"Lieve Lola, met een verscheurd hart schrijven wij de laatste woorden aan jou.
Je leven begon niet in vrijheid, maar in duisternis.Als broodfokteefje in Spanje zat je jarenlang opgesloten in een trieste ruimte.
Meerdere malen per jaar werd je bevrucht.
Evenveel keer werden je puppy’s van je afgenomen.
Je kende geen wandelingen.
Geen gras onder je poten.
Geen liefdevolle aai over je bol.
Toen je geen geld meer in het laatje bracht, besloot de broodfokker jou, godzijdank, naar de prachtige organisatie SHIN te brengen.
Zo vonden wij jou.
Tussen zoveel verhalen van verwaarlozing sprong jij eruit. Jouw lieve snoet, jouw intrieste verhaal.
We besloten je te redden.
Maar eigenlijk heeft jouw komst ook iets veranderd in ons.
Toen je met het vliegtuig aankwam, had je nog nooit echt geleefd zoals een hond hoort te leven.
Alles was nieuw.
Alles was spannend.
Het leven zag er voor jou nog somber uit.
We wilden het groots aanpakken.
We wilden de duisternis uit jouw leven wegjagen.
Maar jij leerde ons iets anders.
Het is niet grootheid of kracht die de duisternis verdrijft.
Het zijn de kleine dingen.
De alledaagse daden.
Een warme mand.
Een geduldige, rustige wandeling.
Een hand die je zacht aanraakt.
Een veilige plek waar je mocht zijn.
Dat zijn de dingen die het donker op afstand houden.
Gewone daden van liefde en zorg.
Je kon je begin niet kiezen.
Wij konden jouw verleden niet veranderen.
Maar we konden wel beslissen wat we deden met de tijd die ons samen gegeven werd.
En die tijd hebben we gevuld met liefde, warmte en geduld.
Voor altijd dankbaar dat het kwaadheid jou niet heeft gekraakt. Hoewel het onuitwisbare sporen naliet, bleef je altijd jouw mooie lieve zelf.
Voor altijd onze Lola ♥"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten