"Een fluffy, scruffy dapper hondje verliet vrolijk de transportwagen en ik wist meteen : “dát is ze !” . Flink stapte ze mee naar de auto voor de rit naar huis, en ook dat verliep vlekkeloos.
Om te ontstressen werd onze tuin een kwartiertje doorkliefd met wilde zoomies, tot groot jolijt van het kleine witte opvanghondje dat even bij mij verblijft. Die twee, een onmiddellijke match. Ze spelen en rennen binnen en buiten (gelukkig heb ik een luikje in de deur), mijn vloeren bedekkend met pootafdrukjes. Dutten en slapen is ook zusterlijk naast mekaar, zonder protesten of nachtelijke ongelukjes. Gaia heeft zich een blauwe donut toegeëigend, en ze geniet van de zachte weelde.
Grote broer Gus moet nog even wennen aan de energieke ragebol, die vindt het voorlopig wat te druk. Maar dat komt ook wel weer goed.
Op wandeling laat Capi wat terriër-DNA blijken door het snuffelen en duiken naar (denkbeeldige?) muisjes in de graskanten. We hebben heel wat kilometers in het vooruitzicht.
Ik denk dat het een plezante “rit” gaat worden met Gus & Gaia, op naar leuke avonturen!"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten