Op dinsdag 26 mei 2026 is onze allerliefste Puk ingeslapen. We missen onze Pukkepruts heel erg maar haar lijfje was op.
We zagen het al langer aankomen, nierproblemen, bloedarmoede, gezwel in haar neus, steeds meer dierenartsbezoeken, medicatie, etc.
Ze werd steeds zwakker, was volledig blind, kreeg steeds meer moeite om te lopen en te eten. Maar de wil om te leven bleef. Elke keer was er opnieuw een laatste weekend met de caravan, een laatste keer naar het bos en elke morgen krabbelde ze opnieuw uit haar mandje om ons te begroeten.
Ze was ons gouden hondje, ons zonnestraaltje: moedig, sociaal, verstandig. Ze haalde bij mens en dier het beste naar boven.
Nu is ze naar de eeuwige jachtvelden, samen met Pongo en onze vorige honden Bruno, Lucky en Dodo.
Lieve Puk, rust zacht. Je bent voor altijd in ons hart.
Dank jullie wel dat we haar in 2016 hebben mogen adopteren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten