Vandaag had onze Max en onze andere hondjes
een moeilijke dag, zijn vriendinnetje NOAM ging weg,...waarom nu weer,
al die fostertjes die in ons leven, in ons huis binnen komen,zich wennen
en zich thuis voelen, en dan op een
vroege morgen gaan ze weg, en komen nooit meer terug,... het is niet
alleen moeilijk voor de mensen maar ook voor de hondjes die bij ons
wonen.
Noam kwam binnen als een mager, wereldvreemd angstig
hondje,...ze leerde zoveel hier bij ons en bloeide helemaal open, werd
met de dag mooier, binnen en buiten en dan,...vandaag.
Daar ging ze
dan,.. slikken en laten gaan, met pijn in het hart, wij
allemaal,..straks hoor je even dat het heel goed met ze gaat en dan zijn
wij uit hun leven verdwenen,... zie je ze nooit meer terug.
Haar mandje hier is leeg, haar vriendjes zoeken haar,...wij geven over
aan de nieuwe baasjes die ons hebben beloofd hen gelukkig te maken. We
willen ze zo graag allemaal houden,.... maar dat kan niet, is niet
realistisch,...we missen je lieve schat,....we weten dat jij ons ook
missen zal, heel even maar, want de liefde en vriendschap die je hier
kreeg was voldoende om weer helemaal open te bloeien en nu gelukkig te
worden, geluk lieve schat,...afscheid nemen is moeilijk, maar het leven
geeft dit elke dag, op allerlei manieren,... maar hoe je ook je best
doet, het went eigenlijk nooit,...
Fabienne