"Je bent ergens in het verre Spanje geboren. Een pupje zo onschuldig en puur, zomaar weggegooid in de vuilnisbak. Klaar om vergeten te worden. Gelukkig was er iemand allert en redde deze persoon jou en jouw broertje. Je mama en zusje hadden dit geluk niet meer. Met dank aan ACE|SHIN kwam ik je online tegen.
Ja, ik wist het! Jij hoorde bij mij, allรฉ bij ons. Je werdt hier Koda gedoopt. Gaandeweg werd je eigenlijk gewoon Sjoeke genoemd. Je (bij)naam dekte de lading van je persoonlijkheid. Je ging overal met mij mee. Jef was van dag 1 je favoriete kleine mensje. Ruim een jaar later kwam daar een nieuw klein mensje bij, Louis. Jullie 3 zien samen groeien was een streling voor mijn mama-hartje.
Een 10 jaar geleden werd ik onthaalmama en jij vond de job van je leven. Jij werd mijn pluizige rechter poot, de onthaalhond. Nu was je niet alleen maar de knuffelbeer van de jongens, maar ook die van tientalle onthaalkindjes. Je veroverde en ontdooide vele harten.
We hebben vele avonturen samen beleefd. Steeds aan elkaars zijde. Jij en ik, wij en jij. Een hond, een vriend, een reden om te moeten stofzuigen, een lach, een traan, vele koekjes, likjes en knuffels.
Het is nu de tijd om je te laten gaan. Ons hoofd zegt "Ja, rust jij nu maar.". Onze harten roepen "Neen, nu nog niet!". Het besef weet dat het tijd is. Het gemis zal hopelijk slijten, net zoals we steeds minder pluizen van je zullen vinden. Je pootjes waar je als morsecode mee tikte wanneer je sprak maakte een afdruk in onze harten. Weldra kom je voor altijd terug naar huis.
Dankjewel Sjoeke om al die jaren onze allerliefste pluizenbol te zijn!
We missen je enorm. ❤️"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten