Kiki (Cristi 15139) en Mariela (15411)

Beste ACE,

Zo'n 3 jaar geleden hebben wij de zusjes Mariela en Kiki (vroeger Cristi genaamd) geadopteerd. Beide angsthondjes en Kiki nog het allermeest. Dat wisten we van tevoren, en dat was ook een bewuste keuze.

Mariela kon vanaf dag 1 al aan de lijn en vond het erg leuk om de buurt te verkennen. Ook met de auto vond Mariela hartstikke leuk. Kiki kon de eerste 7 maanden niet een tuigje om...en dus ook niet aan de lijn. Ze raakte helemaal in paniek en draaide als een krokodil om haar as als je het probeerde. Gelukkig hebben we een grote tuin waar ze in kon.

Op een dag was de voordeur niet helemaal dicht en terwijl we Mariela in de auto zette, en sprong Kiki achter haar zusje aan. Als een lamp boven mijn hoofd, brandde het lichtje...Een idee! Wij vonden op 20 minuten van ons huis een Martin Gaus hondenschool dat in een loods gevestigd was. Daar kon je met auto en al naar binnenrijden en ze kon nergens ontsnappen. We gaan met hen trainen! En we kunnen haar gewoon meelokken door eerst haar zusje in de auto te zetten. Zo gezegd, zo gedaan, zo gelukt!

De eerste paar lessen waren spannend voor de meisjes en de trainster hield het kort. Maar na slechts 4 lessen (!!) kon Kiki én een tuigje om én aan de lijn lopen. We wisten niet wat ons overkwam. Ze had die eerste 7 maanden echt nodig om bij ons tot rust te komen en wij hadden alle geduld van de wereld. We hadden ons er ook al bij neergelegd dat ze misschien nooit aan de lijn zou kunnen en dat was okay. Zolang ze maar happy is. In huis was ze namelijk al lekker gek en dol al die tijd, alleen dat lopen was toen nog te spannend. Maar toen ze eenmaal aan de lijn kon ging er een hele wereld voor haar open. Ze kon heerlijk spelen met haar zus op omheinde uitrenveldjes, ze leerden nieuwe hondenvriendjes kennen...kortom: het was allemaal heel erg leuk! Nu ik het Kiki die héél duidelijk laat weten dat ze zin heeft om te wandelen...en als het aan haar ligt duurt het uren (en dat doen we dan maar al te graag). Ze is zelfs stoerder dan Mariela. Kiki durft overal op af te stappen. Wie had dat verwacht. Mariela vindt sommige dingen wel erg spannend en zoekt dan bescherming bij ons of haar zus. En als er een vervelende hond is, dan zorgen ze samen wel dat 'ie ophoudt ;-).

De Corona lockdown was voor ons eigenlijk een geluk bij een ongeluk want thuiswerken was de norm. Nu konden ze nóg meer aan ons wennen. Nu de lockdown voorbij is, blijft thuiswerken bij ons op kantoor de norm. Heerlijk! Want zij kunnen prima zonder mij...maar ik niet zonder hen!

Qua gedrag zijn het echte tweelingen. Ze lopen synchroon, ze reageren tegelijkertijd...echt uniek om te zien en het valt anderen altijd op hoe ze zo hetzelfde zijn.

Als kado kregen we van mijn familie een professionele fotoshoot door een hondenfotograaf die allerlei prijzen heeft gewonnen. In de bijlage een kleine greep van de foto's.

Wij zijn dolblij met deze lieve meiden. De tijd vliegt voorbij...maar hopelijk niet al te snel. We genieten elke dag en ik zou er boeken over vol kunnen schrijven.

Bedankt Ace, voor het redden van deze meisjes. Ze hebben zoveel ellende meegemaakt en wij zijn blij dat ze bij ons willen zijn.

Diervriendelijke groet,

Saskia en Max

Links Mariela en rechts Kiki