Zijn leven begon op het racecircuit. Rennen, presteren, gehoorzamen. Daarna kwam hij terecht bij een Spaanse jager. Ook daar moest hij dienen. Altijd in functie van de mens. Nooit gewoon hond mogen zijn.
Toen hij niet langer nuttig was, werd hij achtergelaten in een dodingstation en kwam uiteindelijk bij ons terecht. Hier zit hij nu al jaren.
Toch is Dower geen gebroken hond geworden. Dat is misschien nog het mooiste aan hem. Ondanks alles is hij ongelooflijk lief voor mensen. Hij komt graag zijn knuffels halen bij zijn verzorgers. Die grote stoere Greyhound verandert dan plots in een zachte ziel die gewoon wat liefde zoekt.
Onlangs mocht Dower mee op uitstap met een vrijwilliger. Even weg uit het hok dat al acht jaar zijn wereld is. Hij leefde helemaal op. Elke geur, elke stap, elk moment buiten maakte hem gelukkig. Alsof hij even mocht voelen hoe het leven eigenlijk hoort te zijn.
En toen gebeurde iets dat niemand nog vergeet.
Hij kwam binnen in een huis… zag een zetel… en ging er onmiddellijk in liggen.
Niet wild. Niet zenuwachtig.
Gewoon alsof zijn hart eindelijk zei:
“Dit. Dit heb ik al die jaren gemist.”
Ook op een terrasje is Dower een droom van een hond. Hij gaat rustig liggen, kijkt tevreden rond en wacht geduldig tot de wandeling verdergaat. Geen drukte, geen chaos. Gewoon genieten van het samenzijn.
Dower kan samenleven met kinderen, al moet men rekening houden met zijn grootte. Met andere reutjes klikt het niet altijd goed, want hij wil graag de alfa en nummer รฉรฉn zijn. Kleine honden, katten en andere kleine dieren zijn voor hem helaas geen goede match.
Dat is het gevolg van jaren training waarin hem werd aangeleerd om kleine dieren als prooi te zien. Dat wis je niet zomaar uit. Toch deelt hij momenteel probleemloos zijn hok met een Galgo teefje.
Dower vraagt niet veel meer van het leven.
Een wandeling.
Een zachte zetel.
Een liefdevolle hand over zijn kop.
Een thuis waar hij eindelijk mag blijven.
Wie laat deze prachtige zwarte parel eindelijk de mooie kant van de mens zien?
Na jaren van uitbuiting verdient Dower eindelijk rust. Hij heeft alles: een indrukwekkende verschijning, een gouden hart en nog zoveel liefde om te geven. Er wachten hem nog mooie jaren waarin hij zijn toekomstige baasje trouw, dankbaarheid en onvoorwaardelijke liefde kan en zal schenken.
Meer informatie over hem vind je hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten