Mijn lieve Julia... wat wordt ze gemist... Haar lieve, veelzeggende blik, haar huppeltjes en blafje wanneer we thuiskwamen, haar enthousiasme wanneer het etenstijd was, haar grappige blikken en geluidjes...
We wisten
dat de gezwellen en tumoren in haar buik haar uiteindelijk parten zouden
spelen, maar een ingreep zou ze op haar leeftijd van 15 jaar
waarschijnlijk niet overleefd hebben. Daarom waren we al enkele maanden
in overleg met de dierenarts en hadden we pijnzorg opgestart, zodat we
het haar zo comfortabel mogelijk konden maken.
Helaas
bleek de dag voor haar afscheid dat haar organen het niet langer konden
volhouden. Haar ademhaling werd veel te snel, ze begon plots bloed te
plassen en tegen de tijd dat de dierenarts er was, vertoonde ze ook
tekenen van geelzucht.
Gelukkig heeft ze niet te
lang moeten lijden en hebben we haar thuis, omringd door heel veel
liefde, rustig kunnen laten inslapen.
In
2017 mochten we haar zelf in Spanje gaan ophalen, en we zijn heel
dankbaar voor de 9 mooie inhaaljaren die we samen mochten beleven en ze
zal nooit vergeten worden.
Ter
nagedachtenis aan Julia gaan we samen met de maakster van haar unieke
schilderij, waarin ook een beetje van haar as verwerkt werd, een donatie
doen aan het asieltje waar zij destijds verbleef.
Ik ben er zeker van dat er nu ergens een sterretje nog net iets feller fonkelt...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten