Sinds
kort zijn jagers hier Heerschappen die met hun honden mogen doen wat ze willen.
Ook al zijn hun honden net als onze huishonden, en is er totaal geen verschil
in, zij zijn nu geoorloofd om hun honden in vreselijke, onwaarschijnlijke
omstandigheden te houden. Hun honden zijn geen honden meer, maar voorwerpen, en
of ze goed of niet goed verzorgd worden, dat maakt niet uit, zij vallen nu
buiten de wet, terwijl wij als particulieren een cursus moeten gaan volgen om
een hond te mogen houden, en een verzekering moeten afsluiten. Maar zij, zij
staan boven de wet, zij mogen alles. Het is te gek voor woorden en bijna
ongelooflijk dat dit kan in Europa.
Om nog maar te zwijgen over de stierengevechten die nu Cultureel Erfgoed zijn en waarvan het bloed aan vele handen blijft plakken, maar geld is de oorzaak van dit alles, als altijd. Veel geld heeft ervoor gezorgd dat de hypocrisie zegeviert en dat men hier publiekelijk de jagers eert en maar laat begaan. De vele duizenden Podencootjes, Galgootjes, Bretonnetjes en zoveel meer, die slachtoffer zijn van hun plezier, die komen massaal bij ons of in de vele dodenstations terecht. Geen haan die ernaar kraait, dat wordt allemaal toegedekt met de mantel der macht en geld. We kunnen boeken vullen met voorbeelden maar dat is allemaal van geen belang, dankzij deze wet die hen beschermt.
Ook Ayita, Matoaka en Katniss werden hier het slachtoffer van, weer drie die bij ons terecht kwamen nadat ze werden afgedankt en in het dodingstation terecht kwamen omdat ze niet goed waren voor de jacht. Elk van hen heeft een sociaal, zachtaardig, lief en betrouwbaar karakter. Het zijn nederige, dankbare honden die alles zouden doen om hun dankbaarheid te tonen. Ze hebben een baasje nodig die hen in hun hart opneemt, hen wil opvoeden, en bij wie ze gelukkig mogen worden, want ze zijn het meer dan waard! Met een beetje inzet van beide kanten zou dat een prachtig levensverhaal kunnen worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten