Elk jaar worden we opgebeld door dezelfde jager die enkele Galgootjes kwijt wil, en dan zeggen we nooit neen, vooral omdat we dat een hele stap vinden voor een jager. Wij - als protectora en dierenliefhebbers - zijn doorgaans meer gehaat dan graag gezien door hen, we zijn dan ook zo verschillend dat het geen naam heeft.
Na de jacht laten ze hun honden achter, hongeren hen uit, en in de ergste gevallen laten ze hen - om het in hun eigen woorden te zeggen - “piano spelen” (hangen ze hen op). Afschuwelijke praktijken die helaas nog steeds niet de wereld uit zijn.
Moro en Morante nog relatief jonge Galgootjes, beiden prachtige, lieve en elegante honden. Moro is erg afhankelijk van Morante en samen plaatsen zou te mooi zijn om waar te zijn, maar als Moro een vriendje heeft dan zou hij ook gelukkig worden! Twee zwarte pareltjes met prachtige unieke ogen… Twee sterren, twee schatjes…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten