Hun leven is al voor een stuk geleefd maar ze kenden nooit geluk noch wat in de buurt komt van een thuisgevoel. De man des huizes wilde hen niet hebben rondlopen in huis dus leefden ze hun hele leven in een kleine bench van 50 cm op 50 cm, waar geen mens hen zag noch hoorde. Door de jaren heen is hun janken, hun hoop naar redding, naar verbetering, veranderd in een gelatenheid. Ze kregen eten en drinken maar leefden vaak in hun eigen uitwerpselen, vies en vuil, volkomen dieronwaardig.
Dit vreselijke verhaal kwam op een dag een vriendin van mij ter ore en
zij belde me op. Niet lang daarna kwamen ze naar ons en veranderde het
voor hen allemaal. Het was eerst een heel gedoe om hen op onze naam te
krijgen maar het is gelukt, ze zijn er…
Beide lieverds kennen alleen elkaar en vertrouwen volledig op elkaar.
Toch zijn ze enorm sociaal, en genieten ze van de vele aandacht en
knuffels. Ze zijn erg lief en vooral erg dankbaar… Ze zijn gered en
hebben nu een kans om eindelijk ergens thuis te mogen
komen! We willen hen liefst van al samen houden omdat het een echt
paartje is dat eigenlijk niet zonder elkaar kan...
JULIUS
CLEOPATRA
Geen opmerkingen:
Een reactie posten