STEFAN IS WEER THUIS !!!!!!!!!!!!!!

Stefan was al een keer gesignaleerd en is vandaag gevangen.
Hij heeft bij een boerderij in een schuur geslapen.
Nadere gegevens volgens hopelijk nog maar dit is het belangrijkste!!!!!

Dringende oproep voor adoptie onze Vincy !!!

Beste Allemaal,
Een mirakel is geschied, dat mogen we wel zeggen, VINCY loopt, hij wordt elke dag beter, maar we hebben dringend een thuis nodig, voor deze lieve schat, want in zijn Foster gezin waar hij nu is, zijn gouden mensen, maar ze hebben er nog eens 20 pupjes naast en dus niet voldoende tijd om hem te revalideren, hij moet wandelen, spelen,lopen,...en dat kunnen wij niet,...is er niemand die dit van ons kan over nemen, dat is dringend nodig voor de verdere positieve afloop van deze
gelukszak !!!
Hartelijk dank aan iedereen om mee te zoeken,...en om te hebben geholpen en te geloven in onze Vincy, Inslapen is makkelijk, maar vechten zoveel dankbaarder en mooier om te zien !!!! DE AANHOUDER WINT !!!!!! Kijk maar even naar zijn eerste stapjes !!!!!

Vincy speelt met zijn puppy vriendje,...

Sfeerfoto´s Refugio 21-02-2012

Vandaag een dag vol met heel wat werk, het was sterilisatiedag, en vele hondjes werden geholpen,

Lucy,... mag bijna naar huis,... 

Vele kommetjes voor vele etertjes,...een berg afwas elke dag,...

Onze Chance denkende aan een baasje voor hem,....

Onze studentjes verzorgen onze hondjes met liefde en hier zie je SIMBA en ALL even genieten, al is het maar even...

Knuffeluur voor hun,..... 

 Mijn" in zijn gedachte"" grote" NAPOLEON gaat SUSKE achtera,...

SUSKE wint en gaat met zijn jasje wandelen,.... 

 Stoeien met onze nieuwe Mastin pup WILCO,...

   JELLE aan de drinkschelp,... hij voelt zich weer een stuk beter,...

KNORREKE heef het moeilijk en hoest van de koude nachten, ,,,, arme stakkerd,...

Rizos (Spaanse Waterhond) nu ruim 3 maanden in Nederland

Op 18 oktober 2011 hebben we Rizos gehaald van het vliegveld Zaventem te Brussel. Het was dus wel een hele reis vanaf Duiven (vlakbij Arnhem).

We hadden er al heel lang erg naar toe geleefd, ik geloof dat we 3 weken op zijn komst hebben moeten wachten. Dat valt natuurlijk mee, maar niet als je er heel erg naar uit kijkt!

We waren met nog veel meer nieuwe baasjes aan het wachten in de aankomsthal. We hoorden van te voren al over hoe en wat…  En eindelijk werden de grote benches op een kar de hal ingereden. We moesten toen eerst met de lift ergens anders heen (parkeerplaatsen) om de benches te openen. Rizos zat met nog 2 andere hondjes in een bench.  Hij was erg blij dat hij eruit kon en was heel enthousiast. Onze kinderen (Jasmijn en Jurren) vonden het ook fantastisch. We hadden het tot op het laatst geheim gehouden dat we een hond zouden ophalen. Ze dachten dat we gewoon een dagje Brussel zouden doen. Ze hadden dat nooit verwacht en wilden al heel lang graag een hond.

Rizos is vanaf begin af aan een hele lieve enthousiaste hond. Hij was volgens de dierenarts ongeveer een half jaar oud toen hij bij ons kwam.  Dus hij was en is nog lekker speels. Hij vind het heel leuk om met de kinderen te spelen.  In het bos hebben ze met Rizos verstoppertje gespeeld .. hij moest hen zoeken. Heel leuk om te zien!  Ook daagt hij uit dat je zijn stok moet afpakken..  Gaat hij steeds voor hun lopen en als ze de stok willen pakken rent hij gauw weg.

 Wel moest hij wennen om alleen te zijn. Maar dat is ook niet vreemd als je bedenkt dat hij in Spanje met heel veel andere pups leefde. Ook had hij natuurlijk het een en ander meegemaakt.  Dit  wennen om alleen te zijn heeft wel een tijd geduurd, hij heeft heel wat spijltjes uit zijn bench verwijdert!  Nu gaat het gelukkig meestal goed. Al is hij het liefst altijd bij ons in de buurt. Maar dat zullen de meeste honden hebben.  Soms als we langer weg moeten en hij niet mee kan dan wordt hij uitgelaten door een uitlaatdienst (Conny). Ook gaat hij om de week met Conny mee met nog veel meer honden voor een lange wandeling. Hij kan dan lekker spelen met alle andere honden. Dit schijnt ook heel goed te zijn voor zijn ontwikkeling. Hij wordt ook gecorrigeerd door de andere honden als hij te ver gaat etc. Conny is ook gedragsdeskundige voor honden dus we krijgen soms ook hele nuttige tips van haar.

Rizos heeft ondertussen de puppycursus achter de rug en is nu bezig met de A-cursus. Hij vind het vooral leuk om aan het begin en het eind lekker los te rennen met de andere honden. Hij leeft zich dan ook helemaal uit en is ook na de cursus altijd bekaf.

Je kunt merken dat het echt een waterhond is. Hij is gek op water. Vlakbij ons huis is een park met een grote vijver. Hier kan hij los lopen en meestal beland hij wel in het water. Toen er nog ijs lag liep hij ook gewoon op het ijs.

Mensen reageren heel leuk op hem. Ze vinden het een leuke en mooie hond en kennen meestal het ras niet. Ik heb ook nog nooit een andere Spaanse waterhond gezien. Ze komen in Nederland nog niet veel voor en dat maakt hem ook speciaal.  Geregeld denken mensen dat het een labradoedel is .

Ondertussen zijn we al helemaal aan Rizos gewent en hij aan ons en hopen we dat we heel lang van hem kunnen genieten en dat hij een mooi leven bij ons heeft.

Wie was hier ook weer de baas ?

Wel het geluid erbij aanzetten!!!

THE SOLUTION OF THE MISERY !!!!!

Protest in spanje.... Wie weet gaat de jeugd het beter doen......

Klik op de foto om het groter te zien.

Denk na, voordat je een hond mee naar huis neemt !!

Erne en haar Spaanse zonnetjes

En dan nog wat foto,s van mijn eigen Spaanse zonnetjes.

 

Toffie was erg teleurgesteld dat ze niet kon voetballen dat doet ze het liefst. Maar de grond was gewoon weg, geen gras, geen zand maar afschuwelijke sneeuw. Gelukkig hebben we daar een oplossing voor gevonden. Met sneeuwlaarsjes aan viel het mee.

Nanou vind het niet zo erg in de sneeuw als ze maar een truitje aan heeft.

 

Groetje Erne

 

Erne Beckx in Refugio

Ik ben eind januari voor 5 dgn. in Malaga geweest om hondjes te halen samen met mijn dochter. Wij zijn natuurlijk ook in de Refugio geweest en in Algeciras.

Ik heb wat foto,s van Algeciras en Mijas en ze spreken voor zich volgens mij.  

 

Allemaal hondjes die een thuis zoeken de een nog aandoenlijker als de ander, zoals Kain met zijn centenbakkie. Fabiënne en consorten doen er alles aan om de hondjes tiptop te verzorgen en dat zie je ook als je in de refugio komt. Het is geweldig wat de mensen doen met z’n allen. Ik ben gegaan om hondjes op te halen voor de adoptanten en te kijken wat er allemaal bij komt kijken als je een refugio runt. Je bent nooit klaar je kan niet zomaar even weg, dag in dag uit ben je met de hondjes bezig. Mijn petje af voor iedereen!!

 

Erne en Babette

Klik hier  de foto's die Erne gemaakt heeft.

Dringend adoptant(en) gezocht voor Golfito en Liv

Beide honden missen 1 poot en hebben het zwaar in de Refugio.

Golfito: , een Pointer zoals duizenden in de jachtwereld hier...en één van de zovele die ook eindigde in het dodingstation. Een hond redden uit het dodingstation is altijd iets apart, iets dat je op de één of andere manier tekent, in je hart... Velen zullen denken, red een makkelijk plaatsbare hond, maar vaak denk je net, dat die wel zullen geluk hebben, maar een Golfito, een Pointertje met 3 poten... verlegen en in een hoekje gedrukt...daar gaat je hart dan te keer...voor hem kozen we...het was zo een innemende lieve snoet, smekend om niet te moeten sterven...toen ie mee mocht huilde hij het uit...kon zijn geluk niet op. Mogen we hopen dat dit lief, speels kereltje, vrolijk en positief van aard, de kans krijgt om ergens echt gelukkig te mogen worden...bij een goed baasje, die verder kijkt dan dat missende pootje...

Liv: een hele gewone middelgrote Podenco werd gebruikt voor de jacht, maar hier was zij geen ster in en zo werd ze van de ene naar de andere jager overgedragen... En toen ging het mis... omdat vele jagers dezer dagen hun Podenco's verplicht een chip moeten zetten, eigenlijk kan het hen geen barst schelen, maar ze houden zovele volle krotten vol met tientallen dieren op elkaar geperst dat ze het maar doen om controles te vermijden, als ze bij de controle de paspoortjes kunnen tonen gaat er geen kat kijken naar de omstandigheden waarin deze Podencootjes moeten overleven...toen Liv bij haar tweede jager verloren liep, kwam ze ter grote spijt terecht in een van de vele klemmen die overal in dit land verspreid staan en duizenden levens onnodig eisen... Haar pootje zat in de klem en zo werd ze door de politie naar een dierenarts gebracht die alvorens hij haar hielp de eigenaar van de chip opbelde... wie ging dat betalen...het was de eerste eigenaar nog die op de chip stond en deze kwam de hond halen, medische verzorging wilde hij niet, hij wilde geen cent aan haar kwijt ...en dus ging Liv mee met een zwaar toegetakelde poot en met hevige pijnen... Bij hem thuis aangekomen werd haar pootje met een 'hakmes' afgekapt .... een getuige wist niet wat ie zag en probeerde de hond te redden, maar daar gingen weken overheen en wonder bij wonder overleefde Liv de vreselijke wandaad, maar de pijn en angst zijn nooit meer weg gegaan, haar zieltje is geraakt, haar vertrouwen geschonden, haar mooie eigen 'ik' verwoest...ze is nu bij ons en is ontzettend bang, durft niet naar je te kijken, maar laat de lieve woorden en de vele bezorgde handen over haar heen gaan... Een warm mandje kent ze niet, een bakje vol met eten nog veel minder...haar lijfje draagt ze nog op drie pootjes, als je naar haar kijkt duikt ze heel diep in een hoekje, kijk niet naar me, laat me....doe me geen pijn ... Vanavond hebben we haar een warm en zacht mandje gemaakt, een warm liefdevol gebreid en gemaakt jasje aan gedaan, hebben we allen rondom haar gezeten en heel stilletjes haar beloofd, dat er geen angst meer mag zijn, dat er geen honger meer komt, dat er een nieuw begin is ontstaan...haar drie pootjes zullen haar anders dragen, stilaan zal ze leren dat mensen ook anders kunnen zijn...haar droom kent ze niet, weet niet dat geluk bestaa... haar wereld is gered... het is nu aan ons om haar wereld anders te maken... Lieve Liv, komt goed kleine meid... komt goed... Ongelofelijk...wat heeft ze toch moeten doorstaan, deze lieve en ongelooflijk sterke meid!

Lieve mensen heeft U nog plek voor een van deze honden, neem contact op met Rineke van der Waal , de honden zullen U heel dankbaar zijn.

Zasha en de kattenbak......

Hallo, over Zasha kan ik elke dag wel een verhaaltje vertellen. Zo een clowntje. Overal waar ik kom, kijk ik of ik iets kan vinden, dat ik kan gebruiken voor mijn roedel. Zo ook op rommelmarkten, tuincentra s etc. Zo vond ik een grote kattenbak, waarvan ik dacht, daar kunnen mijn kleine honden lekker in liggen. Ik mocht dit meenemen voor de helft van de prijs. Kussen erin, luikje eruit en lekker beschut liggen. Nou moet Zasha alles onderzoeken. Hondjes die ze tegenkomt, die zijn niet altijd gecharmeerd van het onderzoek. Maar alles. Dekens, stoelen, kleden, ja zelfs bezoek krijgt een uitgebreid onderzoek.

 

Dus zo ook de nieuwe behuizing. Dan staat ze eerst ervoor te kijken, met dat ene grote oog, en die dikke wangen.Ik vind haar dan eigenlijk wel wat groot voor deze ligplaats. Zasha denkt daar echter anders over. Ze stapt erin. En of het nou vooruit of achteruit is, ze ligt. Aan haar snoet te zien, moet ze dan wel even nadenken of het wel voldoet aan de eisen. Maar zoals je kunt zien voldoet het. Ze ligt hele dagen in de 'kattenbak’.

 

Sterker nog, als er iemand anders in ligt, kijkt ze de anderen eruit. ‘IK MOET ERIN LIGGEN’. En ik maar zorgen voor fijne benchen, met fijne zachte kussens met lekkere warme dekens. Zasha vindt de kattenbak fijn.

Wie ben ik dan???!!!!

 

Groeten van Zasha en natuurlijk van mij, haar dienaar, Gerrie.

 

 

Update: Rosie (Rosita)

Hier weer eens een berichtje over Rosie (Rosita).

In september 2009 hebben wij tijdens een reis met onze camper Rosie meegenomen uit de rescue in Mijas. Zij koos mij (Yvonne) uit en probeert nog altijd alleen maar bij mij te zijn. Ze zit bij mijn man en ik beweeg alleen en vingertopje, tjoep, daar komt ze.

Ze is één pot nat met Bob (de whippet) en Frits, onze oude rode kat.

 

Vorig jaar januari kwam ze voor het eerst met ons terug in Spanje. Dat was voor haar, de eerste tijd, een moeilijke ervaring. Ze was erg bang van Spaanse mensen. Als we in de lift stonden en er stapte mensen in kroop ze achter onze benen. De derde maand van ons verblijf werd dat gelukkig voor haar minder.

 

Afgelopen januari kwamen wij weer richting Spanje en wat denk je, ze is opeens helemaal thuis. Niet meer bang van de Spaanse mensen en als ze losloopt over de boulevard lijkt het dat ze helemaal het gevoel heeft dat ze thuis is. Als er zwerfhonden op ons pad komen gaat ze daar heel makkelijk mee om en als er ééntje richting Bob komt gaat ze er tussen staan. Het is eigenlijk geen gezicht dat kleine terriertje die dan een veel grotere whippet gaat beschermen.

 

We gaan er wel van uit dat als ze begin april weer in Nederland is ze daar ook weer thuis is, maar dat laat ik nog wel weten.

 

groetjes van Yvonne en Leo

Rosie, Bob en Frits

Torre del Mar

To all of you..........

One of the many killing stations in Spain,....

Viviane is in Spanje geweest en maakte dit bericht.

Kijken jullie  even mee:

Ruim 2 weken geleden ben ik weer teruggekomen uit Spanje, met beelden die me natuurlijk niet meer loslaten,  dit neerschrijven helpt misschien een  klein beetje….

Het eerste wat mij opviel waren de “nieuwelingskes”  waaronder  Oto , Nala en Sam, alle 3 prachtige grote fluffy honden, die ondertussen toch ook al opgemerkt zijn geweest(waarvoor dank aan hun bijna – adoptieouders; ze gaan dit zéker beamen als ze deze 3 schatten mogen verwelkomen!!)

Ook   Izaac, de grote loebas Mastin, waarmee ik een wandeling aan de zee heb gemaakt, fantastisch gewoon hoe je hem zag genieten, hoe graag hij wou rennen en vooral hoe lief deze hond wel is!!

Kijk zeker op het youtubefilmpje,  wat ik ervan gemaakt heb en geniet mee van deze knapperd:

Hier een filmpje over Isaac

Kouros, nog wat schuchter maar ooh wat een mooi hondje, zeg nu zelf:

Lorena....een klein poppeke.:    

De puppies met de mama, zo lief, zo mooi, je ziet ze roepen: 

Hier een filmpje van dit nestje

Dan hebben we nog Quido, een roetzwarte labrador, prachtig om te zien,Speels, lief en supersociaal..hoe kan iemand nu zo een hond dumpen???!!! Zeg nu zelf:

Filmpje Quido

Maar wat me zwaar op de maag blijft liggen, zijn deze hondjes, die  mij  aankijken met die droopy oogjes, en die ik zie denken “ och daar heb je haar  weer, zou ze mij ditmaal wel opmerken”……Ik wil  ze zo graag vertellen, dat ik ze allemaal wil meenemen om op te vangen,maar hélaas is dit niet mogelijk en kan ik enkel hopen, dat mijn opvangertje Aaron  zijn  mandje vind, zodat  de volgende op rij kan komen…en ik ben ervan overtuigd, dat alle opvanggezinnen er zo over denken…het is alleen jammer dat we met zo weinig  zijn…nochtans je krijgt zoveel van deze hondjes terug, tuurlijk doet het hartzeer als ze vertrekken naar hun definitieve thuis, maar als ik zie, hoe goed ze dan terecht komen, en ik weer een ander sukkeltje kan opvangen…wel dan wéét ik weer waarom ik dit allemaal doe!!

Enfin, dit zijn er maar enkele,  die ik even in the picture wil zetten en waarvan ik hoop, dat ik die droopy oogjes  weldra zie veranderen in een stralend, gelukkig hondje:

Paulie heeft mijn hart gestolen, zit er al vanaf 2009, zijn pootje  dat mij telkens tussen de tralies aanklampte..en die oogjes….hartverscheurend….

Dolly, een ongecompliceerd hondje, geen mens die snapt, waarom niemand haar opmerkt:

Filmpje

Valencia, een prachtig podenco vrouwtje met haar vriend olympus:

Bekijk hun filmpje

Faro….Deze podenco is een klein beetje te dik..en figuurlijk suikerzoet..een schat van hond, die ook al  veel te lang achter die verdomde tralies zit:

Hetzelfde voor onze Lennon:



Wie haalt hem eindelijk achter die tralies weg….



En dan hebben we Podi….die pas werd aangevallen door de andere..ze laat zich wat hangen..ze is te braaf:

Diego…zit er ook al jaaaaaaaaaaren…hélaas

Hier nog meer foto's die Viviane gemaakt heeft.

Dank je wel Viviane voor je bijdrage.