Ushi sinds half januari thuis.

Met Ushi gaat het geweldig,ze past goed bij mijn andere twee hondjes.

Ushi zit voorin in de hondenwandelwagen.

Ze heeft haar plekje duidelijk gevonden!!

Groetjes Yvonne

Enkele foto's van de luchthaven op zondagmorgen,....18 maart

En ik en ik en ik,....



 Isabelleke bracht haar fosterhondje naar de luchthaven,...klein manneke,...





Ook Vivien is  van de partij met Virginia,...



Lindy zoekt 'nieuw' baasje

Dit is mijn fosterhond Lindy.

Zij is op zoek is naar haar gouden mandje.

Wie geeft haar die nieuwe start?

Klik hier voor meer informatie

 

 

Dia-reeks klik HIER

Weer een mooi filmpje over Chica.

Chica

Dank je wel Jorine voor je bijdrage.

Afscheid van Mattie

Verdrietig hebben wij gister afscheid moeten nemen van onze Mattie (ACE Turcos). Mattie kwam in september 2009 bij ons wonen, onze eerste spaanse hond. Een makkelijke hond, blij met een zacht mandje, de aandacht en de liefde. Roedelleider toen onze roedel groeide. Mattie leed sinds twee jaar aan plaveiselcel carcinoom (mondholtekanker).Hoewel we de kanker met medicijnen lang stabiel konden houden is het hem afgelopen week toch fataal geworden.

 

Mattie blijft voor altijd in onze harten.

 

Sylvie Vleeming en familie.

Driel

 

 

Snepke (nu Nacho)

Nacho is nu een week bij ons en is al helemaal gewend!

Ze speelt, loopt keurig mee, is bijna helemaal zindelijk en slaapt 's nachts netjes in haar mand.

Tussen al het spelen door houdt ze van haar siesta's.

Ze is werkelijk leuk met alles, visite, honden, katten, kinderen, bouwvakkers!

En wat laat ze ons lachen! Ondanks haar grootte, of moet ik zeggen..kleinte.. is ze echt een stoere bink.

 

Het is ongelooflijk dat ze pas een week bij ons is.

Wij zijn erg trots op onze kleine muis!

Liefs Lucas & Emmanuelle

 

Update Hanna

Hanna kwam een ruim jaar geleden bij mijn moeder.. Ik (haar dochter) ben achterwacht voor als er iets zou gebeuren, zodat mijn moeder (73) niet voor haar hondje kan zorgen..

Dat gebeurde, 5 dec kreeg mijn moeder een nieuwe heup, daarna volgde een tijd van alle mogelijke complicaties, die je maar kunt bedenken bij een simpele ingreep als het krijgen van een nieuwe heup..

Het is nu 16 maart en om een lang verhaal kort te maken, 2 operaties later en 1 maand ziekenhuis en vervolgens een langdurige revalidatie in een verpleeghuis, die nog aan de gang is..is Hanna, nog altijd bij ons, ze is zo gezellig dat het voor ons niets uitmaakt, dat ze nog bij ons verblijft.

Ik hoop alleen voor mijn mam dat er binnenkort weer een tijd aanbreekt dat ze herenigd kan worden met haar hondje..tot die tijd verwennen wij deze schat lekker.

Voor mijn moeder was t een grote geruststelling dat ze bij ons is, en niet langdurig ergens vreemd in een opvang zou moeten, dat wilden we niet, dit hondje heeft genoeg meegemaakt.

Op de foto's was ik een weekend met mijn man weg, Hanna poseert maar wat graag!!

 

groetjes Silvia Verhulst uit zeewolde, en poot van Hanna

 

 

"Lekker die Hollandse zon"

Even een berichtje over Faye  (nu Fee) en Madina.

Wat een heerlijk weer, echt genieten voor de hondjes. Fee is nu ongeveer drie weken in Nederland en Madina zes weken. Toen ze aankwamen was het super koud en stond de elfstedentocht er aan te komen. Een jasje was toen echt nodig! Fee had een flinke hoest en kucht nog een klein beetje. Madina is een bikkel en heeft de kou weten te trotseren. Ze hebben nu letterlijk de jas aan de kapstok gehangen en genieten van de heerlijke lentedagen en hun nieuwe start.

Wat en lieverds zijn het!! Madina is gereserveerd en zal binnenkort naar haar eigen huisje gaan. Fee zal haar missen. Ze is haar houvast en grote voorbeeld. Een ding weet ik nu zeker de Bodeguero is een hondje om in je hart te sluiten en er zitten er nog zoveel te wachten!! 

Nog een paar foto's van een zonnebadend stel.

vriendelijke groet,

Maja Gulmans'

 

 

Puk (Pulgui)

Goedemorgen, Puk heeft hele bijzondere ligplaats. Eerste keer heb ik me rot lopen zoeken. Ik raakte helemaal in paniek, waar zat hij nou toch? Waarschijnlijk heeft hij hier misschien in het verleden moeten liggen.

Maar ik had dit nog niet meegemaakt, dus keek ik hier ook niet. Wel vind ik het heel vindingrijk, hij ligt op een plaatsje waar hij alles in de gaten kan houden. Bovendien als er iets van tafel valt, komt hij toch wel heel gauw in aanmerking om het te krijgen.

 

Ook wilde ik even laten zien, hoe behulpzaam de ACE honden zijn. Bij de voordeur zuig ik de mat altijd op mijn knieen. Altijd krijg ik dan veel ‘hulp’van vooral Alois, Simon en Gina. Het zuigen duurt wel iets langer, door alle ‘kussen’die ik krijg. En alle knuffels, die ik moet geven. Maar ze helpen me toch maar weer mooi.

Groeten en een, twee, drie pootjes. Gerrie.

 

 

 

Vrouwtje ( Alasta )

Goedemorgen, zoals beloofd verhaal van mijn dochter, maar fotoos van mij.

 

Alasta heet inmiddels Vrouwtje, is klein van formaat, maar groots in doen en laten. De allereerste dag wilde ze laten zien, dat het afgelopen was met honger. Toen ik even niet keek met tafeldekken, stond ze dus

boven op tafel. De fotoos die bijgevoegd zijn, zijn bij mijn moeder gemaakt, vanwege het ontbreken van aan camera. Ze zit op de foto ook heel voorzichtig te kijken of er nog iets te halen valt.

 

Verder vindt ze het blijkbaar nog koud, want ze kruipt altijd gauw bij Levi en Alois. Lekker warm! Bij Snowy lukt dat niet. Yona probeert het ook nog steeds, maar komt steeds van de koude kermis thuis. Dus Vrouwtje

probeert het niet eens.Ze komt langzamerhand wel al een beetje naar me toe uit zich zelf. Wil al wel lekker op schoot zitten. En s avonds heel voorzichtig komt ze toch al bij me om naar bedje te gaan.

 

Bij de trimmer was het eng, maar toch viel het alleszins mee. Als ze mee gaat wil ze het liefst in mijn jas, eerst alles van veilige afstand bekijken. Op rustige plaatsen loopt ze wel lekker mee.

Groetjes van Vrouwtje.

 

 

De nieuwe flyer is er weer dankzij Robin !!!

Robin heeft de flyer weer bijgewerkt.

Wilt U reclame maken voor ACE dan kunt U deze flyer downloaden, printen

en ergens ophangen, misschien bij U voor het raam, bij de dierenwinkel e.d.

Klik HIER voor de flyer.

Lunares nu Paco



22 februari hebben we Paco (zoals we Lunares genoemd hebben) opgehaald bij zijn gastgezin in Drenthe.

We waren al verliefd op zijn foto’s op de site en het filmpje, maar in het echt is hij nog mooier en leuker!

Gelukkig is hij dol op autorijden, hij moest helemaal mee naar Eindhoven!

Bij binnenkomst heeft hij meteen even zijn poot opgetild en de bank ingewijd: zo dit wordt mijn thuis!

Niet alleen ons gezin, maar ook de buren en vrienden hebben vol spanning uitgekeken naar de komst van Paco. De eerste dagen hebben we heel wat aanloop gehad van vrienden die Paco wilden ontmoeten en iedereen is blij met zijn komst!

Er is een rooster gemaakt om de uurtjes die hij alleen moet zijn op te vangen. Paco heeft inmiddels kennis gemaakt met de vele honden uit de buurt. Hij vindt het gelukkig allemaal prima en laat zich als nieuwkomer niet weg-blaffen.

Paco is vriendelijk, enthousiast, speels, snel en lenig. Wanneer wij niet snel genoeg het aanrecht of de tafel opruimen, komt hij graag een handje helpen om daarna heerlijk voldaan een plekje op de bank te veroveren. Ook tassen vindt hij heel interessant, de portemonnee heeft hij zorgvuldig bewaard in zijn hondenmand. Alle herrie van de stad vindt Paco maar niets, gelukkig zijn we binnen een paar minuten lopen in het bos of op de weilanden en daar kan hij naar hartenlust snuffelen en rennen.

En dan die kou en regen, Paco wilde niet mee wandelen en stond hard te blaffen in de deuropening. Gelukkig wordt het al een beetje lente en dan kan hij heerlijk buiten liggen en genieten van de zon. (toch een echte Spanjaard!)

Sinds zijn komst is het niet meer stil in huis. We genieten weer van de wandelingen in de bossen. Het is onvoorstelbaar dat Paco zo lang in het asiel heeft gezeten, Yvonne heeft hem gelukkig al wat huisregels aangeleerd en ze heeft ook niets teveel gezegd: Paco is gewoon een heel lieve hond, die volop geniet van aandacht en gezelschap. Voor de inmiddels uitwonende kinderen een extra reden om geregeld thuis te komen.

Wij zijn heel gelukkig met ons nieuwe vriendje Paco!!

We willen alle vrijwilligers van ACE, zowel in Spanje als in Nederland, bedanken voor de goede zorgen voor Paco. We kunnen merken dat er goed en met liefde voor hem gezorgd is en dankzij het gastgezin heeft hij alvast weer een beetje kunnen wennen aan een gewone thuissituatie.

Vera, Joris, Evelien en Susan

Sunny

Hallo allemaal,

De eerste zonnestraaltjes maakt iedereen gelukkig.

Zo ook onze lieve, gekke sunny.

Heerlijk hij door de tuin rent en lekker gek doet.

Wat een genot voor ons allemaal!!!

Hopelijk mogen snel nog meer hondjes uit spanje naar nederland komen en genieten van de heerlijke lentezon.

Groeten van familie huijten en een poot van sunny.

SAM

In oktober 2010 werkte ik een weekje in de Refugio, samen met vrijwilligers Yvonne Smit en Pia de Beer. Ik had me voorgenomen géén hondje mee te nemen, ik had er al twee, waaronder zwaar getraumatiseerde Podenco Sjoerd (ACE Cuche) en vond dat wel voldoende.

Op dag 1 in de Refugio kwam ik een Breton Espagnol tegen, een oudje zo te zien, verkouden, ziek en moedeloos. Ik heb Fabienne gevraagd naar zijn verhaal. "Ach, het oude Bretonneke", zei Fabienne en vertelde dat hij op 14-jarige leeftijd uit een rijdende auto was gegooid. Mijn hart brak, wat een troosteloos verhaal. Ik dacht niet lang na en heb Sam, zoals ik hem inmiddels genoemd had, meegenomen naar het appartement waar wij logeerden. Na een douche en een borstelbeurt, lekker eten (kip met rijst) en antibiotica knapte Sam gaande die week op. Sam vloog met ons mee naar huis, eind oktober 2010.

Eenmaal thuis kreeg Sam al snel last van zijn gewrichten door het wandelen en had hij het vaak benauwd. Een bezoek aan de dierenarts leverde op dat Sam een kapotte heup bleek te hebben, hartproblemen en vocht vasthield. Sam kreeg dagelijks 2 pijnstillers, een hartpil en 2 plaspillen voorgeschreven. Maar ach, als je daarmee een oudje nog een paar mooie maanden kan bieden is dat prima, toch?

Inmiddels is het maart 2012, ruim 18 maanden nadat Sam met ons meevloog naar huis en Sam is er nog steeds! Hij is gewoonweg té gelukkig om te gaan. Sam, de meest humorvolle hond die ik ooit heb gehad, eindeloos dankbaar en zó lief. Sam is veel te dik, met zijn eetfobie, maar wie maalt daarom op zijn leeftijd? Sam is wel heel erg oud nu, gaat nog steeds mee wandelen maar heeft daarna minstens een hele dag nodig om bij te komen. Geeft allemaal niets.

Sam verbaast iedereen met zijn levenslust en doorzettingsvermogen en wij genieten iedere dag van het oude Bretonneke!

Sylvie Vleeming

 

Sam in de Refugio,oktober 2010

Sam in Zeeland, mei 2011

Sam, maart 2012

 

Stukje uit de libelle

Ik las dit in de Libelle, geschreven door mevr. Ophof, en

het is zo een lief stukje, dat ik het met de blog lezers wilde delen.

Mijn Fransman.

Sinds een half jaar heb ik een fransman in huis.

Hij stuurt me s'morgens om 5 uur uit bed, bemoeit zich overal mee,

boert na het eten en laat stinkende winden op de bank.  s'Nachts

snurkt hij zo hard dat het lijkt alsof hij hele bossen omzaagt.

Maar wat is hij vertederend lief, mijn kleine franse buldog.

Groet, Marjon Dekker

 

Bedankt Marjon voor het insturen van dit leuke verhaaltje, heel herkenbaar !!

Vakantie opvang voor onze Risa gezocht.

Hallo ik doe even een oproep voor ons lieve ondeugende hondje Risa, morgen alweer 3 maanden bij ons,en NOOIT meer weg te denken !!!

Wij gaan 30 mei t/m 19 juni voor 3 weken op vakantie naar Turkije.

Onze buren passen altijd op onze dieren,maar gaan nu tegelijk met ons weg.

Nu is mijn vraag,zou iemand uiteraard tegen vergoeding deze 3 weken voor ons hondje willen zorgen ?

Onze dochter verzorgd wel onze katten ,maar is te vaak van huis,zodat Risa te veel alleen is.

Een kennel zie ik niet zo zitten ,met hun verleden. { Ze is gek met andere honden en katten} Wie o wie ? Wij wonen in Friesland .

Met vriendelijke groet,Trino en Pietie Groeneveld.

Ons email adres is : de _groenies@hotmail.com

 

 

Solomon van opvanghond en nu dus door ons geadopteerd !!!

Op 1 januari jl. kwam Solomon bij ons in de opvang. Wat een pittig rakkertje! Maar ook bijzonder innemend. Onze jongste dochter werd op 4 maart 12 jaar. Haar grootste wens: Solomon adopteren. Dus hier staat hij dan met zijn nieuwe halsband, penning met naam, mooie (nog niet gesloopte) ligkussen en voerbakje met lekkere worst. Kijk toch eens wat een leuk hondje! Helaas mensen ….. hij is al geadopteerd!

Groetjes Erna

Kimmy

Hallo allemaal,

Na een hoop keren op de site te hebben gekeken kwam daar eindelijk het besluit..we nemen een hond! Zelf heb ik altijd met honden gewoond en sinds ik uit het ouderlijk huis ben zat ik ineens zonder. Zo kwam ik er dan ook achter dat een hondenloos leven niets voor mij is. Samen met mijn vriendin zijn we gaan zoeken. Via via had ik van de site gehoord. Samen zijn we gaan kijken. We hebben werkelijk alle hondjes + foto's en video's uitgebreid bekeken, maar voor ons was het duidelijk. Onze duidelijke nummer 1 was Kimmy! Kimmy had een lief verhaaltje, bleek er allang te zitten, had lieve foto's en een geweldig filmpje. 1e kerstdag zijn we dan ook direct gaan mailen. Na een aantal keer heen en weer gemaild te hebben (zelfs met kerst!) kwam er een huisbezoek. We hebben een goed gesprek gehad en het appartement even bekeken. Alles was goed bevonden, maar natuurlijk toch nog even afwachten tot het definitieve woord. Die kwam dan ook snel daarna. JA! Daarna was het nog even wachten tot we wisten wanneer Kimmy zou komen.. Dit leek zo lang te duren, omdat we er zooo'n zin in hadden. Ondertussen wel vast allemaal spullen aangeschaft. Bench met lekkere kleden, mand, hoop speelgoed, voerbakken, verzorgingsproducten enz. Toen kwam het mailtje..18 januari zal Kimmy aankomen op Schiphol. En zo gingen we 18 januari die kant op. Hier ontmoette we Martin de vrijwilliger en alle andere adoptanten. Het vliegtuig was geland en er kwamen een hoop mensen voorbij waaronder; Rafael van der Vaart, Sylvie van der Vaart en Hans Kazan. Oké, dat was bekend Nederland, maar daar kwamen wij niet voor!! Waar bleven die hondjes nou?! Het leek heeeel erg lang te duren, omdat we hier zo naar uit gekeken hadden natuurlijk! Toen eindelijk was het zo ver! Door die deuren kwamen eindelijk de hondjes. Voorzichtig door het tralies kijken en jawel hoor daar was Kimmy! Nog schattiger en kleiner dan we dachten. Kimmy was erg moe en wist duidelijk niet wat er allemaal gebeurde. Hij was een beetje schrikachtig en voorzichtig. Rustig geaaid en even wat laten drinken. Na de groepsfoto gingen we richting de auto. Kimmy was nog steeds erg voorzichtig, maar achter de andere honden aan liep hij prima mee. In de auto ging hij gelijk tegen me aan liggen en heeft hij de hele rit geslapen. Eenmaal thuis eerst een rondje om de flat en daarna naar boven. Hij leek nu meer op zijn gemak, want de lift en al die elektrische deuren leken hem niet te boeien. De hele galerij over en daar waren we..bij de voordeur. Wat wij erg leuk vonden was Kimmy zijn binnenkomst. Het was een rustig en onderdanig hondje..zo was ons verteld en zo bleek het ook tot hij binnen kwam. Kimmy maakte we los zodat hij eens even zijn nieuwe huisje kon bewonderen. Hij ging er gelijk vandoor. Hij rende de bank op keek naar de mand, voerbakken, bench, kleden en zag toen speelgoed. Hij rende er op af pakte het balvisjeding in zijn mond en begon te spelen! Even heen en weer laten rennen en daarna zijn wij rustig op de bank gaan zitten. Meneer sprong er direct bij, klom even over ons heen en plofte op mijn schoot neer en heeft een hele lange tijd geslapen. Vanaf dat moment was het direct goed. Het leek alsof Kimmy zelf ook wist dat hij zijn huisje gevonden had. Buiten had Kimmy het nog wat moeilijk. Na een aantal keer buiten te zijn geweest bleek namelijk dat hij daar nog wat angstig was. Hij schrok van veel geluiden. Daar was het dan ook tijd om Sarah in te schakelen. (m'n bijna 10 jaar oude beagle die bij m'n ouders is blijven wonen) Saar kwam een tijdje logeren om Kimmy buiten op gang te helpen. Sarah was zeer welkom bij Kimmy. Samen buiten lopen heeft Kimmy dan ook goed gedaan. Zijn angsten voor die harde geluiden waren snel weg. Saar heeft hem ook nog geholpen met zijn benchtraining. Ook dit ging goed. 10 min, 20 min, 30 min, uurtje, 2 uurtjes en zelfs 3 uurtjes zit Kimmy nu prima in zijn bench. Hij neemt die tijd om goed te rusten en na die 3 uurtjes is hij dol enthousiast dat we er weer zijn (na zich even goed uitgerekt te hebben) en begint weer te spelen. Ja, dat is Kimmy zijn leven; slapen (liefst op schoot), spelen, wandelen en eten. Hij lijkt overal van te genieten! Hij kijkt telkens met z'n trouwe oogjes naar je toe en krijgt zo bijna alles voor elkaar. Maar het enige dat Kimmy echt wil is lekker tegen je aan liggen op de bank. Oké, en zo af en toe op bed..maak daar maar elke ochtend van.. Samen dingetjes doen en ook nieuwe dingen leren vind Kimmy leuk. Hij gaat al zitten, geeft pootjes, gaat liggen als je af zegt en komt naar je toe als je hem roept. Hierdoor loopt hij zelfs buiten bijvoorbeeld op de dijk al los. Lekker rennen achter zijn balletje aan. Heerlijk, wat is het toch fijn om Kimmy om ons heen te hebben! We willen iedereen bedanken die zo goed voor Kimmy heeft gezorgd waardoor wij zo van elkaar kunnen genieten.

Groetjes, Charlotte, Vera en een poot van Kimmy!

Onze Wayne,......

Onze Wayne, een lieve bodegero die zo lang op straat leefde,
graatmager bij ons binnen kwam, en nu wacht op een baasje
smeekt onze mensen om hem niet te vergeten...
hij is een ideaal familiehondjes,.... gek met kinderen en gek met
een familie die van hem houden zou,...

Oeps,...........

Vandaag vonden we een speciaal exemplaar,...

 

 

Aankomst Liv nu Lizzie en andere honden 9-3-'12

Vandaag heb ik Liv nu Lizzie opgehaald van Schiphol.
Onze penningmeester Ton vd Broek had de eer om voor het eerst met 3 benches te mogen vliegen met Transavia zodat er vandaag 6 honden aankwamen. Ginger, Snepke, Nola, Caspar, Tarina en "mijn"Lizzie
Nadat de 5 andere hondjes uit de benches waren gehaald heb ik Liv uit de bench gehaald.
Moest er helemaal inkruipen want ze was erg bang.
Heb haar op de arm meegenomen naar de auto en daar in de bench gedaan en daar heeft ze de hele weg gelegen en veel geslapen.
Thuis heb ik haar eruit gehaald en samen met m'n andere 4 honden achter losgelaten.
De enigste reu die ik heb Bono (vh Goldie) vond haar wel intressant maar het ging allemaal heel goed.
Ze heeft gegeten en heeft een plekje in een hoekje van de kamer gevonden waar ze nu heerlijk ligt.
Ik laat haar heerlijk liggen zo en vanavond gaat ze mee naar boven en kan ze in haar mand naast mijn bed liggen zodat ze niet alleen beneden blijft. De andere honden gaan ook altijd mee naar boven!
Mijn man is helaas niet thuis, ligt in het ziekenhuis dus kan nog niet zeggen hoe zij zich tegenover hem gedraagt (ze is erg bang van mannen)
Later schrijf ik nog hoe het verder met haar is.

Hier alle foto's