Beste team van ACE Charity,
Met droefheid in ons hart, maar vooral met diepe dankbaarheid, willen wij jullie laten weten dat onze lieve Toby (Lugano12350) op vrijdag 26 juni 2026 vredig is heengegaan. Hij mocht thuis inslapen op zijn plekje op de bank, met zijn favoriete knuffels bij zich, en met ons, die hem vasthielden tot het laatste moment. De arts die hem al die jaren trouw heeft verzorgd, heeft hem deze laatste liefde mogen geven.
Toby was het hondje dat jullie in augustus 2016 hebben gered uit het dodenstation, en is bij ons komen wonen in Nederland op 19 januari 2017. Jullie gaven hem een tweede kans – en wat heeft hij die kans prachtig benut. Hij heeft ons 9,5 mooie, liefdevolle jaren gegeven. Daar zijn wij God Jezus en jullie zo ontzettend dankbaar voor.
Toby was niet zomaar een hondje; hij was onze redder en ons grote voorbeeld. Hij leerde ons hoe je liefdevol en geduldig met onvoorwaardelijke liefde naar de wereld kunt kijken. Hij was een echte mensenhond: hij keek je recht in de ogen aan en draaide zijn lieve koppie schuin om je beter te begrijpen.
Toby was bijzonder in alles wat hij deed. Hij ging mee naar het verpleeghuis waar ik werk als verpleegkundige. Daar ging hij stil naast de ouderen met dementie zitten, rustig en geduldig, en luisterde naar hun verhalen – ook al waren ze onsamenhangend, ook al werden ze steeds herhaald. Hij liet hun trillende handen zijn zachte vacht aaien en bleef bij hen zolang zij dat nodig hadden. In hun ogen zag je dan iets oplichten – even waren ze weer even thuis, even waren ze niet vergeten. Toby gaf hen rust en geborgenheid op een manier die wij mensen niet kunnen geven.
En dan de kinderen... met zijn zachte, geduldige ziel speelde hij voorzichtig met de allerkleinsten. Hij liet hun kleine handjes in zijn vachtje knijpen, trok zich nooit terug, werd nooit boos. Hij was zo geduldig – alsof hij wist dat hij hun eerste vriendje mocht zijn.
Toby was de rode draad in het leven van mijn dochter. Toby heeft mijn dochtertje van 10 jaar zien opgroeien tot de prachtige jonge volwassen vrouw die ze nu is. Hij was erbij op haar eerste schooldag van het voortgezet onderwijs tot het slagen van haar diploma, bij haar bij het behalen van haar auto rijbewijs, daar ging hij dan met haar mee naar het strand, samen met haar vrienden, bij haar verdriet, bij haar lach, bij haar feestjes. Hij was de rode draad door ons leven, de trouwe schaduw die nooit wegging. Hij wilde overal bij zijn, vertrouwde ons blindelings. Hij ging mee op vakantie, werd later een echte schippers hond en hield van varen en het water. Hij was nooit alleen – hij was altijd bij ons.
Wat weinigen weten, is dat Toby een strijder was. Drie jaar geleden heeft hij kanker overwonnen. Anderhalf jaar geleden kreeg hij artrose in zijn elleboog, pootjes en onderrug. Maandelijks kreeg hij zijn pijn injectie, en in zijn laatste maand gebruikten we tramadol om hem zo comfortabel mogelijk te houden. Ondanks alles bleef hij lief en trouw.
Twee weken voordat hij ging hemelen, lag hij tegen mijn schoot aan op de bank. Keek hij recht in mijn ogen en zonder woorden te gebruiken, zei hij tegen mij: "Het is goed, vrouwtje." Mijn tijd is gekomen. Ik ben moe. Mijn taak hier op aarde zit erop. "God roept mij." Ik heb naar hem geluisterd. Het was het moeilijkste wat ik ooit heb moeten doen, maar ik wilde hem zijn rust geven.
Alles wat jullie destijds op jullie website over hem schreven, was precies zoals hij was. Hij was altijd dol op een knuffel of een lekkernij. Hij genoot van elk klein geluk.
Toby was onze lief, onze schat. De leegte die hij nu achterlaat is bijna ondraaglijk. Zijn mandje is leeg, het huis is stiller. Dat schuine koppie... dat zullen we ons altijd herinneren. We missen hem ontzettend. Maar we zijn ook dankbaar.
God heeft Toby perfect gemaakt. Hij was precies zoals hij moest zijn: zacht, geduldig, wijs, liefdevol. Een ziel die geen kwaad kende. Een ziel die alleen maar wilde geven.
Wij zijn jullie voor altijd – tot in de eeuwigheid – dankbaar dat jullie hem destijds uit dat dodenstation hebben gered. Zonder jullie was dit nooit mogelijk geweest. Jullie gaven hem een toekomst, en hij gaf ons een leven vol liefde en vreugde.
Dank jullie wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten