Onlangs hebben wij via Stichting ACE een bijzondere hond mogen verwelkomen in ons gezin: Mamma Mia.
Inmiddels luistert zij naar haar nieuwe naam Ziva. Ze is een prachtige bruine Pointer met een medische rugzak.
Voor ons was dat geen reden om haar geen kans te geven — integendeel. Juist een dame op leeftijd verdient een warm en liefdevol thuis.
Na haar aankomst uit Barneveld hebben we haar eerst buiten rustig kennis laten maken met onze twee andere honden en onze logeerhond.
Dat verliep verrassend soepel. Ziva bleek slim en voelde feilloos aan hoe zij haar eigen plek binnen onze roedel kon vinden.
Omdat we al vaker een oudere hond met een verleden hebben geadopteerd, weten we dat er soms wat opstartproblemen kunnen zijn.
Bij Ziva lijkt alles echter bijna vanzelf te gaan. Wandelen gaat goed, zindelijkheid was vanaf het begin geen probleem en na twee dagen had ze zelfs al door hoe het hondenluik werkte, zodat ze zelfstandig de achtertuin in kan. Wat een topper.
Wat ons misschien nog wel het meest raakt, is hoe een hond die in haar leven duidelijk niet altijd geluk heeft gehad, zich toch weer volledig open kan stellen voor nieuwe mensen.
Tijdens wandelingen en in het losloopgebied zoekt ze makkelijk contact met andere honden én mensen. Haar grijze snoet en zachte uitstraling zorgen ervoor dat mensen al snel voor haar vallen.
Bij de controle bij de dierenarts bleek gelukkig dat Ziva, naast de aandoeningen die al bekend waren, verder in goede gezondheid verkeert. Dat was voor ons een enorme opluchting.
Haar medicatie voor Leishmania is inmiddels al een tijdje op en binnenkort laten we opnieuw haar bloedwaarden controleren.
Samen met de dierenarts kijken we hoe we haar met beweging, goede voeding en supplementen in een zo optimaal mogelijke conditie kunnen houden — het liefst met zo min mogelijk medicatie, als dat haalbaar is.
En we zien nu al verschil. Omdat Ziva veel beweegt, verandert haar lichaam zichtbaar: haar taille wordt wat slanker, haar spieren sterker en bewegen lijkt haar steeds makkelijker af te gaan.
Natuurlijk houden we alles goed in de gaten, maar voorlopig gaat het elke dag een beetje beter.
Maar belangrijker dan alle medische details is eigenlijk iets heel anders: we hebben er een heerlijke grote knuffelbeer bij in huis, die — voor zover wij kunnen zien — echt lekker in haar vel zit. En daar genieten wij elke dag enorm van!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten