Flako (7 jaar) werd van de straat gered. Waarschijnlijk was ook hij één van de zoveelste afdankertjes van een jager. Een klein, bedeesd podencootje dat nooit gevraagd heeft om aan zijn lot overgelaten te worden.
In het begin is Flako bang. Nieuwe mensen en een onbekende omgeving vindt hij best spannend. Maar wie hem de tijd geeft om vertrouwen te krijgen, ziet hem stilaan openbloeien. Dan laat hij zijn angst los en geeft hij zich helemaal over aan een warme knuffel.
Flako is een hondje waar wat geduld en liefde in geΓ―nvesteerd moeten worden, maar hij bewijst dat elke stap vooruit de moeite meer dan waard is. Achter zijn voorzichtige blik schuilt een lief, zacht zieltje dat niets liever wil dan eindelijk ergens echt thuis te mogen komen.
Wie geeft dit kleine podencootje de kans waar hij zo naar verlangt?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten