De politie viel binnen bij een broodfokker met meer dan 350 honden en katten. En nu? Broodfok… het is misschien wel het meest afgrijselijke wat er bestaat. En helaas worden wij er als rescue steeds vaker mee geconfronteerd.
Een dikke week geleden, op een zondag, viel de politie binnen bij deze
broodfokker. We werden gevraagd om te helpen — en zonder aarzelen zijn
we gegaan. Wat we daar aantroffen… is moeilijk onder woorden te brengen.
Pure ellende. Chaos. Onbegrip. Nooit eerder
in mijn leven heb ik zoiets gezien.
Terwijl wij als protectora moesten wachten, namen particulieren zomaar
hondjes mee… Gewoon, onder de ogen van de politie. Zonder contract.
Zonder enige garantie. Zonder verplichting tot sterilisatie of
castratie. Hoe is dit mogelijk?
Rashonden, raskatten… alles wat geld opbrengt was aanwezig. Hoe kleiner,
hoe “waardevoller”, want het draait om geld, alleen maar geld. Wij
hebben uiteindelijk 36 dieren kunnen meenemen. 36 levens… maar achter
elk van hen schuilt een verhaal van verdriet.
Bange, weerloze moedertjes. Jong… oud… uitgeput. Moeders met hun pupjes.
Dieren die hun hele leven nog nooit buiten hun hok zijn geweest, en
voor wie deze wereld ineens overweldigend en beangstigend is.
Langharige hondjes met kilo’s uitwerpselen die aan hun lichaam
vastkleven, niet meer in staat om normaal hun behoefte te doen.
Letterlijk gevangen in hun eigen vuil… tot ze uiteindelijk sterven, stil
en onzichtbaar.
Ze zijn zó gebroken dat ze al in elkaar krimpen wanneer je nog maar in hun buurt komt. Het is hartverscheurend. Onmenselijk.
Iedereen heeft geholpen, gedaan wat hij kon voor de honden, voor de
katten… voor elk leven dat daar zat. En dan… plots is er overal
interesse. Mensen willen “een rashondje”, een “mooie raskat”. Maar zo
werkt het niet. Wij doen het anders. Deze dieren zijn geen
producten. Ze zijn geen koopwaar.
Ze krijgen bij ons de tijd die ze nodig hebben. Ze doorlopen hun
traject, met medische zorg, sterilisatie of castratie, rust en herstel.
Met respect. Want ze moeten écht gered worden, niet zomaar opnieuw in
een onbekend leven worden geduwd.
Deze operatie heeft veel levens gered en daarom: respect voor iedereen
die dit mogelijk heeft gemaakt! Maar één vraag blijft knagen… Hoelang
duurt het voor zulke praktijken opnieuw beginnen?
Soms lijkt het alsof alleen God het weet…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten