Vorig jaar verruilden we Nederland voor Noorwegen, en volgens Tac was dat zonder twijfel de beste beslissing die wij ooit voor hem hebben genomen. Bossen? Geweldig. Sneeuw? Fantastisch. Wildluchtjes? Het equivalent van een all-inclusive vakantie.
De reeรซn die dagelijks door onze tuin wandelen en Tac zijn inmiddels collega's geworden. Ze lopen op een paar meter afstand langs elkaar alsof ze samen in dezelfde buurtapp zitten.
Tac is enorm gehecht aan ons gezin, vooral aan onze 8-jarige zoon. Laat onze zoon hem uit? Perfect aan de voet. Losse lijn. Luistert alsof hij auditie doet voor "Beste Hond van Noorwegen".
Laat รญk hem uit? Dan begint direct het onderdeel touwtrekken. Oren verdwijnen spontaan uit dienst en soms krijgt hij midden op straat een ingeving om als een bezetene weg te sprinten (aan de lijn). Waarom? Geen idee. Voor de gezelligheid waarschijnlijk.
Dat hij groot en sterk is, weet hij zelf niet. Ik weet het inmiddels wel. Tijdens een potje bal spelen besloot hij met volle snelheid van de berg op mij af te komen. Resultaat: een gebroken knie voor mij, terwijl hij met zijn bal in zijn bek verbaasd stond te kijken waarom het feestje ineens voorbij was.
Buiten de deur is hij sociaal en vriendelijk. Op eigen terrein verandert hij echter in hoofd beveiliging. Vooral als het om onze zoon gaat. Daarom heeft hij zijn eigen plekje als er kinderen komen spelen. Dan kan hij ontspannen en hoeven de kinderen niet eerst langs de douanecontrole van Tac.
Met zijn 38 kilo is hij overigens overtuigd dat hij een teckel is. Op schoot kruipen blijft een favoriete hobby. Mijn benen zijn het daar niet altijd mee eens.
Andere honden? Helemaal leuk. Vooral bulletjes. Maar zijn grote liefde is Blossom, een Cane Corso uit Nederland. Die twee zijn net een getrouwd stel. Deze zomer logeerde hij weer twee weken bij haar en ze waren onafscheidelijk. Samen spelen, samen slapen, samen eten. Dingen die ze normaal gesproken met niemand delen. Ware liefde bestaat dus toch.
En zodra onze zoon naar bed gaat? Dan sprint Tac erachteraan. Hij mag absoluut niet op bed. Maar onze zoon en Tac vormen een complot waar wij structureel van verliezen. Regelmatig ligt meneer als een prins tegen hem aan geplakt mee te luisteren naar het voorleesverhaal.
Tac is de liefste hond die we ons kunnen wensen. Met een gebruiksaanwijzing van een paar hoofdstukken dik, maar eentje die we met alle liefde volgen❤️
Geen opmerkingen:
Een reactie posten