Hij leefde de eerste jaren van zijn leven aan een korte ketting, weggestoken in een vuile schuur.
maandag 29 maart 2021
Blinka 3 maanden thuis :)
Blinka is nu 3 maanden thuis en kan het heel goed vinden met onze andere 5 ACE honden . Ze begint steeds meer los te komen en is een ontzettende knuffelige en lieve hond ! Ze moet nog wel wat andere mensen buiten ons gezin om leren te vertrouwen maar dat heeft tijd nodig . Hier bij onze honden en in onze rustige omgeving heeft ze het naar haar zin en dat laat ze elke ochtend weer merken met haar vrolijke gespring bij het wakker worden , hoera een nieuwe dag😀
Joris (ACE Zorba 4481)
Kleine Joris ligt heel graag in zijn zachte mandje. Nu staat dat mandje nog bij het opvanggezin, maar bij wie mag Joris de rest van zijn leven komen wonen?
Een
superlief, klein Yorkje, 12 jaar oud, maar nog helemaal fris en gezond. Wie doet
deze mooie rescue, ook de oudere hondjes verdienen een kans!
 |
Zo
ligt ie 's avonds in zijn mandje, is zo schattig!
Meer informatie over Zorba vind je hier.
Georgio
De lieve snoet van Georgio...ooit als pupje onder een struik geboren, zijn drachtige mama was gedumpt in de campo. Nu is de hele familie gelukkig geadopteerd...
Nora
Nora heeft een geweldige ontwikkeling ondergaan. Van een angstig, onzeker hondje, is ze nu een dame geworden, die weet wat ze wil en niet wil. Waar ze eerst bang was of onzeker naar mensen toe, gaat ze er nu op een vriendelijke manier op af om te zien of ze een koekje kan scoren. Logisch, ik heb in het begin een aantal mensen gevraagd om haar een koekje te geven om haar angst te verminderen. Nou, dat is nu weg. Zowel bij mannen als bij vrouwen. Bekenden worden enthousiast begroet, zowel buiten als in huis. Ze heeft de neiging om wat opdringerig te worden, maar is daarin goed stuurbaar.
Met honden gaat ze op eigen wijze om. Ze worden begroet en daarna gaat Nora haar eigen gang. Spelen kent ze niet, dus zelfs bij uitnodiging tot spel, daar gaat ze niet op in. Ze gaat haar eigen weg. Toch heeft ze wel wat honden, die haar voorkeur hebben en gaat daar, als ze die tegenkomt, als een idioot op af. Er wordt dan even geneusd en dan is het voor haar voldoende. De hoop dat ze ooit een keer zou gaan spelen, heb ik dan ook laten varen en laat haar zelf beslissen of ze daar ooit nog aan toe komt of niet.
Het claimgedrag is zo goed als verdwenen. Af en toe probeert ze het nog, maar als we hier geen aandacht aan geven, accepteert ze dat ook en gaat in haar eigen mand liggen.
Buiten in het bos is haar jachtinstinct onverminderd groot. Het liefst jaagt ze op muizen, eekhoorns en duiven. Ze is hier erg fanatiek in, maar helaas voor haar, heeft ze nog nooit wat gevangen. In gebieden waar groot wild leeft, komt ze niet los. Want reeën zijn ook bijzonder interessant en daar gaat ze achteraan. Dus dat is een no-go.
Verder is ze voor ons een gouden greep geweest en leeft ze hier, alsof ze nog nooit ergens anders is geweest. Toch zie je af en toe wel wat dingetjes, waarvan je denkt: oh, hier heeft ze slechte ervaringen mee gehad. Kinderen met stokken, ze is lichtelijk kopschuw, hoewel dat in de bijna 2 jaar dat ze hier nu is, een stuk verbeterd is. Ook is ze heel gevoelig voor als je een keer boos op haar bent, omdat ze bv bananen in haar oren heeft en je een beetje haast hebt. Daar moet je heel voorzichtig mee zijn, anders heeft ze de neiging om in elkaar te duiken. Dat is iets wat we niet willen, dus als ze dan toch komt, wordt ze uitvoerig beloond. Ze geeft duidelijk aan wanneer je te dicht in haar comfort zone bent door zachtjes te grommen. Als je dat respecteert, is er verder niks aan de hand. In de tijd dat ze hier is, is die comfort zone steeds kleiner geworden en kan je eigenlijk alles bij haar doen.
We zijn ontzettend blij met haar en ik heb de indruk, zij ook met ons. Ze maakt nog steeds progressie, ze laat steeds meer van zichzelf zien. We willen haar al met al niet meer kwijt en ik hoop dat ze hier nog een hele tijd kan blijven.
Groetjes,
Pogo (ACE Neo)
Berichtje van adoptante: 'Un grand merci à Shin pour le suivi exemplaire! Notre Pogo (ACE Neo, à droite) est une merveille!'
(vertaling: heel erg bedankt aan SHIN voor de voorbeeldige nazorg! Onze Pogo
(rechts) is geweldig!')
Fabienne’s hond van de week KLINKA,...
Klimka heeft een trieste levenshistorie, ze werd ooit gered uit een dodenstation, om dan geadopteerd te worden door een vrouw die mentaal niet in orde was en haar honden op een terrein verwaarloosden, in 40 graden hitte werden ze gered zonder 1 druppel water. Klinka verdedigde haar terrein met haar leven, ze stond fel te blaffen en liet niemand binnen tot je binnen ging, toen werd ze bang en stak zich weg in het verste puntje dat ze kon vinden. Eigenlijk is het een lief gevoelig bang beestje, ze heeft nooit mensen gekend die haar lief hadden, die tijd staken om haar te leren kennen en haar te leren wat een hond kan en moet doen. zij is een projectje dat tijd en liefde, geduld vragen zal, als je dat kan opbrengen, krijg je de trouwste lieverd die je je kan indenken,...maar het zal niet van vandaag op morgen gaan. Wij trachten nu elke dag een stapje te zetten, bit by bit...
Voor meer informatie over Klinka klik hier.
zondag 28 maart 2021
Fabienne’s weekoverzicht,...
Deze week kwamen er heel wat hondjes weer over de drempel van onze refugio....eens ze de poort binnen zijn is er hoop....Hun tijdelijke verblijfplaats....tot ze naar een rescue baasje mogen en hun leven een andere weg inslaan...
Het nieuwe veld maakt onze lieverds elke dag zo blij,...lekker ravotten, spelen en even hun energie kwijtraken,...het is zo belangrijk voor ze,...
Mitch en Thais, twee vrijwilligers die meer dan een jaar bij ons zijn gaan helaas weer naar huis. We zullen jullie heel erg missen!
We waren weer even bij opvangmama Isabelleke voor sterilisaties en castraties,...
Ook vertrokken er weer een aantal naar hun forever home, dat is waar we dit allemaal voor doen. Zo mooi om al die gelukkige honden en baasjes te zien.
Het was een week met ups maar ook veel downs, maar daardoor laten wij ons niet ontmoedigen.
Wij blijven ondanks alles doorgaan met het redden van honden en katjes, zij die geen stem hebben mogen niet de dupe worden van alles.
Wij gaan er weer voor deze nieuwe week💪🏼
Fijne week voor iedereen!
Dagboek van Fabienne - Vervolgverhaal geredde hondjes,...
In samenwerking met Seprona politie konden we vandaag de andere hondjes meenemen van dezelfde plek als de vier hondjes van gisteren,...
Een van hen is een Labrador met misvormde pootjes,... Ook de anderen verkeren in erbarmelijke toestand,... Werkelijk geen woorden voor,...Ze zijn nu in behandeling in de kliniek,...
Het succesverhaal van Scooby 10936
Scooby was zo’n hondje dat maar niet gezien werd in het asiel. Na 4 jaar mocht hij in opvang komen in België. Hier knapte hij al geweldig op, maar er was nog steeds geen interesse voor hem. Totdat een lieve adoptante in Nederland hem uitkoos om bij haar en haar hond Lotje te komen. Een lot uit de loterij voor Scooby. Een maand geleden werd hij geadopteerd en de adoptante stuurt ons nu dit geweldige verhaal met leuke foto’s:
Het gaat echt geweldig met hem, hij maakt hele grote stappen en ik blijf me erover verbazen hoe goed hij zich aanpast. Hij is in huis helemaal gewend nu, zoekt lekker zijn eigen plekjes om te liggen, komt zich melden als hij vindt dat het eten te lang op zich laat wachten en rent de gang in als er iemand aan de deur is. Hij blaft nu ook af en toe, niet hard en niet lang, maar ik was echt verrast toen hij na ruim 2 weken voor het eerst van zich liet horen.
Als ik boodschappen ga doen of naar de kapper ga doe ik allebei de honden met
een koekje in de bench en zet zacht muziek aan, ze kunnen daar rustig uren in
blijven liggen zonder een kik te geven, dus dat gaat ook goed.
Maar het meest bijzondere is dat Scooby helemaal niet bang meer is. Hij schrikt
nog wel van onverwachte geluiden, maar raakt niet echt meer in paniek. Buiten
loopt hij lekker te snuffelen of te rennen en hij gaat nu zelf op allerlei
vreemde honden en mensen af om ze te begroeten. Dat had ik echt niet verwacht,
zeker niet dat het zo snel zou gaan. Ik vermoed dat de aanwezigheid van Lotje
hem erg geruststelt. Ik ben nu ook niet bang meer dat hij zal weglopen als hij
een keer onverwacht loskomt, want hij is enorm op Lotje en mij gefocust en wil
het liefst dicht in de buurt blijven.
Ik denk overigens niet dat ik hem ooit los ga laten in de polder, want hij is
enorm gefixeerd op alles wat vliegt en rent en fladdert en hij zou het liefst
een flinke hap nemen uit de kippen van de molenaar hier en dan heb ik echt een
probleem. Maar hij lijkt zich aangelijnd ook prima te vermaken, zeker nu ik hem
net als Lotje aan de flexlijn heb waardoor hij veel meer bewegingsvrijheid
heeft. Hij trekt helemaal niet aan zijn lijn en laat zich heel goed en snel
corrigeren. Ze kunnen ook samen lekker naast de scootmobiel draven, want die
gaat ongeveer op fietssnelheid, dus beweging krijgen ze genoeg. Ook maak ik
steeds extra lange wandelingen met ze, vorig weekend zijn ze naast mijn
scootmobiel naar de stad gelopen en weer terug, dat kan vrijwel helemaal
binnendoor via fietspaden en stille straatjes en dat ging ook prima. Volgende
week wil ik ze voor het eerst een dagje naar de opvang in Warmond brengen om te
kijken hoe dat gaat met de andere honden daar, maar ik denk dat dat geen
problemen gaat opleveren.
Kortom: ik ben echt superblij met scooby, vooral nu het ‘echte’ hondje onder al
die angst vandaan aan het komen is. Het is een vreselijk leuk en lief hondje en
Lotje is weer helemaal de oude en supertevreden nu ze weer lekker in het
kielzog van een echte kerel kan mee drentelen, dat is toch wat ze het liefste
wil.
Fabienne’s hond van de week: STOEFEL,...
Stoefel is een oude jongen gered van de dood, nadat hij in een dodnstation terecht kwam, zo een brave ziel. Hij is een oud Meneertje met een groot en hartelijk hart. Lang heeft hij als 11 jarige mastin niet meer, maar toch hunkert ook hij naar een gouden mandje nog voor even. Hij is enorm lief, onschuldig en goed met iedereen. Een hond die nog niet veel gezien en beleefd heeft en oud werd op de verkeerde plaats,..wie geeft hem nog even dat heerlijk gevoel van thuis zijn en erbij horen?
Voor meer informatie over Stoefel vind je hier.
Senna wordt 3 jaar
Onze Senna werd op 27 maart 3 jaar. (acenaam:Peppa)
Het is te merken, dat het een Spanjaard is,
want haar lievelingsplekje is aan het raam in de middagzon.
Zeker tijdens de siësta. ♡ ;-)
Het is een zeer intelligente en aanhankelijke hond. En een liefhebber van lekker eten en lange boswandelingen. Liefst van al zonder leiband. We zijn heel blij met ons maatje.
Chapeau voor jullie werk! Senna is jullie eeuwig dankbaar.👍👍👍
Groetjes.
Gunther en Martine
zaterdag 27 maart 2021
Dagboek van Fabienne - De harde realiteit voor sommige viervoeters,...
Gisteren namen we deel aan een reddingsactie in het binnenland. In samenwerking met de lokale politie konden we al 4 honden redden uit deze erbarmelijke omstandigheden,... Onder hen een mama met pups,...
Het filmpje spreekt voor zich,... Er zijn werkelijk geen woorden voor,...
Almejo
Met Almejo gaat alles goed. Sind een week zitten de katten en Almejo elke avond in dezelfde ruimte. Ben super trots op iedereen. Almejo is een schatje en de kindjes zijn dol op hem. Het is alsof hij hier altijd al was en ons gezin compleet maakt.
Ik wil jullie bedanken als organisatie voor al jullie werk.
Groetjes,
Evi
Timmeke #17598.....Timmie.....mijn vriendje
Graag wil ik, als ex adoptant, mijn verhaal doen over deze enorme lieverd. In november kwam Timmie ons gezin verrijken nadat hij al wat onrustig weken in Nederland had gehad.
Wat was alles spannend en vreemd maar zijn nieuwsgierige aard kwam hierbij goed van pas. Hij deed het ontzettend goed! De nachten netjes beneden slapen, niks slopen, een paar uurtjes alleen kunnen zijn en perfect zindelijk.
Ik ben zelf degene die er altijd is dus zijn focus kwam al gauw op mij te liggen, de rest van het gezin is wisselend aanwezig. Hij vertrouwde mij compleet en ik kon alles met hem doen, ook als het spannend was, zoals douchen, pootjes schoonmaken, vuurwerk, nieuwe situaties. Zijn liefde voor mij was zo groot dat de rest van het gezin meer als een bedreiging ging voelen, vooral mijn vriend (mannen vind hij sowieso wat eng) maar ook de kinderen.
Vanuit die onzekerheid en angst heeft Timmie een aantal keer gehapt. Zeker niet agressief!!! maar bijten en meteen weer loslaten, dus geen grote schade. Ik heb er van alles aan geprobeerd om dit probleem op te lossen, boeken lezen, online cursussen, meerdere malen contact met gedragsdeskundige maar ik kreeg dit probleem niet opgelost en moest met enorme pijn in mijn hart beslissen dat mijn vriendje in ons gezin niet op zijn plaats is en ook dat ik de veiligheid van vooral mijn kinderen voorop moest zetten.
Timmie zal gebaat zijn bij mensen zonder kinderen die rustig en stabiel zijn en die verstand hebben van onzekere honden. Die zich niet laten ontmoedigen door zijn onzekere gedrag. Een stabiele hond erbij zou hem zeker goed doen, ook omdat hij zich daaraan kan optrekken, vooral in het contact buiten met andere honden waarin hij ook onzeker is. Andere huisdieren is geen optie vanwege zijn jacht instinct.
Wat krijgen deze mensen hiervoor terug..... Een fantastische hond, gek op knuffelen en spelen, die het liefst buiten in het water en de modder speelt en stukken wandelt, houd van uitdaging want is ontzettend leergierig. In huis is hij heel rustig op soms de dolle 5 minuten na.
Voor mij is het moeilijk om open en bloot dit verhaal te doen i.v.m. eventuele oordelen maar ik wil heel erg graag dat Timmie een kans krijgt en een fijne plek vind, een plek waar hij zichzelf kan en mag zijn, waar hij kan leren en vooral een plek waar hij oud kan worden want dat verdient hij! ♥
️
vrijdag 26 maart 2021
Dagboek van Fabienne - Op een rustige zondagavond,...
Afgelopen zondag waren we er weer aan voor de moeite,… Om 19u 's avonds belde een man dat hij drie hondjes gevonden had,… Omdat hij ze elders anders toch ging dumpen en we in de buurt waren, gingen we even kijken,… Het bleken drie flessenpups te zijn,…
Ze zijn misschien twee weken oud, geen mens die het op zich wou nemen, als altijd,… Gelukkig konden we ze in ons team verdelen en wordt er nu weer goed voor gezorgd,… Want dat is een opdracht, elke twee uur moet je het flesje geven en dit bouw je langzaam af,… Nu zijn het Veerle en Tanya, dan weer iemand anders die deze taak op zich neemt,… Het is zeer zwaar, maar altijd de moeite waard als ze het redden,…
Dus we zitten weer in de pampers,...
Studenten zamelen geld in voor ACE
Studenten van Aeres MBO Barneveld hebben €2000,- ingezameld voor ons asiel in Spanje. Zij hebben het afgelopen jaar meerdere inzamelacties georganiseerd. Heel erg bedant, we zijn jullie heel erg dankbaar🙏🏼
Als je er even doorheen zit,...
Vanmorgen kregen we dit mooie bericht, en dat is een bijzonder mooi bericht!
Elke gelukkige snoet die ons bezorgd wordt na
adoptie,…Bedankt aan alle adoptanten hiervoor !
Nadat ze een tijdje zijn aangekomen en gesetteld zijn weten
waar we het voor doen !
Onze Nils,….
Aankomst Loes(je) in Nederland, 10 maart 2021
Dankzij alle duidelijke informatie vooraf en de hulp van de vrijwilligers ter plaatse is alles uitstekend verlopen. In de auto ging het prima, ze krulde zich al snel op en viel in slaap. Thuisgekomen hebben we haar buiten kennis laten maken met Timo (onze andere hond). Die hield ze nog even op afstand door een beetje te grommen maar later op de avond kroop ze wel in zijn mand. Toen ze onze kat zag begon ze ineens uitbundig te kwispelen, alleen die kijkt altijd eerst de kat uit de boom voor zij contact maakt dus die bekeek het allemaal vanaf een hoger punt. Gisterenavond hebben we haar uitgelaten echter dat was nog een brug te ver, ze liep wel mee maar deed niets (later heeft ze dat binnen maar gedaan...) De volgende dag met uitlaten kopieerde ze alles wat Timo deed: samen snuffelen aan een paaltje, samen dezelfde graspol onderzoeken en zelfs samen een andere (bekende) hond begroeten. Nu 2 weken verder heeft ze haar draai gevonden, ze vindt het heerlijk om bij te liggen en wordt dan het liefst op haar buikje geaaid. Ze gaat enthousiast mee naar buiten en wandelt graag.
Wij zijn in ieder geval heel blij met haar!
Jelle en Annemiek
Lieve Maylee voelt haar al volledig thuis.
Buikje vol gegeten en plasje gedaan. Nu doodmoe.
Dankjewel iedereen. Betekent enorm veel voor mij.
Yentl - Piranha het gaat goed
Ik was aan de beurt om de hal in te gaan voor ontvangst van Piranha/ Yentl. Er werd gezegd; het is de achterste tafel. Ik ging op het geluid af en daar stond een grommend boos benchje. 🤦♀️ Ik vroeg nog of er al vingers gemist werden. Ik geloof dat ze me succes wensten. Thuis heb ik hem gelijk de tuin ingelaten. Wel even een stukje afgezet. De andere honden erbij en ik met een emmer snoepjes. Ik geloof echt dat jullie collega’s in Spanje al heel veel voor elkaar hebben gekregen. Hij pakt de snoepjes goed aan en komt al dicht bij me. Zelfs met de voorpoten op mijn benen. Gaat lukken met dit bullebakje.
Abonneren op:
Posts (Atom)