Een mama Podenco deed elke dag opnieuw haar uiterste best om ergens wat eten te vinden in de campo. Niet voor zichzelf, maar voor haar kleintjes. Kleintjes die ze op deze wereld heeft gezet, weer eens… Ze was achtergelaten door haar jager. Achtergelaten en aan haar geluk overgegeven, “trek je plan maar.” Voor hem is ze al lang vergeten. Maar zij niet. Zij blijft vechten. Zij wil overleven. Zij wil mama zijn.
Gelukkig waren er mensen die haar zagen. Mensen die voelden dat er iets
niet klopte, die zich vragen stelden en in actie kwamen. Haar pupjes
konden gered worden en werden in veiligheid gebracht. Maar mama… die
loopt nog steeds buiten. Te bang, te gekwetst om
zich te laten vangen. Het vertrouwen in de mens is ze verloren
geraakt.
Haar kleine pupjes zijn nu in opvang. Ze worden omringd met liefde,
warmte en zorg. Zij zullen nooit moeten weten wat het betekent om
ongewenst te zijn, om te leven in angst, in honger, in een kille kooi.
Voor hen begint er een nieuwe toekomst… een mooi leven
zoals het hoort. Maar mama blijft achter, vasthoudend aan het leven…
Wie geeft deze dappere zieltjes de kans op een echt thuis? Een leven vol
zachtheid, veiligheid en liefde… hetgeen ze zo verdienen.
Meer informatie over:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten