Too hot, melting.....
woensdag 27 augustus 2014
Aankomst Schiphol 26-08-2014
Vannacht kwamen er 4 Ace hondjes aan op Schiphol.
Aron een kleine ventje dat
zolang in de Refugio heeft gezeten dat hij wel moet wennen aan al dat nieuws.
Hij zit stevig in de armen van zijn baasje geklemd angstig om zich heen te
kijken.Kop op Aron je gaat naar je gouden mandje.
En nog zo'n kleine vent,
Steven even angstig toen hij uit de kennel moest. Maar hij ziet het wel zitten
zo met zijn nieuwe baasjes ook hij krijgt zijn gouden mand.
En Buddy, hij
heeft de hele tijd zo'n beetje verwonderd om zich heen gekeken alles in zich
opnemend zo van nou wat gebeurd hier nu allemaal. Straks in zijn nieuwe huis
staat er ook voor hem een gouden mandje.
En last bud not least Cayetana het
zwarte Cocker meisje zij wilde gelijk op stap gauw weg met de nieuwe baasjes en
het honden zusje mee naar huis, ze was het zat zij wilde naar haar gouden mand.
![]() |
| Aaron |
![]() |
| Steven |
![]() |
| Buddy |
![]() |
| Cayetana |
In Memoriam Modena
Op 26 augustus 2014 heb ik mijn allerliefste Modena moeten
laten gaan. Modena, mijn hart, mijn ziel..... ze was zo speciaal, van karakter,
maar ook vanwege haar kracht die haar ouder liet worden dan voorbestemd was. Ze
had een aangeboren hartafwijking waarmee honden normaal niet ouder worden dan 2
of 3 jaar. Ze is bijna 5 jaar mogen worden.
Hoe Modena bij mij kwam is een verhaal apart. Wij zijn,
dankzij sponsors, als vrijwilligers naar Zuid-Spanje gereden om Dalo op te halen
die een adoptante had, maar niet kon vliegen. Dalo kon alleen met de auto naar
zijn gouden mandje reizen. Onderweg werden wij gebeld door Hilde Leunens, ook
vrijwilliger van ACE/SHIN met de vraag of we Modena ook mee konden nemen want
zij zou dan haar opvangmama kunnen zijn. Modena mocht vanwege haar hartafwijking
ook niet vliegen.
Vanaf het eerste moment dat ik Modena zag was ik verliefd.
Tijdens de reis terug naar Nederland werd dat gevoel alleen maar sterker. Toch
heb ik haar afgegeven aan haar lieve opvangmama, maar ik kreeg haar niet uit
mijn hoofd. Uiteindelijk is ze na een paar weken definitief bij mij gekomen.
Ik heb zo van haar genoten, ze was zo lief, vriendelijk,
vrolijk en zacht. En zo ontzettend dapper met dat hartje dat tekeer ging als een
dieselmotor. Helaas begon twee weken geleden haar hartje het op te geven, ze
kreeg last van heel veel vocht in haar buikje en tussen haar longen. De eerste
dagen sloeg de medicatie nog aan, maar vorige week werd het duidelijk dat er een
eind aan ging komen. Toch nog andere medicatie geprobeerd, maar het mocht
allemaal niet meer baten. Toen heb ik moeten besluiten om haar echt lijden te
besparen.
Het doet ontzettend veel pijn, maar ik weet dat ze in de
hemel is bij haar kindjes en ik zal haar nooit vergeten. Ze is altijd mijn
engeltje geweest en dat is ze nu ook echt.
Mijn ster aan de hemel.
Dag lief meisje.......
dinsdag 26 augustus 2014
Aankomst Schiphol 23-8 deel 2
![]() |
| De benches zijn door de douane. |
![]() |
Kleine
May met haar rode sjaaltje was ook “meteen thuis”!
|
![]() |
Iono
en adoptante meteen super gelukkig!
|
![]() |
Manchitas
durfde eerst de kennel niet uit! Maar na een tijdje besloot ze dat het goed
was!
|
![]() |
Kleine
Perla, nu Indy vond het meteen heel fijn om bij haar nieuwe baasjes te zijn.
(adoptant van Perla heeft de foto’s gemaakt)
Manchitas
op de achtergrond!
|
zondag 24 augustus 2014
Aankomst Schiphol 23 augustus
Happy End voor Pepa
Wij hebben Pepa nu 4
maanden. Een oud hondje van 12 jaar wat wij nog een fijne oude dag wilden
geven. Op Schiphol werd al door de vluchtbegeleidster gezegd dat ze erg angstig
was dus voorzichtig!
Wij hebben echter weinig angst kunnen ontdekken bij haar. Vanaf de eerste dag deed ze alsof
ze hier al jaren woonde. Ze moest even gecorrigeerd worden dat ze geen kippen
achterna mag rennen, maar dat snapte ze heel snel. Eigenlijk was het meteen een
heel makkelijk hondje en erg aanhankelijk. Na 3 dagen liep ze los en tot nu toe
heeft ze nog nooit de neiging gehad weg
te lopen. Ze luistert naar haar naam als het haar uitkomt. Maar omdat ze altijd
vlak bij me in de buurt is, is het niet heel ernstig als madam niet meteen
wenst te komen.
Ze was ook vanaf de eerste minuut de roedelleidster. We
hebben nog 2 honden uit Spanje. Het enige minpuntjes is dat ze naar teefjes toe
nogal dominant is. Niet dat ze ze verscheurt, maar ik moet het wel wat in de
gaten houden. Als ze haar negeren, is het goed. Ze moeten echter niet binnen
haar territorium komen. Gelukkig is dat allemaal wel hanteerbaar.
We hebben er zelfs later nog een teef uit Spanje
bijgenomen. Dit heeft ze ook vrij snel
geaccepteerd.
Ze vindt het heerlijk om in ons weiland op muizen te jagen.
Soms is ze daar uren mee bezig. Omdat het weiland omgeven is door sloot kan ze
niet weg en ze heeft onze andere hond ook enthousiast weten te maken voor deze
bezigheid. Met poten en snoet onder de prut komt ze dan op een gegeven moment
naar huis. We hebben een hondenluik dus dan mag ze heerlijk op de bank
uitrusten.
Het is dus zeker nog geen oude en versleten hond. Ze kan nog
enorm rennen en geniet hier echt van het leven. Alleen haar grijze koppie
verraadt haar leeftijd. Met deze conditie gaat ze nog wel een aantal jaren mee!
zaterdag 23 augustus 2014
Chitos, Rayosk en Sombrito weer even bij elkaar
Niet
te geloven hĆØ, als je deze drie grote, sterke jongens op de foto ziet, dat ze
ruim een jaar geleden werden gevonden in een vuilcontainer, slechts 15 dagen
oud, waarna ze met de papfles grootgebracht zijn door
Amalia.
Vorige
week hebben drie broertjes uit dit nest elkaar sinds ze ƩƩn voor ƩƩn zijn
geadopteerd weer gezien. Dat was heel gezellig en geweldig om te zien dat ze
elkaar nog steeds erg leuk vonden! Dank aan de adoptante van Chitos die ons deze
foto’s toestuurde.
Van
links naar rechts zie je: Rayosk, Flechitos (nu Chitos) en Sombrito (nu
Luca)
Nieuwe flyer
Robin is weer druk in de weer geweest en heeft een nieuwe flyer gemaakt die U bijvoorbeeld kan ophangen bij U op het raam, misschien bij Uw dierenarts of de plaatselijke dierenwinkel.
U kunt hier klikken en de flyer uitprinten.
River vandaag jarig
Vandaag was ik jarig en ben nu 5 jaar.
Mocht vandaag mezelf zijn en hieronder een klein filmpje van
mijn dag,
Groet River
vrijdag 22 augustus 2014
Virginie, Bartje en Snow als eregasten op de luchthaven,...
Het waren drie
gelukzakjes,.... die gisteren mochten vliegen en prioriteit kregen, ze werden
speciaal opgehaald vanuit Nederland.
Sabine, had een
hele zware, maar dankbare dag gisteren, zij kwam onze hondjes ophalen, effe op 1
dag heen en weer,......Monique het baasje van Virginie en onze mensen in
Nederland regelden het allemaal,...waarvoor duizendmaal
dank,...
Snow, Virginie en
kleine Bartje vonden het allemaal maar eng,..maar alles kwam goed, onze dametjes
Diane en Monique zorgde voor
mee dat alles goed
verliep,..
Veel geluk weer aan
enkele van ons,..en aan iedereen die hier ene verschil in mee maakt, bedankt
!!!
Fabienne
Abonneren op:
Posts (Atom)






















































