zaterdag 26 januari 2013

Aankomst ACE honden op Schiphol 20-01-2013

Marjolijn is weer een weekje in de Refugio geweest om daar als vrijwilligster te werken. Zij heeft behalve 3 andere honden ook Tula meegenomen als fosterhond.
Tijdens haar verblijf in Spanje is Tula al door een potentiële adoptant van de website uitgekozen. Zo te zien krijgt ook Tula binnenkort een nieuw baasje.
Prachtig toch!?
Hier een filmpje van de aankomst op Schiphol.

En als je hier klikt dan zie je hoe snel Tula zich thuisvoelde.

vrijdag 25 januari 2013

Onze oogspecialist op bezoek,...

Vandaag kwam onze oogspecialist op bezoek,. Heel wat hondjes werden bij ons gedumpt met oogproblemen. Meer en meer hondjes kunnen niet meer naar de dierenarts en belanden bij ons, met al hun mankementen.
We doen wat we kunnen. Vandaag kwam dr Fydel. Hij ging heel wat patiëntjes af. Allen krijgen hun medicatie en verzorging in de hoop dat ze hun oogjes kunnen recupereren. Er was hoop voor iedereen, behalve voor  ZOULOU, die heeft maar één oogje. Beps is aan de betere hand en Bolle kreeg heel wat medicatie. De yorkietjes kregen een heel gamma van druppeltjes. Kortom, het gaat wel lukken.
Fabienne







 

MADI, en toen waren hun baasjes weg,...

Madi, was een afgestoten hondje van een jager jaren geleden. Een Engels echtpaar, samen met een ander straathondje, ontfermde zich over hen. Ze kregen een grote tuin, een wandeling elke dag en een bakje vol lekkers... geen dag voorbij. Toen werden de baasjes triest en onrustig, verloren hun werk, konden de lening van hun huis niet langer afbetalen. Hun zekerheid om te leven smolt stilaan als sneeuw voor de zon. Op een dag gingen ze terug naar hun land. Niemand heeft hen nog ooit gezien. Beide hondjes werden achtergelaten in de tuin. De buren gooide gedurende maanden eten over de muur en ze dronken het water van het volle
stilaan groen wordende zwembad. Ze huilde en huilde maar geen mens kwam om hen. Baasjes waren niet meer in zicht, geen deur ging nog open. Geen licht in hun duisternis, de tijd tikte heen. 
Eén van de hondjes verdween op een dag, niemand weet wat er gebeurd is met hem, maar Madi bleef in haar eenzame tuin, hunkerend en toch hopend dat baasjes zouden terugkomen  en haar vriendje ook weer terug kwam. Maar die dag kwam niet meer. 
De bank kwam beslag leggen op het huis, het zou openbaar worden verkocht  en MADI moest er weg. Buren waren er het hart van in, en wilde haar niet naar het dodingstation brengen en zo kwam ze bij ons terecht. Ze mankt met 1 pootje, dat zal worden nagekeken. Het is een aandoenlijk hondje, 8 a 9 jaar oud, amper 45 cm, de vriendelijkheid zelf.De dankbaarheid stroomt van haar lieve snoet af. Dit verdient MADI niet, zo een levensverhaal, laat ons dit veranderen in een bijzonder happy end.
Fabienne




 

donderdag 24 januari 2013

FLORIDA, ogen spreken je aan.....


Doof zijn als hond is niet eenvoudig....

Wanda, de bull terrier pup, komt stilaan weer onder de honden. Nadat ze er bijna niet meer was is ze nu stilaan alle deugnieterij aan het uitproberen en wordt een normale gekke stevige kapoen. Stilaan begrijpt ze onze gebaren, leert ze elke dag iets bij. Vandaag ontdekte ze de katten en dat was enorm spannend, eerst even hard blaffen, commentaar, dan een flinke uithaal van de grote kat Tom en dan ja, dan is het toch wel even wennen. Langzaam maar zeker komt zo een dove hond aan al zijn ervaringen. Het is heel intens, zindelijk maken is net iets moeilijker, maar als ze het eens begrijpen is het ook levenslang. 
Wanda is net als onze dove Amadeus super aanhankelijk en kan je geen minuut missen, als je even weg bent komen de oergeluiden uit hun hart en dat lijkt echt geen hond.
Ze horen zichzelf niet en de geluiden die dove honden maken is echt heel speciaal, en bij elke hond anders. Veel mensen schrikken terug voor dove honden, maar ik verzeker je dat het geweldige honden zijn, en het contact dat je samen opbouwt is vaak zoveel intenser dan normale viervoeters. Geef mij maar een dove kapoen in handen. Heel vlug heb je een geweldige hond in huis en kan je niet meer zonder elkaar, letterlijk en figuurlijk.
 
Fabienne
 




 

Grote dame hong aan de vuilcontainer vast gebonden

Een jonge man stond aan de poort, hij had deze grote dame gevonden, vastgebonden aan de vuilcontainer. Een reuze grote dame. Ze was er al enkele dagen in nood, geen mens deed er iets aan.
En daarom had hij haar hierheen gebracht, kon het niet langer aanzien. 
Eerst was ze enorm angstig en onzeker, maar na enkele uren kwam dat zachte lieve karakter van die grote beer al naar buiten, goed en sociaal met iedereen, zacht en onderdanig. Wat zijn het toch prachtige lieverds.
Ze was uitgehongerd en is erg erg mager, haar ribbetjes steken erdoor, ze heeft duidelijk honger geleden en moet even bijkomen maar dit is weer een schat van een hond die mensen gaan lief hebben dat het geen naam zal hebben.
 
Fabienne
 
Klik hier voor de foto's.

dinsdag 22 januari 2013

Luchthaven Malaga 21-1-'13

Luchthaven, .... hondjes vertrekken met eindeloze vertragingen wegens zware sneeuw,...

Gisteren was het een lange dag. Drie keer luchthaven, en telkens met veel vertraging. Onze geluksvogeltjes moesten wachten tot ze konden vliegen. We zaten zowat de hele dag op de luchthaven van Malaga. Het werd eerst 50 minuten, dan een uur, dan twee uur, dan drie uur, en dan...
Het was voor iedereen zenuwslopend, mensen die door de sneeuw moesten, het gevaar trotserend, allemaal zo bedankt voor alle moeite, ze zijn er uiteindelijk geraakt, gelukkig, die zijn weer naar een warme mand, 
enkele fotootjes van ons dagje luchthaven.
Fabienne
 
Klik hier om de foto's te bekijken.

Refugio,..vandaag,...22-1-13

Vandaag ..even een zicht,...


Klik hier voor een overzicht.

Onze podenco´s

Beste Ace, 

Middels dit berichtje doen we graag een extra woordje voor alle lieve Podenco's die er bij jullie zijn, naast zovele andere superhondjes die ook een eigen thuis verdienen. 

Podenco´s hebben misschien niet direct alle aandacht en men kent het ras in Nederland ook nog niet erg goed.
Vandaar dat wij graag onze ervaringen kort willen delen met diegenen die wellicht nog twijfelen.

Onze ervaring is dat het zeer zachtaardige wezentjes zijn met een intelligent, betrouwbaar lief karakter. 
En dat ze in huis als poesjes zijn, daarvan is geen woord overdreven. 
Daarnaast zijn ze sierlijk in hun beweging en mooie sterke dieren.

We hebben inmiddels drie Ace hondjes mogen adopteren.
In de nacht van 21  op 22 december hebben we ons derde Ace podenco'tje mogen verwelkomen op Schiphol, Pieterke deze keer.
Wat een lieve, zachtaardige blije en vooral een slimme hond hebben we in onze roedel een plekje kunnen geven.
Zo zachtaardig als deze hondjes zijn is in schrift niet goed over te brengen, maar ik doe een kleine poging.  

Onze ervaring is zeer positief.

Venga, voorheen Valerie is een kruising van van alles, met een vleugje podenco, zij is duidelijk de leidster en inmiddels 3,5 jaar bij ons. Ze is rustig, vriendelijk en weet goed aan te geven wat ze wel en niet wil.
Ruim een jaar geleden hebben we Choco (Chocolate bij Ace) van Schiphol gehaald, duidelijk een podencomannetje met geen ervaring in een stad en angst voor kinderen. Maar gedurende de tijd heeft hij zich steeds meer ontplooid tot een steeds zeker wordend mannetje wat dol is op knuffels en heel snel leert. En onlangs hebben we na wat wikken en wegen besloten een derde hondje een plekje te geven in onze roedel. Of zou het te druk zijn?
Welnee, wat een genot, Pietertje ( Pieterke bij Ace) is een vrolijke puber, die meteen vriendschap sloot met Choco en het zijn echt twee broertjes die graag met elkaar dollen, totdat ze moe zijn en lekker voldaan op de bank kruipen.  Natuurlijk heeft ook Pieter zijn periode van aanpassing nodig, maar pakt snel de do´s en don´ts op. Geen baknijd, het makkelijk iets van ze af mogen nemen, verdraagzaam als ze zijn.
Allen kunnen over en weer prima overweg met onze 4 katers, wat dat betreft zijn het ook erg vriendelijke wezens. 

Het is werkelijk waar een genot om dit type hondjes te mogen verzorgen. Speels, zachtaardig,zeer betrouwbaar, bescheiden en superlief. 
Zeer leergierig en de wil om te leren. Ze hebben behoefte aan hun dagelijkse portie beweging, knuffels en aandacht. Maar liggen daarna ook uren lekker voldaan te soezen en je heb dan geen kind meer aan ze. 
Geen nervositeit, geen voortdurend geblaf om aandacht, het zijn rustige vriendelijke karaktertjes. 

In de stad aangeleind, katten zijn daar wel superspannend. Maar daar waar kan in de bossen lekker los.
In de velden en bossen zijn het energieke honden. Ze spurten hun energie er wel uit, een prachtig gezicht zoals ze rennen en springen, als vosjes. 
Natuurlijk zit een jagersinstinct in hen, dus soms ben je ze even kwijt en soms wat langer omdat er een spannende geur in de neus zit. En dan hebben ze opeens geen oortjes meer.
Met name bij ons is het Choco die daar met name de neiging toe heeft. Inmiddels weten we dat hij altijd terug komt. Venga is een goede lobbes die altijd in de buurt blijft en wacht op elk kruispunt in het bos. Pietertje hangt er een beetje tussen. Duikt tussen de bomen door, maar blijft wel in de buurt meelopen.
Het is prima te doen, zeker met een goede dosis de rust overbrengen, vertrouwen geven en vragen kan ik u verzekeren dat het de meest zachtaardige honden zijn die ook echt een gouden mandje verdienen.
En naar we hopen bij nog vele andere mensen die een hondje willen adopteren.

Met vriendelijke groet, Floor en Aeilko


maandag 21 januari 2013

Hoe het nu gaat met ACE hondjes Popi en Cayo..?

In november van 2011 besloten ik en mijn twee dochters dat het ons leuk leek een hondje in ons huis te nemen, we kwamen terecht op de site van ACE en zagen daar Popi zitten. Nadat we hem op reserveren hadden staan kregen we te horen dat hij enkele dagen erna al op de planning stond om naar nederland toe te vliegen en dat hij daar in een opvang gezin zou komen. Vanaf dag 1 heb ik contact gehouden met het Erna waar hij opgevangen werd. Nadat het huisbezoek was geweest mochten we hem eindelijk op gaan halen. Vanaf het eerste moment dat we hem in het echt te zien kregen waren we helemaal happy met hem. Het is een echte knuffel hond die stapelgek is op de kinderen. Blaffen en piepen als ze voor hem uit gaan rennen en hij niet mee kan omdat hij aan de riem zit. In het begin heeft hij een aantal keren het aan de stok gehad met de 4 katten die hier ook in huis rond lopen omdat hij dacht dat ze hem helemaal te gek vonden, wat echter niet zo was. Inmiddels heeft hij toch zijn plekje weten te bemachtigen tussen het kattenspul en is hij inmiddels met twee dikke vriendjes.
 Begin december 2012 besloten ook mijn ouders ,die vlak bij ons wonen, ook een hondje te nemen. Natuurlijk hebben wij ze gelijk weten over te halen om ook voor zo'n spaanse kanjer te gaan. Na veel zoeken troffen we daar Cayo, hij is het zoontje van Cinta en lijkt kwa kleuren enorm op haar alleen is hij kortharig en zijn mamma lang harig. Op tweede kerstdag was het zover dat Cayo naar nederland vloog en wij hem daar gingen ophalen. In het begin was hij enorm angstig en nog steeds vind hij het wandelen alleen met mijn vader of moeder nog eng. Binnen is hij wel helemaal in zijn element en kan hij behoorlijk gek doen. Vanaf het eerste moment zijn Popi en Cayo dikke maatjes, spelen en ravotten heel wat af samen. Cayo leert door Popi wat minder angstig te zijn met wandelen dus we doen dat nu ook regelmatig samen dus dat komt vast goed. Vorige week zijn ze samen een weekje mee geweest op vakantie in Belgie en we hebben daar enorm genoten van onze twee kanjers!!!! Mijn dochters zijn tevens erg benieuwd of er nog broertjes/zusjes van zowel Popi (volgens mij heette die bij ACE Pepo en Pipo)  als Cayo ergens hier in nederland geplaats zijn. Misschien leuk om daar ook eens van te horen. We zagen dat mamma Cinta (van Cayo) inmiddels al wel een gouden mandje heeft gevonden!!
Ace, bedankt voor deze twee lieve hondjes en voor al jullie werk voor vele honden daar in spanje!!! 

Dikke lebber van Popi en Cayo


 

Jasmina


De eerlijkheid gebied mij om te zeggen dat ik nog nooit van ACE had gehoord,
wel was het asiel in  Spanje  in La Linea mij bekend, omdat een dorpsgenootje daar jaarlijks als vrijwilligster werkt.

Via een vriendin, die attent was gemaakt door kennis, dat er zo'n leuk hondje
op de site van ACE stond, die zo leek op haar Kelpies, vertelde zij me dat ik
daar moest kijken, omdat zij als een blok voor dat hondje was gevallen(Canelita)!

Uiteraard direct gedaan en ........ik viel als een blok voor Jasmina.
Gelukkig werden wij beiden goedgekeurd en mochten onze hondjes adopteren!

Zelf ben ik een voorstander van rescue dogs, omdat er zoveel hondjes een tweede kans verdienen.
Dus heb ik uit Nederlandse asiels  2 hondjes opgenomen, 1 hondje uit Belgisch asiel via een pleeggezin, plus een Cairn teefje via de rasvereniging.
Mijn achtergrond als instructeur gehoorzaamheid plus mijn ervaring met honden die als probleem ervaren gedrag vertonen, gaven mij daarbij de nodige backup.
Weet dat honden met een rugzakje toch anders zijn in bepaalde situaties.
Heb twee ex-fokteefjes, lees schuurhonden, die nog nooit in de maatschappij hebben gefunctioneerd. Je moet altijd alert blijven en anticiperen in onverwachte situaties die ze schrik aan jagen. Soms zijn die niet direct herleidbaar.

Zo kwam op 7 december Jasmina naar Nederland, een schattig donker teefje,
echter een stuk kleiner dan ik mij had voorgesteld.
Een fragiel hondje, inderdaad,zo ziet ze er uit, maar tot mijn verrassing bleek ze ondanks haar grootte, totaal niet bang te zijn, vriendelijk naar een ieder, mens en dier, ook naar mijn katten, die veel groter en zwaarder zijn dan zij is.
Draait goed mee in de roedel, een grote hond in een klein jasje!
Haar aanhankelijkheid maakt wel dat ze altijd in mijn nabijheid wil zijn,
geen punt op zich, maar nu bezig haar daarin wat onafhankelijker te maken,
zodat er geen probleem van verlatingsangst ontstaat. Is wel aan de orde.
Werk daarbij met een bench, daar krijgt ze haar eten en lekkers, deurtje gaat
dan even dicht, elke dag wat langer, maar net niet zolang dat ze gaat protesteren.
In elk geval is ze een tophondje!

Onlangs zag ik op de site, die ik steeds volg uit belangstelling, een hondje dat mijn hart deed smelten, voldeed aan wat ik zoek in een hond die in de bestaande groep moet passen, rustig, niet nerveus, niet te jong.
Kan er met twee toch onder bepaalde omstandigheden bange honden liever
geen derde bij hebben, dat kan de angst dan teveel versterken c.q. het resocialiseringsproces weer  op achterstand brengen.
Heb ook een druk hondje, vol cairnenergie, dan is eentje ook genoeg.
Mijn Westie is redelijk dominant naar andere honden, wel goed in de hand te houden.
Dus ........ben bezig met de ( laatste) adoptieprocedure. Dan heb ik mijn maximum zeker bereikt. 
Dit lijkt de perfecte match te zijn in mijn groepje,

CAMINA  we heten je straks van harte welkom in de groep en zullen zorgen dat ook jij een liefdevol thuis krijgt, met maatjes om te spelen, een zacht mandje en voldoende liefde, aandacht, voedsel en verzorging!

Anita Andela.
Jasmina, kleintje rechts, met Macy en Sara ( ook roodachtig hondje).........

Bailey, samen met Jasmina op schoot.........

Bailey, kleine Jasmina in het midden en Macy, zie het verschil in grootte........

Met de roedel op stap, hier was Jasmina er nog niet......

Zo lijkt Jasmina op een Cairn Terrier .........ietsje kleiner dan ......

 

Hond van de week

Luca


Luca had het geluk in een opvanggezin zijn prille start als pupje te maken. Van wat Spanje aan vreselijke dingen doet met zijn podenco’s heeft Luca geen weet. Hij is goed gesocialiseerd en opgevoed maar ondanks zijn lieve karakter en goede start heeft hij al zijn hele leven de pech dat hij steeds weer baasjes treft die hem door persoonlijke omstandigheden geen beweging kunnen geven en uiteindelijk opgeven voor herplaatsing. Zijn paspoortje staat dan ook vol adressen.


Ook vorig jaar zomer zocht hij met grote spoed opvang maar niemand, helemaal niemand die deze lieverd wilde opvangen. Op de valreep kwam hij er hier maar extra bij ondanks dat ik eigenlijk geen opvangplek had. En sindsdien wacht hij….. de herfst kwam……. de winter kwam, maar reacties blijven uit en hij wacht maar. Geparkeerd in opvang tot er eindelijk een baasje komt die helemaal voor hem wil gaan L


Luca zou zo graag de 2e helft van zijn leven ergens wonen waar men volop tijd heeft voor lange wandelingen. Waar men volop geniet van zijn gezelschap. Hij heeft zoveel te geven!!  


Luca is een heerlijke gezellige en aanhankelijke reu. Probleemloos hier in de grote roedel maar een wat kleinere roedel of slechts 1 andere hond zou prettiger voor hem zijn. Ook als enig hond zou hij het prima doen. Hij heeft geen problemen met kinderen maar ze interesseren hem ook niet en lijkt een rustig huishouden te prefereren. Het is een knuffel die graag speelt. Als Luca voldoende beweging en aandacht krijgt kan hij ook prima even alleen thuis blijven. Los in huis want hij maakt niets stuk. Als je weer thuis komt staat hij blij te kwispelen met een speeltje in zijn bek. Hij loopt goed aan de lijn en kan op sommige plekken ook los lopen. Hij heeft wel jachtinstinct want het blijft een podenco. Voor de zekerheid wordt hij niet bij katten geplaatst.


Bent u op zoek naar een heerlijk wandel en knuffelmaatje?  
Kijk dan eens naar Luca! Hier een filmpje.


 Klik hier voor meer informatie.
Maureen

zaterdag 19 januari 2013

Teun bijna 3 maanden in Nederland.


                TEUN, GEBOREN 21-04-2012
Lieve mensen en asielgenootjes bij ACE,
Kennen jullie mij nog? Teuntje! Jullie hebben mij van zo’n eng dodingsstation afgehaald.
Daar ben ik jullie nog steeds dankbaar voor, want ik ben nu een van de mazzelaars die een gouden mandje heeft gekregen in Nederland. Om precies te zijn woon ik sinds 30-10-2012 bij Diana en haar kater Mikki in Amsterdam en ik heb mijn naam Teun gehouden.
De eerste dagen was ik eigenlijk erg moe, maar durfde niet zo goed in slaap te vallen. Ondanks de lieve bemoedigende woorden van mijn nieuwe bazinnetje Diana. Ze had een mooie grote bench in de huiskamer staan met een groot ligkussen, een gezellige knuffel, wat speeltjes en een heerlijk bot om op te kauwen. Het deurtje hoeft nooit dicht en ik mag overal in het huis komen. De eerste nachten heb ik gezellig, in een ander mandje, naast mijn nieuwe bazinnetje geslapen. Dat was erg fijn, want ik vond het ook best spannend allemaal. Na drie dagen, toen ik Diana in mijn hartje had gesloten en haar vertrouwde, heb ik mijzelf overgegeven aan de slaap. En hoe? Ik sliep een gat in de dag en heel diep. Soms had ik ook spannende dromen, maar dan werd ik weer gerustgesteld door mijn bazinnetje en kon ik rustig verder slapen.
Mijn eerste twee weken ben ik continu samen geweest met Diana. Ze nam mij ook overal mee naar toe met haar auto. Dat vond ik in het begin niet leuk. Ik werd misselijk en spuugde mijn brokjes uit. Gelukkig is mijn baasje niet voor een gat te vangen en heeft ze de auto zo ingericht dat ik mijn eigen plekje heb in de auto, iets hoger, zodat ik mee kan kijken waar we naar toe rijden. En aangezien we altijd naar leuke plekken rijden, vind ik autorijden nu zelfs leuk.
In de derde week in Nederland heb ik kennis gemaakt met de mensen en honden van de honden- crèche HUS Zaanstreek. In eerste instantie ben ik even een ochtendje geweest, daarna een hele dag en inmiddels ga ik op dinsdag en woensdag de hele dag. Ewoud is mijn verzorger daar en ik vind hem inmiddels geweldig. Wij puppy’s hebben een eigen veld waar wij de hele dag samen zijn. En op bepaalde tijden op de dag spelen we met zijn allen op het grote veld, we zijn een leuke roedel met zijn allen. Als het koud is kunnen wij onze pootjes verwarmen in de verwarmde blokhut die op het land staat. Tussen de middag moet ik van Ewoud rust nemen (want ik schijn alleen maar te willen spelen) en krijg ik ook nog eten. Spelen en rusten doe ik het liefst samen met mijn vriendinnetje Belle, een prachtige teckel. We delen vaak samen een bench in de blokhut J.
Op donderdag en vrijdag ben ik bij de moeder van mijn bazinnetje. Haar noemen we “oma”. Mijn oma heeft zelf ook een hond. Zij heet Sjuul. Met Sjuul en oma kan ik het ook hartstikke goed vinden. Sjuul vond mij in het begin niet zo leuk omdat haar bazinnetje ook aandacht aan mij gaf. Maar nu vindt zij het niet meer zo erg en beschermd zij mij zelfs op straat als dat nodig is. Ik speel en wandel graag met Sjuul. Door Sjuul heb ik geleerd om buiten plezier te hebben als we gaan wandelen. Dan ben ik niet meer zo onzeker.
In het weekend is de vriend van mijn bazinnetje, Ryan, ook bij ons of wij gaan naar hem. En je zult het niet geloven, maar Ryan woont bij de zee. De plaats heet Egmond aan Zee. Hier is het zo leuk. Er komt allemaal schuim uit het water en dat waait dan over het strand, dat is zo leuk om te gaan pakken. Hier ben ik trouwens ook hele grote honden tegengekomen. Ze noemen het paarden. Die vind ik best indrukwekkend. Wat ze op het strand achterlaten vind ik erg lekker. Ryan heeft ook drie kinderen, Jack (9), Lynn (6)en Lucy (4). Ik vind ze allemaal leuk en zij mij. We gaan graag met zijn allen op het strand van Egmond uitwaaien of lekker de duinen in. Maar volgens Diana moet ze daar met mij oppassen omdat ik een echte konijnenjager ben. Geen idee wat ze daarmee bedoelt, ik word alleen maar erg enthousiast als ik dropjes vind daar.
Nu zit ik samen met het bazinnetje op school en daar leer ik allemaal trucjes. Als ik bijvoorbeeld ga zitten dan krijg ik een koekje. Als ik naar het baasje ren als zij “Hier” roept krijg ik ook een koekje. Het is leuk om samen met Diana zo intensief bezig te zijn.
Ik ben een blije speelse pup geworden. De kat Mikki is mijn speelmaatje thuis. Ik maak makkelijk contact met andere honden en ga lekker met ze spelen (als zij dat ook willen). Ik ben nog altijd voorzichtig als ik nieuwe mensen ontmoet of als ik in een nieuwe omgeving terecht kom. Maar als mijn bazinnetje zegt dat het goed is dan geloof ik haar. Ik hou veel van Diana en zij van mij. We knuffelen veel en hebben lol.
Mensen van ACE bedankt dat jullie mij deze kans hebben gegeven om Diana te ontmoeten!
Een poot van Teun en de groetjes van mijn bazinnetje Diana.

Sfeerfoto's vandaag 19-1-2013

Hier zijn weer wat sfeerfoto's die vandaag geschoten zijn.

Klik hier om het filmpje te zien dat van de foto's gemaakt is.

Mama Angelina, papa Borsov en kinderen hebben het gered.

Het was een intens triest verhaal. Een man die in zijn auto leefde met zijn twee boxers, maar geen eten meer had noch voor zichzelf, noch voor zijn honden. Graad en graad mager, ondervoed, in zeer bedenkelijke staat. Bovendien had  mama Angelina 3 kleine kleine hummetjes ter wereld gebracht, klein en broos en heel heel zwak. Wonder boven wonder hebben ze het gered en is heel de familie in veilige handen. Ze zijn allen gezond en wel. Mama Angelina leeft in Finland, papa en kids zijn nog in België. 
Fabienne



 

Debat over problematiek straathonden in Mijas, op TV programma

Deze week waren we uitgenodigd voor een tv programma om een debat te voeren over de problematiek van de straathonden in Spanje. Dit ter gelegenheid van SAN ANTON, de beschermheilige van de dieren. Het was een goed initiatief maar je kreeg toch heel sterk het gevoel dat ze het wel erg vinden, maar dat het nu eenmaal zo is. Actie´s en verweer begrijpen de mensen hier echt niet. We hebben ons zegje kunnen doen, we hebben oproepen gedaan voor de sterilisatie plannen en het belang hiervan, en we hopen dat de boodschap overgekomen is. Maar er werd een beetje gelachen om ons heen, er was geen diepgang in het gesprek, en  een buikspreker maakte het allemaal nog een beetje minder ernstig. En dan denk je, ja, wat moet je hiermee?  We houden het hoofd recht en hopen dat er op een dag wel gehoor aan gegeven zal worden en er een ommekeer komt. Het was in elk geval positief en alle positieve nootjes zijn een kleine stap in de goede richting.
Fabienne



 

vrijdag 18 januari 2013

Julie Jansen op bezoek

Julie Jansen, een van onze ex studenten,..., kwam na jaren van haar stage ons nog even bezoeken en vloog hondjes naar huis, super bedankt !!!!

woensdag 16 januari 2013

Mila voorheen Traca

Klik hier voor meer foto's.

Dora v.h. Chicabimba

Wat zijn wij blij met deze prachtige en lieve hond. Dora (eerst Chicabimba)
is sinds eind december bij ons. Dora luistert goed, is perfect zindelijk,
sloopt niets, is 's nachts stil en is een echte knuffelhond. Ze loopt los
waar dat kan en ze kan goed overweg met de andere honden en de katten laat ze met rust. Alleen vermoed ik dat ze graag achter de kippen aan zou willen gaan, gelukkig zijn die voorzien van een goede omheining. Wat een geluk voor Dora dat zij vorig jaar is bevrijd uit een bestaan als kettinghond en dat zij haar pups in een veilige omgeving heeft mogen krijgen. Haar pups zijn
stuk voor stuk geadopteerd. Een ervan, Mix, verblijft nog in België in een
opvanggezin. Als hij net zo lief is als zijn moeder, dan krijgt een
toekomstige adoptant er een geweldige hond aan!



Op de foto staat ze samen met kleine Jessy, ook een ACE-hondje en nu
ongeveer 1,5 jaar bij ons. Zij is een van de pupjes van Mama Mia (het
geschoten Podenco-moedertje). Jessy (eerst Samantha) heeft een enorme
ontwikkeling doorgemaakt in de periode dat ze bij ons is. Zó bang van alles
en iedereen, loopt ze nu vrolijk in en om het huis en staat ze haar
'mannetje' tussen de andere honden. Haar grootste vriend is kitten Noodle,
waar ze veel mee stoeit. Ze blijft nog wel steeds op haar hoede voor vreemde
mensen en situaties, maar er valt prima mee te leven. Haar broertjes Mason
en Tim zijn gelukkig ook allang geadopteerd. Jammer dat haar broertjes Tony
en Aron nog steeds in het asiel zitten.

Erna Oosterbaan

dinsdag 15 januari 2013

DARKO is gek met kinderen.

Onze mooie elegante DARKO, werd als pup gevonden en groeit op in ons asiel. Wat zonde voor zo een kindervriend. Hij is gek met kinderen en zou alles doen om bij hen te horen, een lieve goede inborst.


Klik hier voor de alle foto's.

maandag 14 januari 2013

URI, broertje van llaverito.



URI, het broertje van mini LLAVARITO, gaat het waarschijnlijk ook redden, 
omdat mama Charmene niet meer voor hen wil zorgen, is hij herenigd op
het ogenblik met zijn broertje in het huis van Paky, want die heeft haar hart 
verloren aan LLAVARITO en blijft bij haar,...voorlopig zorgt ze voor beiden, tot mini broertje ook een thuisje vinden mag.
Kleine URI weegt 1 kg meer dan zijn mini broertje, echt twee schatjes,...mini hondjes,... nooit zo klein gezien,..
Klik hier voor de foto's.
Klik hier voor het filmpje.

Centebakje geeft de moed erin bij anderen lotgenootjes


CENTEBAKJE.
 
Hij is een ventje van amper een jaar oud. Zijn intrede in het asiel was voor hem hard en onaanvaardbaar. Hij was niet te troosten. Hoe moest dit verder? Maar stilaan integreerde hij zichzelf, stilaan, probeerde hij er het beste van te maken. En stilaan begreep hij waar het om ging, hoe hij dit zou aanpakken, Vele mensen die hem zien lachen en kijken dan verder naar de mooiere uitgave´s van de natuur, want ons Centebakje is apart, met zijn speciale gebitje is hij een apart hondje, maar net zo apart dat je hem alleen maar kan koesteren. Het is een vertederend hondje, klein en dapper.
CENTEBAKJE heeft ook een gave om andere hondjes te kalmeren, gerust te stellen, hij zal ze altijd beschermen en trachten hen te doen begrijpen dat het allemaal goed komen zal. Hij is gek met kinderen en volwassenen, een ideaal familie hondje met klasse, en vooral: een prachtig CENTEBAKJE ! 
 
Fabienne