand gehoord.
En zo is deze lieverd, want dat is ze nog altijd, bij ons. Wachtend op die ene redder. Juliana is nog bang en onwennig in haar nieuwe leven. Ze zal een baasje moeten hebben die haar weer introduceert in de mensenwereld, in een gezin. Ze is enorm lief en wil wel, maar alles zal zijn tijd vragen. Ze is het alleszins zeker waard, en meer dan dat!
Deze twee lieve Galgootjes kwamen binnen op vraag van een van de buren van een jager. Ze hadden alles in het werk gesteld om hun leven te redden. Ze waren eerst met 6 maar op de een of andere manier verdwenen ze één voor één… Gelukkig waren ze nog wel op tijd om deze twee zachtaardige zielen te redden.
Ze zijn nu bij ons, een beetje verlegen, maar wel heel vriendelijk. Zeker Rosi is wat terughoudend en heeft tijd nodig, ze trekt zich ook enorm op aan Amor. Ze kunnen apart geplaatst worden, maar liefst in het gezelschap van een andere hond.
Wie een rustige, elegante brave ziel in huis wil halen moet zeker aan een van hen denken… Ze zullen hun naam eer aandoen, want 't zijn echte schatten!
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
