Hij werd als afval in onze donatiebox gegooid… Maar we zagen al snel dat er iets mis was. Hij kon niet staan op een van zijn voorpoten, en naarmate de dagen vorderden ging het steeds verder bergaf met hem. Hij treurde enorm en voelde zich duidelijk niet goed...
We gingen naar een specialist voor verder onderzoek, en toen deze Sirius
zag, herkende hij hem… Zijn baasje was 5 maanden eerder bij hen
geweest, en toen werd er een ct scan gemaakt, met de vreselijke diagnose
dat hij een osteosarcoom had op zijn schouder,
met uitzaaiingen op zijn centrale zenuwstelsel, en daarboven ook nog
een hernia in zijn rug… Hij kon niet meer gered worden…
Daarom werd hij dus bij ons gedumpt… Hij werd opgegeven, zonder hoop.
Sirius begreep er niets van. Hij miste zijn baasje, en gaf stilletjes
op. Zijn pijn werd ondraaglijk, zijn blik steeds leger. We hebben hem
moeten laten gaan… een beslissing die ons hart brak… Moge karma zijn
baasje bereiken, want wat hem werd aangedaan, is
niet te bevatten. Een hond achterlaten om alleen te sterven… er zijn
geen woorden voor.
Rust zacht, lieve Sirius. Dit heb jij nooit verdiend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten