Of we haar konden redden. Of het snel kon. Liefst onmiddellijk… En wanneer dat niet snel genoeg gaat, volgen de dreigementen. Zo gaat het helaas steeds vaker. En toen kwam Spekkie bij ons binnen… Zwaar verwaarloosd en duidelijk nooit naar behoren verzorgd. Ze kan amper zien uit haar oogjes, haar oogleden hangen zo ver over haar ogen die ook zwaar ontstoken waren. Haar huid en vacht waren vies en roken sterk… Je vraagt je af hoe iemand een hond zo ver kan laten aftakelen. Er zijn gewoon geen woorden voor.
Spekkie is een echte Shar-Pei, een ras dat sowieso extra verzorging nodig heeft. Maar dit arme meisje kreeg blijkbaar niets van wat ze nodig had. Voor ons wordt ze opnieuw een heel project: haar oogjes, haar huid en haar algemene gezondheid moeten nauwgezet opgevolgd en behandeld worden. We zullen haar stap voor stap weer moeten opbouwen.
Dat is rescue vandaag de dag… Hondjes redden die niet alleen een thuis nodig hebben, maar eerst lichamelijk én geestelijk helemaal hersteld moeten worden. Het lijkt erger dan ooit. Bijna ieder dier dat bij ons binnenkomt, draagt tegenwoordig een rugzak vol verwaarlozing en verdriet met zich mee.
En toch heeft Spekkie, ondanks alles, een goed en zacht karakter. Met de juiste verzorging en begeleiding kan ze uitgroeien tot een ontzettend trouwe en fijne metgezel. We willen daarbij wel eerlijk zijn: Spekkie zal waarschijnlijk altijd een hond blijven die extra medische aandacht en verzorging nodig heeft. Wie voor haar kiest, moet daar bewust voor kiezen.
Maar wie bereid is haar die zorg te geven, krijgt er een bijzondere vriend voor terug… Een sukkelaartje dat eindelijk mag ervaren hoe het voelt om verzorgd, gekoesterd en onvoorwaardelijk geliefd te worden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten