Mijn kleine spanjaard, je zit voor altijd in mijn hart. In 2012 adopteerde ik je, in Spanje noemde ze je Lapso, ik noemde je Aiko. Je was een bang hondje getekend door wat je had meegemaakt. Maar stap voor stap bloeide je open. Kwispel werd je kameraad en later werd Queny je trouwe metgezel. Je kreeg een mooi en liefdevol leven. Helaas werd het laatste jaar zwaar voor je, je hartje begon het moeilijk te krijgen, en later maakte dementie het niet makkelijk. Ik moest de moeilijke beslissing nemen en je laten inslapen. Want je was op. Lieve Aiko dank voor al die jaren vol trouw en liefde.
Je blijft voor altijd in mijn hart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten