dinsdag 18 augustus 2026

Dagboek van Fabienne - Een nachtmerrie die maanden duurde...

De alarmbel ging, al maandenlang. Er werd gewaarschuwd, ze zagen wat er gebeurde, maar de honden bleven er gewoon zitten. Op een dakterras, onder de genadeloze Spaanse zon, zonder ook maar één plek waar ze werkelijk konden schuilen. Ergens in een hoekje was een klein beetje schaduw te zien, maar daar konden ze niet eens rechtop staan. Ze kregen amper eten, dag na dag werden ze magerder. Hun lichamen takelden af, terwijl ze wanhopig heen en weer liepen. Niet omdat ze rusteloos waren, maar omdat ze simpelweg niet meer wisten wat ze moesten doen met hun ellende. Er was geen uitweg, geen verkoeling, geen voedsel, geen bescherming. Een ware nachtmerrie.


En toch kon niemand hen zomaar meenemen. Zolang de officiële toestemming er niet was, stonden ook wij machteloos. Pas toen wij konden bevestigen dat wij hen zouden opnemen, kwam uiteindelijk de toestemming om hen weg te halen. En toen kwamen ze bij ons binnen… Twee honden, totaal verbouwereerd. Ondervoed, uitgedroogd en lichamelijk volledig verzwakt. Hun neusje verbrand door de meedogenloze zon. Graat- en graatmager, en een doffe, aangetaste huid. Lichamen die duidelijk al veel te lang op hun laatste reserves leefden. Ze werden onderzocht, verzorgd en krijgen eindelijk de zorg die ze al die tijd zo hard nodig hadden. 

Wij kunnen het leed niet altijd voorkomen, en kunnen niet overal tegelijk zijn. Soms moeten we machteloos toekijken totdat de toestemming komt. Het is verschrikkelijk om te bedenken wat deze twee dieren hebben moeten doorstaan. Dat zij maandenlang zo hebben moeten leven, terwijl hun lichamen langzaam opgaven. Het zal je maar overkomen… geboren worden als hond en vervolgens zo behandeld worden.

Nu begint voor hen eindelijk een ander hoofdstuk. Geen dakterras meer, geen brandende zon. Geen honger, geen angst. Maar een zacht bed, volle buikjes, medische zorg, liefde en een toekomst. Laten we hopen dat hun kleine, gebroken lichamen snel herstellen en dat er vanaf vandaag eindelijk een toekomst op hen wacht die ze wél verdienen.

Informatie over:

KHADIYA

JORDEN








Geen opmerkingen:

Een reactie posten