woensdag 25 maart 2026

๐Ÿพ ๐Ž๐จ๐ค ๐ฌ๐ž๐ง๐ข๐จ๐ซ๐ž๐ง ๐ฏ๐ž๐ซ๐๐ข๐ž๐ง๐ž๐ง ๐ž๐ž๐ง ๐ญ๐ฐ๐ž๐ž๐๐ž ๐ค๐š๐ง๐ฌ… ๐ค๐ข๐ฃ๐ค ๐ฆ๐š๐š๐ซ ๐ง๐š๐š๐ซ ๐‰๐š๐ซ๐ค๐จ๐ฌ๐Ÿพ

Hier zie je Jarkos in de armen van onze medewerker Victor, klaar om met het transport te vertrekken richting Nederland — naar zijn nieuwe baasjes, waar hij ondertussen is aangekomen. En te bedenken dat dit lieve Cockertje van 14 op het punt stond om ingeslapen te worden…

Een van onze vrijwilligers, een dierenartsassistente in Spanje , kreeg hem binnen met een geรฏnfecteerde tumor op zijn hoofdje. Maar noch zij, noch de dierenarts konden het over hun hart krijgen om hem zomaar op te geven.
“Wij zorgen voor hem. Geef hem aan ons.”
En zo begon Jarkos’ tweede leven en kwam hij onder onze vleugels.

De dagen die volgden, leerden we een zachte, dankbare ziel kennen. De tumor werd volledig verwijderd — op kosten van de dierenarts zelf  — en Jarkos mocht in opvang herstellen.

Niemand weet hoelang hij nog heeft. Maar รฉรฉn ding was meteen duidelijk:
Jarkos was nog niet klaar om te gaan. Zijn tumor bleek niet kwaadaardig, zijn wonde geneest mooi, en zijn wil om te leven is groter dan ooit. Hij mag de tijd die hem nog rest doorbrengen in een warme thuis.

Oude hondjes hebben misschien een verleden…maar ze verdienen ook een toekomst. Een warm plekje. Een laatste hoofdstuk vol liefde.

๐Ÿ’› Ze hebben nog zoveel te geven — Jarkos is daar het mooiste bewijs van.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten