Hallo lieve vrienden van
Ace,
Tot mijn groot verdriet heb ik
vanmorgen afscheid moeten nemen van mijn allerliefste schat Jordy, mijn grote,
kleine cockerspaniel…..
Mijn eerste hond van Ace, met zijn
zelfstandig karaktertje, zijn eigen dingen, zijn eigen
ik….
Iedere avond lag hij in mijn armen
op bed heerlijk te slapen en soms trok ik hem naar me toe en zei dan: Mag wel
even Jordy toch, waarop Jordy met een tevreden knorrend gevoel mij
te
kennen gaf dat het wel goed
was…..
Afgelopen Juni echter bemerkte ik
een soort van gedragsverandering in hem, bemerkte soms dat ie in de war was en
daarbij soms kreupel aan zijn rechter voorpootje.
Daarbij ook, hij werd dunner, dus
ietsje meer voer erbij, oké we hadden ook veel gewandeld
dus…..
Afijn, de kreupelheid ging weer over
en we zijn in Augustus met ons vieren, lees, Jordy Joey James en ik, nog op
vakantie geweest in Drente, ging goed…..
Was blij dat Jordy weer energie had
om te wandelen…
Totdat, afgelopen vrijdag hij weer
kreupel werd aan hetzelfde voetje, dus naar de dierenarts, die was bang dat het
om artrhose ging, dus, poeders mee, totdat afgelopen maandag, ik kwam thuis van
mijn werk en de hele voorkamer lag vol met dunne waterachtige
ontlasting.
Weer naar de dierenarts, twee
spuiten in zijn kontje, maar ik zat maar te hameren op een foto van zijn buikje,
want daar zat volgens mij het probleem…En iedere dag werd Jordy meer moe, kon
soms niet eens meer staan…, kon hem sinds Zondag ook amper nog wakker krijgen
als hij lag te slapen…
Om nu een lang verhaal kort te
maken, mijn dierenarts durfde niet een foto te maken, omdat Jordy een bloedhekel
aan hem heeft, dus ben ik vanmorgen naar een andere dierenarts gegaan en die zag
het bij het binnenkomen al direct wat er aan de hand was….want Jordy kreeg sinds
afgelopen maandag een buik als een voetbal…
Aan zijn manier van lopen had ie al
gelijk aan de lever gedacht, gelukkig had Jordy in de kliniek een plasje gedaan,
hebben ze gelijk getest, nou de waardes waren zeer ernstig, lees, hij was
zichzelf aan het vergiftigen, daar de lever een omvang had als een
vuist…
Ja lieve mensen, wat heb je dan nog
voor keuze???? Geen enkele dus, ja 1, en dat is dat Jordy geen pijn meer mag
lijden, dus heb ik hem vanmorgen in laten slapen, juist op de dag, het is nu op
de kop af een jaar geleden dat
Ik weer te horen kreeg dat ik
wederom borstkanker had, en Jordy, die heeft dat vorig jaar ontdekt, zat steeds
te snuffelen aan mijn borst……
Toeval???? Heb hem gisteravond met
kussen en al naar bed gedragen en heb hem verteld hoe belangrijk hij voor mij is
geweest, maar ook, als je wilt gaan, dan laat ik je
los…..
Ben blij en dankbaar dat ik hem dat
nog mocht vertellen, en toen ik uitgepraat was kreeg ik een lik in mijn
gezicht….
Nee, ik heb hem toentertijds al
beschreven als mijn reddende engel, en ik kan het niet anders zien als dat de
cirkel nu weer rond is….
Rust zacht, mijn allerliefste schat,
mijn grote, kleine cocker, bedankt voor je onvoorwaardelijke liefde, je trouwe
ogen, mijn God……
