Calie kwam op een dag aanlopen bij het kleine campo huisje van een oudere Belgische dame. Ze wilde zo graag naar binnen… en gelukkig opende het vrouwtje niet alleen haar deur, maar ook haar hart. Niemand kwam Calie zoeken. Ze had geen chip en nergens een thuis… Maar vanaf die dag had ze er wél eentje. Tussen de eenzame dame en Calie ontstond een prachtige vriendschap. Waar haar vrouwtje was, daar was Calie, en andersom. Ze waren elkaars gezelschap, elkaars houvast en nooit meer alleen. Calie kreeg de lekkerste maaltijden, eindeloos veel knuffels en vooral de liefde die zij zo verdiende. Ze hielden zielsveel van elkaar…
Tot haar vrouwtje na enkele gelukkige jaren ten val kwam en alles plotseling veranderde.
Toen duidelijk werd dat zij naar een woonzorgcentrum moest, was ook het lot van Calie snel beslist. De familie wilde haar niet houden en dus moest ze weg… Niet omdat Calie dat wilde, en zeker niet omdat haar vrouwtje afscheid van haar wilde nemen. Maar ze hadden geen keuze. Een familielid riep onze hulp in en zo kwam Calie uiteindelijk bij een opvanggezin terecht.
Ze heeft enorm veel verdriet gehad, want haar geliefde vrouwtje zal ze nooit vergeten. Maar ondanks haar verdriet toont Calie iedere dag opnieuw wat een fantastische hond ze is. Ze is sociaal, lief, rustig, aanhankelijk en volgzaam. Een heerlijke beste vriendin die graag dicht bij haar mensen is en samen met hen van het leven wil genieten. Calie zou bijvoorbeeld een geweldige metgezel zijn voor jonggepensioneerden die nog graag wandelen, eropuit trekken en vooral samen willen genieten.
Wie schenkt deze trouwe lieverd opnieuw een thuis waar ze voor altijd mag blijven? Vooral niet twijfelen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten