Dagobert krijgt een kappersbeurt

Wat een knap ventje zat hieronder........

Dagobert na zijn beauty trip.....

Paco is al een jaar bij ons!

Paco is al een jaar bij ons!

Vorig jaar rond deze tijd hebben we Paco opgehaald bij een gastgezin in Nederland. Hier was hij toen net een paar dagen.
Na een aantal uur in de auto te hebben gezeten werd het toch wel steeds spannender naarmate we dichterbij het adres kwamen waar we moesten zijn. Hoe zou hij eruit zien? Hoe groot zou hij zijn? Allemaal vragen gingen door ons hoofd.

Hij was kleiner dan we hadden verwacht maar ontzettend lief! In de auto op de terugweg vond hij het erg spannend en heeft dan ook geen minuut stilgezeten. Eenmaal thuis aangekomen stonden hier ook nog twee grote honden op hem te wachten, waar hij in het begin alleen maar heel hard naar blafte en voor wegrende! Om hun even de ruimte te geven om aan elkaar te wennen zijn we op neutraal terrein met hun alledrie gaan wandelen. Dit ging erg goed. Paco maakte al snel vrienden met onze andere twee honden.
In het begin gebeurde er binnen nog wel eens een ongelukje in huis en had hij buiten nog wel eens de neiging om buiten de verkeerde kant op te lopen. We wonen op een boerderij dus hebben hem goed in de gaten moeten houden. Maar inmiddels gaat dit erg goed. Hij blijft bij ons en huppelt vrolijk over het erf. Ook binnen is hij helemaal zindelijk en geeft het aan als hij moet plassen.
Van contact met 'vreemde' mannen houdt Paco nog niet zo. Hier werkt hij nog steeds iedere dag erg hard aan maar ook dit gaat al veel beter. Als hij bang is kruipt hij vaak zelf in zijn bench, die we omgetoverd hebben tot een holletje waar hij veilig is.
Onze twee andere honden, Sem (een boxer 35 kg) en Bink (bullmastiff x rottweiler 60 kg) , zijn erg blij met de vier kilo wegende donderstraal die iedere minuut van de dag wel met hun wil spelen. Bink en Paco zijn dan ook onafscheidelijk! Slapen samen, spelen samen en met Bink erbij voelt Paco zich dan ook erg sterk en kan hij de wereld aan!
Apporteren van een bal is zijn favoriete hobby en hierbij is hij dan ook het snelst van iedereen en hij kan dit uren volhouden!
Kortom, het is een superleuk en lief hondje dat nog steeds iedere dag leert!

Fuego

Op 13 januari 2013 hebben wij Fuego opgehaald van luchthaven Eindhoven.

Samen met nog 3 hondjes kwam hij aan.

Wat een spannend en ook emotioneel moment toen we hem uit de bench mochten halen, hij sprong meteen in onze armen.

 

Fuego heeft zich snel aangepast en ook met onze andere hond, jack russel Kinley van bijna 11 klikt het goed!

Fuego luistert goed, is superlief en aanhankelijk.

Na een paar weekjes heb ik hem losgelaten in het bos, hij houdt me erg goed in de gaten en komt meteen als ik roep.

Heerlijk vindt hij het om te rennen en snuffelen in het bos. Mee in de auto vindt hij spannend maar dit gaat steeds beter.

Thuis ligt hij graag op de bank te slapen na een wandeling. Na 3 weken zijn we met hem naar de dierenarts gegaan voor een check-up en bloedtest op ziekten. Hij onderging alles heel kalm, de dierenarts noemde hem een stoere spaanse hond :-) en dat is hij ook! Fuego is overigens helemaal gezond!

We zijn echt zo gelukkig met hem! Begeleiding van ACE voor tijdens en na de adoptie is super!

Kortom beter hadden we het niet kunnen treffen!

Groetjes,

Judith

 

Hoe is het met Elias (nu TomTom)?

Alweer ruim een jaar geleden werd pup Elias geadopteerd. Een klein zwart bolletje dat ook nogal klein is gebleven. Een beetje kleiner dan we hadden ingeschat. Omgedoopt tot TomTom (onze eerste hond heette Tom). Zoals op de foto waarop hij samen met onze kat staat, lijkt hij zelf ook wel een beetje een kat (soms denken we dat hij dat zelf ook zo voelt). Net zo hoog, alleen een stukje langer.

Inmiddels is TomTom uitgegroeid tot een actief mannetje, betrouwbaar en lief met kinderen, kan makkelijk ergens mee naar toe worden genomen en rent alle andere honden eruit!

Serafin voor grote reis

Bassie vh Sebastiaan

Bassie vindt het geweldig om met andere honden te spelen, rennen en wandelen. Het is een echte allemans vriend. Teef of Reu, maakt Bassie niet uit.

Na een lange wandeling ploft Bassie graag op de bank om ff lekker te gaan snurken. Als Bassie weer een beetje bijgekomen is van de wandeling vindt hij het heerlijk om een buikmassage te krijgen van de baas zoals je kunt zien op de foto.

Ja, Bassie weet wel wat hij lekker vindt hoor :-)

Bassie is een fantastische hond! Inmiddels is het alweer ruim een jaar geleden dat we hem gingen ophalen op schiphol, 18 januari 2012 om precies te zijn. Amper 19 kg woog hij en de littekens van wat hem overkomen was waren goed zichtbaar.

Maar vanaf het moment dat hij uit de kennel kwam hadden we een klik met deze enthousiasteling en die klik is uiteindelijk, met veel geduld, bij Bassie omgevormd tot een onvoorwaardelijk vertrouwen in ons en daar genieten we elke dag van.

Ace bedankt dat jullie ons hebben uitgekozen als de pleegouders van Bassie :-)

Met vriendelijke groet,
De familie Gootjes

 

Hier nog enkele korte filmpjes:

1  2  3  4

Valenta

Hallo iedereen,

Hier eens een berichtje van Valenta sinds 15 december is deze lieve schat bij ons!

We zijn zo ontzettend blij met haar.

Valenta is een erg aanhankelijk hondje dat het liefst de hele dag bij je is!
Met Valenta zelf gaat het gelukkig ook erg goed, ze heeft het hier erg naar haar zin! Valenta is erg speels en vind alles leuk om mee te spelen! Helaas ook onze schoenen, sloffen en andere dingen dus die spullen moeten we goed opbergen haha. Valenta kan ook al een aantal trucjes zoals zit, pootje en blijf. Nu zijn we haar draai om aan het leren, ook deze oefening gaat steeds beter. Valenta is een slim hondje en leert de dingen snel.

 

Anco

Maandag was het zover.. De kinderen zijn niet naar school gegaan om mee te gaan naar de luchthaven Rotterdam. Was erg spannend. Er stonden nog een paar andere baasjes te wachten. Anco was even bang toen hij eruit werd gehaald maar daarna snel rustig en blij. Het was even wennen want we hadden er een andere voorstelling van gehad. Ik had me meer een beetje beagle voorgesteld en met 3 maanden 3 kg zou het een kleine hond tot middel worden maar hij was zoveel dunner en de flanken leken meer richting hazewind hond te gaan..Hij was zo blij en lief dat ik hem niet eens achter het hondenrek hoefde te doen want hij ging al slapen op een kussen bij de voeten van de kinderen want dat vond hij veel gezelliger.. Thuis ging het prima.. Hij was vrolijk en blij en speelde met de kinderen..Hij maakt tot mijn verbazing niets kapot en is ook niet bijterig wat pups kunnen zijn.. Zindelijk is hij nog niet maar hij leert zo snel.. Hij krabt best vaak en gisteren meteen een afspraak bij dierenarts gehad om hem na te laten kijken en te vragen wat zij dacht over zijn groei.. Alle inentingen etc waren in orde.. Maar zijn testikels zijn niet ingedaald.. Ze zitten zo diep dat het waarschijnlijk operatief verwijderd moet gaan worden over een paar maanden . Hij heeft bij niet ingedaalde ballen wel meer kans op tumoren. Hij had geen vlooien maar ik vraag me af wat het krabben dan betekend.. Over de grootte zei ze dat hij nog heel flink zal gaan groeien en dat hij een grote hond gaat worden.. Was wel even slikken maar dat vermoedde ik al toen ik hem zag.. Ik zei nog tegen haar.. Kan het misschien een soort bodeguero zijn maar dat wordt het niet.. Eerder een pointer volgens haar.. en een jachthondachtige..

Hij weegt nu 8,5 kg.. Ik heb ook op Podenco gekeken en misschien is hij daar wel mee gekruist..ik zal wel wat foto's sturen.. De eerste nacht is prima gegaan.. Even paar minuutjes wat gejank in de bijkeuken maar daarna sliep hij door.. Tweede nacht hetzelfde.. Hij kon niet aan de lijn lopen maar na een paar keer gaat het prima.. Hij vindt alles best en is zo vrolijk en totaal niet schichtig of  bang.. De eerste ochtend zijn we naar school gelopen.. Kids zo blij en alle vriendjes en juf kwamen kijken en hij vond het zo leuk.. Hij mocht mee de klas in .. Als ik de kinderen ga halen dan is kwispelt hij al als we bij de school aankomen.. Vanmiddag is hij mee geweest naar de manege.. Snuffelen bij de paarden en het ging prima.. Thuis loopt hij veel met zo'n soepkip-speeltje rond.. De kids spelen veel met hem. Ik hoop dat het krabben niets betekent.. De testen waren alle drie negatief maar dat wil niet zeggen dat ze niet toch nog besmet zijn.. Dus ik hou alles in de gaten en volgende maand terug naar dierenarts voor ontwormingstabletten en kijken hoe het staat met hem.. 

En de update van vandaag 13 februari: 

Het gaat hier uitstekend!! Anco krabt nog maar zelden. Wat een geluk brengt hij ons! We zijn er zo blij mee en hij past qua karakter perfect bij ons. Het is een schat van een hond! Met de labrador van mijn zus ging het meteen geweldig. Samen spelen en samen in het bos wandelen. Haar hond is helemaal opgeleefd. We zijn er allemaal gelukkig mee! 

Groetjes,

Maron

Hond van de week TEDDY

Teddy is een 4 jarige Bodeguero reu.

Teddy is grappig om te zien met zijn anderhalve oor en heel vriendelijk en lief.

Heerlijk een rondje door de tuin crossen of met een knuffel spelen in huis, een knuffel halen op zijn tijd, zo goed om te zien.
Hij loopt netjes mee aan de riem, het jagen kent hij wel, blaft verder alleen als hij dat echt nodig vindt.
Teddy is sociaal naar mens en hond, maar zeker geen doetje, wij kunnen aan zijn botje en voerbak komen, komt er een andere hond in de buurt laat hij wel merken wat van hem is.
Voor Teddy zoeken we mensen die veel thuis zijn, hoewel hij best een paar uur alleen kan zijn met een ander hondje als gezelschap.

Voor meer informatie klik hier.

Why a dog?!

Bedankt Denemarken !!

Enkele Deense vrijwilligers zijn 10 dagen hier geweest en zijn iedere middag gekomen om te wandelen of te helpen daar waar nodig. Een van hen heeft ook Bollie geadopteerd.

Klik hier voor de foto's die er gemaakt zijn.

Giesje kleine bodegero zwanger van een enorme Dalmatier.

Giesje en haar beste bodegero vriend leefde gelukkig met hun baasje ergens in een gigantische villa aan de kust, een mooie grote tuin. De zon scheen sinds ze van straat geplukt waren elke dag in hun hart en Bodegero zijnde, waren ze de Koning te rijk. Want weinig bodegeros vinden hier in Spanje het geluk, zijn vaak site wezentjes in boerderijen, of in maneges waar ze de ratten moeten vangen. Vaak hebben deze hondjes een heel triest en onbestaand leven, worden heel vaak mishandeld en verwaarloosd en sterven ongezien ergens in een hoek nadat ze jaren lang trouwe dienst draaiden. Dan komt er weer een andere, want de vrouwtjes zijn producerende zekerheid voor de opvolging van elk Bodegerootje dat de dag erna niet meer opdaagt. Pupjes genoeg. Ze zien vaak niet eens het verschil en het leven gaat gewoon zijn gangetje. 

Met de zon in de blauwe lucht. 

Op een dag, de crisis, als altijd en meer en meer voorkomende excuus voor alles en nog wat, gingen hun baasjes terug naar hun land, aangezien ze voor de hondjes geen oplossing hadden bleven ze gewoon achter in de tuin. Geen mens kwam nog om hen, alleen de buren zagen dat het er stil en onbewoond werd, gaven de hondjes eten over de muur en dat ging zo een hele tijd door.

Op een dag sprong de Dalmatiër van de buren over, want Giesje was loops. Hij ging in een gevecht op leven en dood met het vriendje Bodegero van Giesje, die hier het leven bij liet. Giesje bleef alleen en zwanger achter met haar dode vriendje. 

Toen hebben buren alarm geslagen en brachten haar via via bij ons. Ze was ongelooflijk zwaar en rond, stond letterlijk en figuurlijk op ontploffen en ze was erg wankel op haar pootjes die het zware zwangere lichaam niet langer dragen konden. Ze werd per spoed door ons geaborteerd want de pupjes van de Dalmatiër waren veel te groot voor een klein hondjes als Giesje. Ze zou het nooit gered hebben bij de bevalling. De arts zei dat het 5 voor 12 was, dat de arme schat dit nooit had kunnen redden. De pupjes waren elk enorm groot. Gelukkig is ze gered. Waar dai hondje weer doorheen moest. Het is toch hartverscheurend. Ze kijkt nog zwak en droevig uit die mooie trouwe oogjes. 

Mogen we hopen dat ze ergens snel gelukkig mag worden, als Bodegerootje zijnde. Het zijn intens lieve en geweldige hondjes, waar je zoveel liefde en vriendschap van krijgt. En als ze met jou in de zetel mogen zitten zullen de kusjes je nooit meer tekort komen.

Fabienne

 

DJANGO

Begin november 2012 ben ik op de site "hond zoekt baas" opzoek gegaan naar een hond. Ik heb altijd honden gehad maar had in mei 2012 mijn Berner Sennenhond in moeten laten slapen (ouderdom). Het verbaasde mij dat op de site zoveel honden stonden uit Spanje en ben mij er toen in gaan verdiepen. Ik heb diverse honden aangeklikt en heb mij verdiept in de omschrijvingen. Ik moest namelijk wel een hond hebben die met kinderen overweg kan, ik ben oma en de kleinkinderen komen vaak op bezoek. Toen kwam ik bij Tayson uit, hij zat bij een pleeggezin in België en in de omschrijving stond dat hij lief, rustig in huis was, graag lange wandelingen maakte, zindelijk was en goed met kinderen, alleen katten waren niet zijn favoriet. Ik heb de volgende dag direct gereageerd per mail bij ACE en ik kreeg direct reactie van Pia, ik heb het telefoonnummer gekregen van het baasje van Tayson en heb voor de dag daarop een afspraak gemaakt om Tayson te ontmoeten, hij zat in Blanckenberge, ruim 2 uur rijden, maar het was de moeite waard, we keken elkaar aan en ik dacht meteen dat is 'm, dit wordt mijn hond. Vervolgens heb ik met enige spoed een huisbezoek aangevraagd, dit had Pia binnen een week geregeld en op 17 november hebben we Tayson opgehaald.

We hebben hem meteen een nieuwe naam gegeven Django, hij was wat terughoudend, logisch ook, vreemde mensen, een heel eind in de auto en dan een ander huis maar wel met een longseat helemaal voor hem zelf en dat vond hij heerlijk. We hebben de eerste dagen wat korte wandelingen gemaakt en hem verder met rust gelaten. Al gauw begon hij te kwispelen als we hem riepen en als de hondenriem te voorschijn kwam. Ik (z'n vrouwtje) ben na enkele dagen met hem de bossen ingegaan en had hem een lijn van 10 meter om gedaan en al gauw genoeg merkte ik dat als ik hem riep hij direct kwam, hij luisterde al goed. We hadden samen zo'n goede klik, hij zocht ook bescherming bij mij als er andere mensen aankwamen of grotere honden. Na 1 week (ik weet dat het snel is) heb ik de stoute schoenen aangetrokken, ik ben ver de bossen in gegaan, ver van het verkeer en heb hem los gelaten. Ik moet toegeven dat ik hart kloppingen had want ik wist immers dat ze heel hard konden rennen en ook al wist ik dat hij luisterde wist ik niet of dat ook zo zou zijn als ik hem los liet. Maar het was een super ervaring, ik denk dat Django heel lang niet los heeft gelopen, hij heeft gerend en nog eens gerend, bokkesprongen gemaakt die ik nog nooit een hond heb zien maken en na zo'n 5 minuten heb ik hem geroepen en weer aangelijnd, het was fantastisch. Het is vervolgens heel lang goed gegaan, tot dat hij een hert zag, zijn nek werd eens zo lang en in no-time was hij weg, nergens meer te bekennen. Ik heb hem aangeleerd dat als ik fluit (op mijn vingers) dat hij moet komen maar deze keer vond hij het hert belangrijker maar ik bleef elke 15 seconde fluiten. Ik ben blijven staan op de plek waar hij vertrok en na zeker 10 minuten zag ik in de verte iets aankomen, hij ging als een speer, tong op de grond, helemaal trots en ik (ondanks de zenuwen) nog veel trotser. Ik heb nu een plek gevonden in de bossen met een enorm ven wat helemaal omheind is en dat geeft toch een veiliger gevoel. Er worden meerdere honden uitgelaten, na een voorzichtige kennismaking vindt Django het leuk om met ze te spelen en/of te zwemmen. Django is gek op zwanen, eenden en reigers, dan is hij niet te temmen, hij krijgt ze natuurlijk niet te pakken, wil ik overigens ook niet hebben. Katten vindt hij ook niks, wordt hij hieper van, maar ik moet zeggen dat ik dat aardig onder controle heb, in het begin sprong hij met vier poten van de grond als hij maar dacht dat er een kat zat, nu spits hij zijn ene oor (de andere werkt namelijk niet) maar loopt dan keurig verder wel aan de riem natuurlijk.

Het pleeggezin waar Django vandaan komt hadden mij verteld dat Django vegatarisch was, zijn darmen konden niet zoveel verdragen, hij woog toen wij hem kregen precies 24 Kg. Dat was net iets te weinig, knokkels op zijn rug en wat ingevallen op z'n billen. Ik heb mijn honden altijd brokken met vlees (hart en pens) gegeven en heb dit ook bij Django uitgeprobeerd. Django weegt nu 25.9 Kg en ziet er perfect uit, hij heeft zelfs meer haren gekregen en is gek op vlees.

Kortom, een zeer tevreden baasje betreft de organisatie ACE, alles perfect geregeld en nog veel belangrijker een zeer tevreden Django, een vriend voor het leven, ik had mij geen betere hond kunnen wensen.

De eerste week toen hij bij ons kwam op zijn eigen longseat

 Django nu, deze week gemaakt, na een wandeling op de achterbank van de auto

Django nu, in de bossen omheind gebied

Jari

Gistermiddag aangekomen in Rotterdam en nu bij zijn kersverse nieuwe paps en mams op de bank!

De Gouden Mand van Jari staat in Veldhoven bij Mark en Melanie.

 

Papito y hijo,...vader en zoon,...

Vader en zoon. Sinds jaren de zon in de ogen van hun baasje, haar enig toeverlaat, vrienden, troetelkinderen.

Plots werd baasje onverwacht ziek en werd opgenomen in het ziekenhuis. Ze smeekten kinderen en buren even voor haar troetels te zorgen, hetgeen mensen ook deden, ze werden gevoed, proper gehouden maar niemand nam hen

tijdelijk in huis. Zo ging het maanden door tot baasje niet meer terugkwam.

Ze was overleden.

En dan...wat nu? Kinderen weigerden verdere verzorging, overname of geluk van de hondjes verder te zetten. Het was niet passend in hun leven. Buren wisten het ook niet meer en toen? Toen kwam de onverbiddelijke beslissing.

Vader en zoon moesten weg, hoe dan ook. Zo kwamen ze bij ons terecht. Beide zijn hele lieve en goede hondjes. Papa is een echte vader die zijn zoon verdedigd door dik en dun. Ze zijn beide heel aanhankelijke en trouwe viervoetertjes.

Zoontje is een happy hondje, altijd vrolijk en content. Beide zijn sympathieke kleine hartendiefjes. Amper 30 cm groot.

Het zou geweldig zijn mochten ze ergens het geluk vinden van een gouden mand.

Fabienne

Papito en Hijo

Papito en Hijo



Hijo

Hijo

Hijo

Hijo

Papito

Papito

Papito

Papito