woensdag 11 november 2026

Dagboek van Fabienne - Ook Chopi werd het slachtoffer van deze maatschappij…

Het leven wordt voor de gewone mens steeds moeilijker, dat voelen we allemaal. Maar hier in Spanje lijkt het soms nog net iets harder. Mensen nemen twee of zelfs drie banen aan om te kunnen overleven en zijn dagenlang van huis… als ze al werk kunnen vinden.

En dan komen de aanvragen: de hond moet dringend weg. Te veel uren alleen, de huisbaas staat geen dieren toe, het leven is veranderd… Telkens opnieuw zijn het de dieren die uiteindelijk de rekening betalen.

Zo kwam ook Chopi bij ons terecht. Amper elf maanden jong, een middelgroot hondje dat graag gezien werd en gewoon was om in huis te leven en in de auto mee te gaan. Sociaal, lief en aanhankelijk… Een zachte jongen die eerst wat terughoudend is, maar zo graag dicht bij zijn mensen wil zijn.

Zijn baasjes hadden hem ooit zelf van de straat gered. Ze waren er het hart van in, en kwamen van ver om hem bij ons te brengen, maar toch was er in hun leven geen plaats meer voor Chopi… En nu zit hij hier…. In een kennel, diepongelukkig en stilletjes treurend om zijn vertrouwde mensen. Hij begrijpt niet waarom ze vertrokken zijn, waarom hij niet mee mocht en waarom zijn hele wereld plotseling verdwenen is. Hoe leg je zoiets uit aan een jong hondje dat niets verkeerd heeft gedaan?

Chopi wil maar één ding: opnieuw naar huis… Wie staat er voor onze lieve Chopi op? Wie geeft hem, na deze pijnlijke start, een thuis voor de rest van zijn nog zo jonge leven?

Meer informatie over Chopi vind je hier.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten