Waarom ze haar gehouden hadden weten we niet, maar
Patita (12 jaar) komt uit de broodfok. Ik vroeg aan een van hen “Heb je geen
grote sukkelaar die echt nood heeft aan gelukkig worden, die weinig kans
heeft?”. En toen kwamen ze plots af met een Husky'tje op drie pootjes met een
stompje als vierde pootje. Ze keek wat verward, hoe zou je zelf zijn na jaren
gevangenschap in die godvergeten plek.
Omdat we geen plek meer hadden in een van de kooien, moest ze achterin de
camionette los. Maar toen we vertrokken kwam ze plots langs alle kooien heen
gekropen en kwam ze vlak naast me zitten. Het was een moment dat je zelden in
je leven meemaakt. Ze legde haar hoofdje op mijn schouders en reed zo mee alsof
het zo moest zijn.
Ze was nog nooit buiten de muren van deze trieste plek geweest waar moedertjes
non stop moeder moeten worden, en hoe. Maar ze keek met volle vertrouwen naar
me op en wist dat het goed zat, hier waren geen woorden voor nodig. Ze was
gered en was er gerust in dat ze vanaf nu niet meer moest wachten op een andere
wending in haar leven, en dat ze nu zal ervaren dat liefde ook weggelegd is
voor een bijzondere meid als zij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten