We misten zeker wel een hond in ons gezin. Toch waren we niet direct op
zoek. Toen we Othilia zagen, wisten we meteen dat we haar graag een plekje
wilden geven. De blik in haar ogen en het bijbehorende verhaal zorgde voor
liefde op het eerste gezicht.
We konden bijna niet wachten. Eerst een huisbezoek. Waren we wel geschikt
voor haar? Zo spannend!! 1 december was ze er. Onze Chica........een enorm
lieve, ongecompliceerde, gemakkelijke gezinshond. We hadden het niet beter
kunnen treffen. We zijn in en in gelukkig met haar. Ze is de goedheid zelve. Ze
kan met alles en iedereen. Ze wil graag mee in de auto naar het bos.
De eerste paar weken had ze wat verlatingsangst, maar nu gaat ze lekker in
haar mandje liggen. In het begin gaf ze de voorkeur aan een bananendoos boven de
mand. Het was een erg aandoenlijk gezicht. Zo'n grote hond opgerold in een doos.
De doos begon na 2 maanden uit elkaar te scheuren en heb ik hem in de mand
gezet....dat ik daar niet eerder aan gedacht had.....nu ligt ze op een dik
dekbed met eronder een half platte doos ;-))))
Lieve groeten,
Nicole, Shane, Faylynn, Ruby en een pootje van Chica
