"Hoi SHIN-vrienden!
Ruim vier maanden ben ik alweer aan het reizen, en
ondertussen heb ik land 7 afgevinkt: Griekenland! Vanuit de Bulgaarse bergen
reden we recht naar de Middellandse Zee. Het werd op slag terug zomer en ik zag
voor ’t eerst de zee met m’n baasjes.
Jongens, die stranden! Mijn snuit ontplofte! Zoveel geuren
die ik niet kende. Heerlijk. Alleen… wie heeft dat water erbij bedacht? Dat
lawaaierige geklots van de golven vind ik best beangstigend. En dan wilden mijn
baasjes me er op een dag verdorie nog in dopen. Ze tilden me op, stapten het
water in en lieten me zakken. Geschift! Ik plooide mijn slanke podencopoten tot
in mijn nek. Ik was nog zo groot als een chihuahua. Toch geen koud zeewater! Ik
had bijna de lokale dierenbescherming gebeld!
Enfin, het was even drama, maar ik heb het mijn mensen snel
terug vergeven. Want langs de kusten wandelen, is wel leuk. En dutjes doen op
het strand vind ik al helemaal zalig (als er niet te veel strandgangers in de
buurt zijn, en zeker geen met palletjes).
Toch hebben we niet alleen geluierd in Griekenland. Er zijn
ook vรฉรฉl bergen om in te wandelen. Ik stapte met mijn baasjes in en op de rand
van de Vikoskloof, de diepste ter wereld volgens het Guinness Book of Records.
Maar nog leuker was de Ridomokloof. Het was meer klimmen dan wandelen. Ik
sprong en klauterde op de hoogste rotsen. Tip van een pro: de Rodog-tuigjes die
SHIN verkoopt, zijn superhandig. Als ik toch niet op een rots dreigde te
geraken, tilde m’n baasje me zo omhoog. Plezant!
Ondertussen heb ik trouwens ook iets nieuw geleerd: blaffen.
Ik heb na bijna een jaar zowaar m’n stem ontdekt. Tegen mijn baasjes maakte ik
al veel lawaai tijdens het spelen. Maar nu doe ik het overal – in de auto en
zelfs in de tuin van onze verblijfjes. Geredde hondjes zoals ik blijven evolueren,
zeggen m’n baasjes dan. Enige nadeel: mijn chauffeur schrikt zich een ongeluk
als ik onaangekondigd op de achterbank blaf. Het worden dus nog spannende
kilometers.
Ik heb er al bijna 10.000 op de teller trouwens. Zou ik ook
niet in het Guinness Book of Records kunnen komen? Als de langst reizende
podenco of zo? Ik blijf gaan, ter ere van alle mishandelde en vergeten
(jacht)hondjes!
Groetjes!
Darius"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten