vrijdag 28 juli 2023
De Familie Bastiaen kwam met heel het gezin ons helpen in de refugio.......
maar ook met een cheque voor de hondjes!
Koning van de camper Storm (ACE Prosciutto). Dit toeristje vindt het allemaal prima 😁
Zo jammer dat er 3 broertjes nog steeds op een thuis wachten. Het zijn nochtans zo'n geweldige hondjes...
Tricolore hier.
Vragen of interesse? Stuur dan geheel vrijblijvend een mail naar adopties@ace-charity.org
donderdag 27 juli 2023
Dagboek van Fabienne - Rosie, een enorm verwaarloosd mini hondje.
Het verhaal van Rosie werd overal gedeeld en er werd gesmeekt om hulp, nadat een buur niet langer kon aanzien hoe het kleine hondje werd mishandeld en verwaarloosd. Ze zat op een mini terras, en er werd amper naar haar om gekeken behalve dan om haar telkens maar te berispen op wat ze volgens hen mis deed. Haar huid zat helemaal onder de vlooien waarop ze een allergie deed, vandaar de huidproblemen die we nu met de juiste middelen aanpakken.
Rosie is een bedeesd, onopvallend hondje dat zeker geen liefde heeft gekend, maar nu stilaan tot zichzelf kan komen en verlost wordt van haar verleden.
Een lief, goed en verantwoord baasje dat haar verwennen zal en lief heeft, daar zoeken we naar voor haar! Iemand die haar de andere kant van dit leven kan bezorgen, want ze is een klein, fijn, vriendelijk viervoetertje dat dit meer dan ooit verdient!
Meer informatie over Rosie vind je hier.
In Memoriam Ami (Ace Francesco)
Op 31 mei 2010 is Ami bij ons komen wonen. Bij ACE kreeg hij eerst de naam Frikandel en later hebben ze dat bijgesteld naar Fabrice. Omdat ik al een broer heb met bijna dezelfde naam, hebben we hem Ami genoemd. Kort voor Amigo, want hij kwam als vriend voor onze Portugese Podengo, Gaio, bij ons wonen. En vriendjes waren ze! De eerste ontmoeting was onvergetelijk. In het gastgezin waar Ami verbleef, liepen in totaal 6 honden, ook Fabrice, het broertje van Ami. Maar Ami en Gaio hadden alleen oog voor elkaar en het was voor iedereen duidelijk: dit was een perfecte match!
Eenmaal bij ons thuis
bleek Ami meer met zijn baasje te hebben dan met zijn bazinnetje. Elke avond
kroop hij bij zijn baas op schoot, kontje op de bovenbenen, voorpootjes op de
schouders en toen kon baasje hem kriebelen van onderrug tot de nek en weer
terug. Ik mocht alleen maar toezien. Ook bij mijn ouders had ik het nakijken en
lag hij altijd strak naast mijn vader, met zijn koppie op mijn vaders
bovenbeen. Hij keek me dan altijd aan, alsof hij wilde zeggen: vette pech voor
jou! Na bijna een jaar werd het hondengroepje verblijdt met de komst van Bruno.
Alsof Ami begreep dat Bruno ook van ACE was, Ami sloot hem gelijk in zijn
pootjes. Gaio was een beetje jaloers en moest er eerst niks van hebben, maar
uiteindelijk draaide hij bij. Ook Cooper, de Franse ACE bulldog, kwam bij ons
wonen. Maar Ami had niks met hem en dat was wederzijds. Alsof Ami zijn
ongenoegen wilde uitten begon hij ineens met weglopen. Of zijn jagersinstinct
werd ineens wakker, dat kan ook. Want Ami, kruising Podenco Maneto, begon
ineens op konijnen te jagen. In het bos hoorde ik hem fanatiek blaffen en ik
wist: konijn geroken! Ik rende erop af om op de plek waar hij net nog blafte,
geen Ami te vinden, maar ik hoorde hem wel weer honderden meters verderop
blaffen. Ik heb wat door bossen afgerend! Tot ik dacht: je komt zelf maar
terug. En met een beetje geduld (lees: minstens een uur!) kwam hij dan ook
aanzetten. Met de tong op de grond, maar een sprankel in de ogen. Want rennen
was zijn lust en leven. Door een ongelukkige stap in de achtertuin kwam dat
abrupt tot een einde. Gescheurde meniscus en kniebanden. Ami werd geopereerd en
moest revalideren. Wat een verdriet had ik daarvan! Na problemen met de
anaalklieren en nog eens 2 operaties werd Ami ineens anders. Hij begon ineens
met rondjes draaien en bijzonder gedrag te vertonen. Er was iets mis in zijn
hersenen. Stukje bij beetje ging hij achteruit. Hij kon steeds minder, hij
wilde steeds minder en hij deed steeds minder. Zijn wereld werd ineens zo
klein! De sprankel in zijn ogen was weg en had de laatste dagen plaats gemaakt
voor onzekerheid, angst en dat was voor ons het moment om te zeggen: het is
goed geweest, deze jongen verdient rust. Ami zou in oktober 14 jaar
zijn geworden. We hopen dat waar hij ook is, Bruno en mijn vader heeft gevonden
en ze nu strak tegen elkaar aan zitten. Rust zacht lieverd. En laat de konijnen
daarboven met rust!
Groetjes, Claudia
Fritske (ACE Theo)
De baasjes van Fritske vertellen : "Wij mogen met trots vertellen dat deze knapperd een jaartje bij ons is en ons hartje heeft gestolen!"
Papí en Boris, 2 gezworen kameraden die afscheid moesten nemen van hun vrouwtje
Papí en Boris leefden van kleinsaf bij hun Amerikaanse vrouwtje in een klein dorpje hier in de bergen. Ze waren de meest gelukkig hondjes die je je kan indenken en hun baasje leefde voor hen. Beiden werden gered van de straat, twee Andalusische mixjes die de dagen voor een oud en eenzaam vrouwtje vulden met liefde en vriendschap. Maar helaas, het vrouwtje overleed, en de dochter vroeg ons om hen te redden, want zij kon niet voor hen zorgen. Zo kwamen ze bij ons binnen.
Boris was als pup al gehandicapt en loopt een beetje als een kangeroe, er is nooit iets aan gedaan en nu hij te oud is kunnen we dit niet meer verhelpen. Hij is een brave, stille ziel die altijd vrolijk en blij lijkt maar heel gevoelig is. Papí is net zo een brave hond, twee echte schatten.
Papí is een beetje te zwaar, hij heeft duidelijk teveel koekjes gekregen en Boris is een echt kneusje, veel te braaf en veel te zacht van karakter. Met zijn gehandicapte achterpootjes loopt hij met je mee en vraagt heel voorzichtig een knuffel, Papí is daarin assertiever.
De eerste week wilden ze niets eten en zaten ze bibberend in hun hok. Dat hebben we verholpen met hen bij mij aan het bureel te zetten en sindsdien zijn ze heel wat rustiger en eten ze. Het zijn twee hele rustige en opgevoede honden, ideaal voor al wat oudere mensen die nog graag samen willen genieten van deze twee lieve honden.
We willen ze graag samen houden, maar als dat niet lukt moeten ze wel tegelijkertijd vertrekken zodat ze niet alleen moeten achterblijven. Ons hart breekt om telkens zo een hondjes binnen te krijgen, komende van bij een baasje waar ze op bed slapen en gewoon gelukkig zijn, en dan plots verandert hun leven want de familie kan er niet voor zorgen.
Papí en Boris, we zoeken voor hen een gelukkige oude dag!
PAPI
BORIS
Vragen of interesse? Stuur dan geheel vrijblijvend een mail naar adopties@ace-charity.org
Fabienne vertelt over haar levenswerk in de Libelle van deze week!
Zo blij dat ik mijn verhaal over mijn levenswerk mocht vertellen in de Libelle van deze week.
Hopelijk begrijpen meer mensen zo dat dierenleed geen grenzen kent en
dat àlle dieren recht hebben op een gelukkig leven, ook buitenlandse!
Let op datum veranderd: Hondenwandeling in Limburg (B) ten bate van ons asiel !
Wandel met je hondje(s) in Hamont-Achel, op uitgestippelde trajecten door de bossen.
Wanneer? op zondag 24 september, vertrek tussen 10u en 15u
Je kiest zelf je vertrektijd, afstand (3, 6 of 9 km) en tempo, en geniet na met een hapje en drankje. De volledige opbrengst gaat naar ons asiel in Spanje!
Deelname: 5€ pp (bij voorinschrijving) of 6€ pp (ter plaatse). Tot 12 j gratis.
Inschrijven kan via https://ace-charity.org/hondenwandeling-3september/
woensdag 26 juli 2023
Dagboek van Fabienne - Abra Kadabra, waren we maar tovenaars.
Als het van ons zou afhangen, zouden straathonden niet bestaan, en zouden we in harmonie leven en nog zoveel meer.
Deze twee kleine wondertjes, met hun ene oor op en het andere af, weten niet wat er hen te wachten staat. Hun lot ligt in onze handen en daar moeten we zorgzaam mee omgaan.
Het zijn twee levenslustige vrolijke crossjes, van het Herder type. Mensen die graag wandelen, leven, beleven, rennen, maar ook van bank liggen houden moeten zeker eens denken aan deze kapoentjes! Ze zijn intelligent en een en al vriendschap. Sociale, oonbezorgde en bovenal geredde lieverds die het allerbeste moeten gaan krijgen!
ABRA
KADABRA
Fabienne’s hond van de week 𝑾𝑰𝑵𝑶,...
Deze vrolijke, trouwe lieverd wacht al meer dan twee jaar op zijn eigen thuis. Wino is altijd vrolijk en geniet met volle teugen van de aandacht die hij krijgt van zijn verzorgers. Hij gaat zelfs braaf zitten als hij een snoepje krijgt,…wie opent eindelijk zijn hart en thuis voor deze knappe, aanhankelijke lieve jongen?
Voor meer informatie over hem klik hier.
Fabienne’s kat van de week 𝑩𝑳𝑨𝑲𝑬,...
Onze Blake is een ware streling voor het oog en heeft een lief en aanhankelijk karakter, maar door de 'FIV+-stempel' heeft hij minder kansen om een eigen thuis te vinden. Blake is een echte knuffelaar die enorm geniet van als hij aandacht krijgt. Wie geeft deze mooie jongen alsnog zijn gouden mandje waar hij voor altijd mag blijven en lekker knuffelen?
Voor meer informatie over hem klik hier.
Langzitters van de maand - Juli
*Kareltje*
Kareltje werd gered uit het dodenstation, een tof en speels jong hondje in de fleur van zijn leven. We leren hem kennen als een leuke kerel, goed met andere honden, maar hij is soms wat druk en bruut, dus met kleinere hondjes moet je wel even uitkijken.
Hij zou een perfecte gezinshond zijn voor een actieve familie, met of zonder kinderen, als hond alleen of met een vriendje!
Meer informatie Kareltje vind je hier.
*Zalor*
Zalor was nog een heel kleine Zalorreke toen hij bij ons binnenkwam. Zijn mama Zafira werd gevonden met haar kleintjes in een bosje, het jonge gezin kon in veiligheid gebracht worden en kreeg bij ons onderdak. De kitten waren zwaar ondervoed en de mama verzwakt. Zalor is het enigste kitten van Zafira (ook terug te vinden op onze website) die het overleeft heeft. Zalor is een schat van kat, heel affectief met iedereen die bij de katten langskomt, sociaal met andere katten. Hij is een ware overlever en wil enkel maar aandacht van ons, waar ergens staat zijn zo verdiende gouden mand?
Meer informatie Zalor vind je hier.
In Memoriam Saskia
Zojuist bereikte ons het verdrietige nieuws dat een toegewijde vrijwilliger van onze organisatie ons is ontvallen. Met een hart vol compassie en onvoorwaardelijke liefde voor onze harige vrienden, heeft Saskia onvermoeibaar gewerkt om dakloze dieren een tweede kans te geven. Haar werk, warmte en zorgzaamheid zullen altijd herinnerd worden door zowel mens als dier. We zijn dankbaar voor de waardevolle bijdrage die ze heeft geleverd aan het welzijn van onze dieren. Rust in vrede, lieve Saskia Je bent voor altijd in onze harten en je nalatenschap leeft voort door de gelukkige staarten die je hebt geholpen kwispelen.”
Veel sterkte voor haar man, zoon, familie en iedereen die
haar lief had. 🌹⭐️
Abonneren op:
Posts (Atom)