Twee maanden geleden kwam ze bij ons binnen met een gigantische tumor, die hier geopereerd werd en we zagen haar elke dag meer opknappen. Tineke werd alsmaar beter en we dachten met z'n allen “ze gaat erdoor komen”. Ze werd lekker verwend en super verzorgd door onze dierenarts en het kliniek team.
Maar de laatste weken ging ze weer achteruit. Ze had pijn bij het lopen, en er waren dagen dat ze niet eens uit haar mandje wilde komen. Er werd een uitgebreide bloedtest gedaan en de arts vroeg om rรถntgenfoto's te laten maken. Vanmorgen ging ze met me mee op haar zachte donut, een lief en zo innemend goed hondje, je kan je geen liever hondje voorstellen.
Toen ze mee naar achter ging in de kliniek om foto’s te laten maken hadden we nog in goede hoop maar toen de dierenarts terug kwam met haar was het nieuws erg triest. Ze heeft hypertrofische osteopathie, een zeldzame aandoening gekenmerkt door botwoekeringen, als gevolg van een tumor in de longen. We kunnen haar niet meer redden, de kanker is overal aanwezig… En dan worden wij allemaal stil en bijzonder verdrietig…
Ze mag mee naar huis met Tanya zodat ze in haar laatste dagen of weken nog het geluk mag voelen van een warme thuis. Wanneer ze niet meer, zullen we haar vredig laten inslapen… Het is enorm pijnlijk, en dit hadden we zo graag anders gewild, maar het heeft niet mogen zijn…
Geniet nog even, ons Tineke, we zullen je altijd in ons hart houden… ๐งก
Geen opmerkingen:
Een reactie posten