Hij was eerst het geschenkje voor opa, midden in het grote campo huis
groeide hij op als een gelukkige hond. Opa werd echter minder en minder
zelfstandig en moest naar een home, waarna Pumba in een voorlopig
opvanggezin kwam, vrienden van de familie.
Hij was geliefd en bemind, opa was stapelgek op hem maar sinds hij weg
is staat het leven van Pumba op losse schroeven. Hij werd bij ons
gebracht nadat ze hem niet meer konden houden, hij zit nu bij ons en is
wat van de kaart.
Pumba werd doof geboren maar dat hindert hem niet. Hij is van nature een
lieve vriendelijke hond. Hij kan soms schrikken omdat hij het niet kan
horen, maar in je bijzijn is hij een knuffelaar van de bovenste plank.
Wie geeft deze lieve schat een kans? Hij verdient het zo...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten