Ze kwam, ze zag en ze overwon!

Woensdag 6 september kwam ze aan, de kleine Tantya, nu Tanya. Ik las het dagboek dat ik op het blog moest zetten en had gelijk "kleine meid, jij mag bij mij". Zo gedacht en zo gedaan. Het was even schrikken toen ik hoorde dat ze met spoed geopereerd moest worden en dat ze 2 lapjes stof uit haar buik gehaald hadden. Gelukkig is ze een nogal oud taai meisje en overleefde ze de ingreep. Ik werd op de hoogte gehouden over haar herstel en toen ik toch ploseling het bericht dat ze 6 september zou komen.

Na een toch wel lange reis kwamen we in Barneveld aan. Nadat we onze meegebrachte spullen hadden uitgeladen, riep iemand opeens "ze komen er aan". En de vrachtwagen ging netjes in een afgesloten ruimte waarna de deuren opengingen en vooraan zat mijn kleine meis!

Eerst werd er een kat uitgeladen en toen was zij aan de beurt. Netjes in het tuig met tracker naar de auto gedragen en toen linea recta naar huis. Eerst was ze wat nieuwsgierig en daarna heerlijk geslapen in haar mandje dat naast me stond.

Bij aankomst thuis wel even spannend, Kenzie woont sinds november bij mij en die vind het vreselijk als ik weg ben, loopt altijd achter me aan, zij wilde Tanya "aanvallen" maar Tanya beet van zich af.

Ik heb de honden eten gegeven en ook mezelf en daarna op de bank gaan zitten. Tanya naast mij en na een paar minuten sprong Kenzie ook op de bank en ging aan de andere kant liggen.

De volgende dag ging het al wat beter, Kenzie liep met een boog om Tanya heen en zo gaat het nu goed. Komt ze te dichtbij gromt Kenzie nog maar verder niets.

Woensdag nog even naar de dierenarts om kennis te laten maken en dan is Tanya wel gesetteld.

Dank je wel Fabienne en alle medewerkers van Ace voor de goede verzorging van mijn kleine meis, Tanya!

Met mijn 15 jarige Ukkie.