Een van onze vrijwilligers, een grote mastin liefhebber, wil graag een van onze grootste zorgenkinderen even in de kijker zetten:
Elke keer als ik de Refugio binnenstap, hoop ik dat Phoebe er niet meer zit… Niet omdat ik haar niet wil zien. Integendeel. Maar omdat ik zo ontzettend graag wil dat ze eindelijk naar huis mag. Naar haar eigen mandje. Haar eigen mensen. Haar eigen plek.
Phoebe wacht al veel te lang. En eerlijk gezegd snap ik daar helemaal niets van. Deze lieve meid is 6 jaar en heeft zoveel moois te geven. Ze is ontzettend lief, wandelt keurig aan de leiband en geniet zichtbaar van aandacht. Tijdens onze wandeling door de
heuvels liet ze bovendien zien dat ze een uitstekende berggids is. Toen het steil werd, trok ze mij zonder problemen naar boven. Bij de afdaling ging het voor mij iets minder professioneel… Ik viel. En Phoebe? Die bleef gewoon rustig naast me zitten tot ik
weer overeind stond. Zo’n hond dus.
Onderweg kwamen we iemand tegen waarmee we even praatten. Phoebe besloot dat zij รณรณk aan het gesprek wilde deelnemen en zocht zelf contact met hem. Een beetje aandacht? Graag! Een paar lieve woordjes? Nog liever!
Voor Phoebe zoeken we:
๐ก Een alleenstaande of een rustig koppel
❤️ Mensen die haar graag alle aandacht geven die ze verdient
๐ฅพ Fijne wandelingen in een rustige omgeving
๐พ Geen andere huisdieren
๐พ En vooral: mensen die kunnen genieten van een lieve dame die op 6-jarige leeftijd nog best een speelse kant heeft.
Phoebe vraagt geen wereldreis. Geen villa. Geen gouden voerbak. Ze vraagt eigenlijk maar รฉรฉn ding: een mens die voor haar kiest. Iemand die haar aankijkt en zegt: “Kom maar meisje. Jij mag met mij mee.”
Misschien ben jij die persoon.
Misschien ken je die persoon.
Misschien staat die persoon gewoon tussen jouw Facebookvrienden.
Help Phoebe haar thuis te vinden. Deel haar verhaal. Want hoe meer mensen haar zien, hoe groter de kans dat haar mens haar eindelijk รณรณk ziet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten