Nidhi (Talulah 22812) één jaar thuis!

Met Nidhi gaat het heel erg goed!

Nidhi is in huis een vrijwel normaal hondje geworden. Ze stoeit en knuffelt en heeft vrolijke buien, racet op bed en maakt zoomies, en slaapt tegenwoordig in mijn armen......Ik word altijd begroet wanneer ik thuis kom en bij bezoek laat ze zich ook altijd zien. Als ik in de keuken aan het kokkerellen ben is ze er altijd bij en ligt dan op een kleedje. Ook kan ze prima een paar uurtjes alleen zijn. Ze is absoluut geen blaffer alleen wanneer mijn man haar uitlaat blaft ze vrolijk in het rond.

Buiten is het momenteel weer wat minder geworden door het vuurwerk afsteken. Nidhi is extreem gevoelig voor geluiden. Toch is het uitlaten vergeleken een jaar geleden enorm verbeterd. Ze herkent mensen en gaat er op af en ook is er interesse voor andere honden. Nidhi heeft totaal geen angst voor andere honden, groot of klein maakt geen verschil. 

Dagelijks gaan we met de buggy op pad en dit meestert Nidhi erg goed. Plassen en poepen doet ze nu niet meer alleen op vaste plekken in het park, maar durft er ook van af te wijken. Ook gaat ze mee in de auto en zijn we al meermaals naar het strand met haar geweest. Dit heeft een enorme indruk op haar gemaakt maar wel zo dat ze graag weer mee wil met de auto. Momenteel krijgt ze rustgevende Adaptil kauwsnacks i.v.m. de vuurwerkperiode. 

We weten dat Nidhi in Spanje samen met Homer in een kennel zat en het prima naar haar zin had met deze Stafford en we vermoeden dat ze voordat jullie haar gered hebben uit het dodenstation uit de broodfok komt. Daar heeft ze dan vast ook met andere honden gezeten. 

In de nabije toekomst hebben we concrete plannen om te verhuizen, rondom Vlissingen naar een dorp, een huis met tuin. Zoals we destijds altijd al gewoond hebben in Duitsland.  Ik kan me goed voorstellen dat een rustigere omgeving Nidhi beter doet. Als ze dan gewend is zouden we graag een tweede stabielere hond willen adopteren als we denken dat we ook haar er goed mee doen.

Nidhi haar proces is nog steeds gaande, er zit nog steeds rek naar boven in. Ja, het was soms best wel zwaar, vooral de eerste tijd maar we hebben altijd gedacht "Voor Nidhi is het nog vele malen zwaarder" en ik ben blij dat ik en mijn man dit aangegaan zijn en het leert je veel over Nidhi maar ook over jezelf. Als ik haar dan nu ontspannen en luid snurkend op de bank zie liggen dan weet ik dat we het goed gedaan hebben en we ons best blijven doen voor haar! 

 

Dank voor Nidhi en de goede begeleiding!