Mork

Zondag 11 augustus hebben we Mork van vliegveld Eindhoven af mogen halen.

Inmiddels zijn we al aardig aan elkaar gewend en we genieten ieder moment van Mork.

 

Ace bedankt voor het vertrouwen,

Martin en Ans 

Chilli Pepper nu Donna aangekomen 11 augustus!

Chilli Pepper nu Donna

Zo jong en dan al afgestaan, daar stond je op de site van Ace, graag wilden we jou in ons huis opnemen.
Gereserveerd en dan wachten, op zondag 11-08-2013 was het zover we mochten je ophalen op Eindhoven, tijdens de vlucht mocht je mee in de tas als handbagage bij een lieve mevrouw met haar dochtertje, je had de hele vlucht lekker liggen slapen en toen was je er dan.

Zo klein, lief en wel een 'grote mond' , blaffen tegen de grotere honden op het vliegveld, nadat alle hondjes met hun adoptanten naar huis gingen vertrokken wij ook, autorijden was geen probleem, heerlijk slapen onderweg.
Thuis was het even wennen daar waren nog 2 Ace-hondjes, Quinto en opvanghond Teddy  en als je klein bent ga je gewoon blaffen en grommen.......hier hebben we nog wel wat werk aan, verder voelde je je gelijk goed thuis hier, echt een jonge hond ondernemend en vrij.
Ook ontvingen we een mail van foster mama Denise waar je mocht wonen tijdens je verblijf in Spanje ze schreef

 ....and I was the foster mother for the tiny Chilli Pepper who is coming to your home and heart today.... sweet en lovely...

 zo omschreef ze je.

Ja sweet en lovely is ze, we zijn heel blij met haar, ze ligt graag op schoot zit aan je voeten, als ze maar bij je kan zijn, we hebben er vertrouwen in dat het met onze en andere grotere honden in de toekomst goed gaat .

Inmiddels na een kleine week thuis te zijn  vind je het heerlijk om te spelen met knuffels, balletjes en botjes, spelen met de2 anderen hier is moeilijk omdat ze een stukje groter zijn, maar af en toe uitdagen.......natuurlijk.

Verder ben je de waakhond, alert op alles, gaat voorop naar buiten als je iets hoort en de andere 2 achter je aan.

Donna is een heerlijke jonge hond.

 

Wij zijn ook opvanggezin voor ACE

p.s  de bodeguero op de foto is Teddy hij staat in de Telegraaf van zaterdag 17 Augustus, TEDDY zoekt nog een thuis !

 

Fabienne bedankt, Denise thanks(for fostering) en het team natuurlijk .

Onze opvanghond Teddy in de Telegraaf!

Flyer augustus 2013

Dankzij Robin weer een nieuwe flyer.

U kunt hem uitprinten en ergens ophangen waar die veel gezien wordt.

Dank je wel Robin!!

Klik hier om naar de flyer te gaan.

Transport aangekomen vandaag, super bedankt allemaal !!!!

Hallo lieve Allemaal, 

Vandaag kwamen de paletten toe, met heel wat goederen voor onze hondjes, onze kooien, 

doeken, handdoeken, kliniek benodigdheden, eten en eten, en nog zoveel meer, mogen wij aub iedereen 

bedanken voor deze enorme steun, in deze zware dagen dat ons refugio overkomt,....

Aan jullie allemaal !!!!!  Bedankt !!!!!

 

Sfeer fotootjes van de dag,...

Darling bij de dierenarts

Miquel op zijn best

Ik spring 1 meter hoog!

Even uitrusten....

Ga ik rusten of kom ik er weer uit???

Bij de kapper

Wachten op de kapper

Pfffffffff ik wil eruit!!

Ik mag naar de kapper en vlieg zondag naar mijn nieuwe familie....Pakito.

Onze lieve schat BRUJA

Chiwawa pup Hetty

Onze Puck en opvanghond Simon.

Ons ACE-avontuur begon ruim een jaar geleden toen we onze oude hond na 12 jaar helaas moesten laten gaan. Ons voorgenomen om even een jaar te kijken hoe het zou bevallen zonder vrolijke 4 voeter in ons midden, begon het bij mij na een maand al weer te kriebelen. Ik miste de wandelingen en de gezelligheid. Deze periode viel net in de zomervakantie, dus tijd genoeg om rond te neuzen naar een nieuwe vriend. Via onze plaatselijke krant kwam ik van het bestaan van ACE te weten. Er stond een verhaal in over een gezin dat twee honden had "gered" uit Spanje. Dat sprak me gelijk heel erg aan. Meteen de site opgezocht, en na nog geen 10 minuten zoeken zag ik het snoetje van Puck (toen nog Sandy). Het was gelijk liefde op het eerste gezicht, en gelukkig ook bij mijn man en de kinderen. De zelfde dag nog gemaild, en het hondje stond pre-reservation. Daarna was het natuurlijk heel spannend of we ook daadwerkelijk de nieuwe baasjes mochten worden. Een week later kregen we huisbezoek van, toevallig genoeg, de zelfde vrouw uit het krantenartikel. Het klikte heel leuk en de volgende dag al kregen we te horen dat de adoptie door mocht gaan. Helemaal super! Na 3 weken zou Puck met het vliegtuig landen op Eindhoven. Alles gereed gemaakt voor onze kleine meid, ze kon komen. Het liep helaas een beetje anders... De vlucht waar Puck mee zou komen was overboekt! Er konden maar 3 honden mee i.p.v 4, en helaas was Puck als laatste bijgeboekt. We hebben haar uiteindelijk 2 weken later dan gepland in Amsterdam opgehaald. Wat een leuke dag was dat. Alles supergoed geregeld, en Puck vonden we gelijk geweldig.

De eerste dagen thuis was ze erg rustig. Ze at wel goed, maar sliep ook heel veel. Als ze maar gezond is dachten wij. Nou, dat was ze! Na een paar dagen wennen kwam ze uit haar schulp en liet ze haar ware aard zien! Vrolijk, uitbundig, lief maar ook heel erg verlatingsangst. We hebben haar echt moeten leren om alleen te zijn, dat ging van eerst een minuut, naar 5 minuten en zo langzaamaan steeds wat langer. Nu gaat het helemaal prima, als ik mijn tas pak gaat ze al in haar bench liggen. Het komt met een beetje geduld dus echt wel goed.

Nu waren we een jaar verder, en terwijl we helemaal blij zijn met ons Puckje zat ik toch steeds weer naar al die mooie koppies op de site te kijken. Al een paar keer een fotootje aan manlief laten zien, maar die had ernstige twijfels over een tweede hond erbij.
Ineens ging bij mij een lichtje branden. Ik had gelezen over het tekort aan opvanggezinnen in Nederland en dat leek me wel wat. Weer in overleg thuis natuurlijk, en ook mijn man vond dit een goed idee. Na contact opgenomen te hebben met ACE hebben we ons ingeschreven als gastgezin. Spannend natuurlijk, want je weet niet wat je in huis gaat krijgen. Na een paar weken radiostilte kreeg ik een telefoontje van Ineke. Ze hadden een herplaatser genaamd Simon. Heel nieuwsgierig gekeken op de site voor een fotootje en daar stond een leuk,stoer Jack Russel achtig hondje op. Leuk koppie stond er op, helemaal prima. Laat maar komen. Drie dagen later werd Simon naar ons gebracht door zijn voormalige bazinnetje. Wauw, wat een heer kwam er uit de auto, hij was veel flinker dan ik had gedacht. Het is eigenlijk meer een Basset gekruist met een Beagle, dat verklaarde de 18kg. die hij op de site had gekregen. Eerst een wandeling gemaakt met onze Puck, maar dat zat gelijk snor met die twee. Ze kunnen het heel goed samen vinden.

Simon is gewoon geweldig. Hij is mooi, grappig, lief, lui maar tijdens zijn wandelingen super actief, lief voor Puck, lief voor kinderen, hij paste zich heel gemakkelijk aan in ons gezin. In het begin een bench geprobeerd, geen probleem zolang het deurtje maar open blijft. Hij blijft er 's nachts lekker in liggen, en als wij weg gaan ook. Als het deurtje dicht gaat raakt hij in paniek. Hij is volledig zindelijk en heeft nog niks gesloopt. In het begin was het even raar dat er zomaar katten binnen lopen, maar als het een kat betreft die niet bang is en niet wegrent gaat het prima. Hij weet nu dat ze erbij horen. Simon houd van wandelen en rennen. Nu er bij ons veel konijnen lopen laat ik hem liever aan de riem, maar bij de omheinde hondenvelden kan hij heerlijk zijn ei kwijt. Hij kan met elke hond goed opschieten mits hij los rondloopt. Aan de riem blaft hij tegen andere honden, maar dat gaat steeds beter. Ik hoop zo voor hem dat er iemand voor hem komt die ziet wat voor een lieverd hij is, en waar hij de rest van zijn leven gelukkig kan zijn. Hij heeft niet meer nodig dat liefde en aandacht, en een baas die niet hele dagen van huis is. Het liefst zou hij een hondenvriend of vriendin hebben, zodat hij nooit helemaal alleen is.
Tot die tijd blijft hij gewoon lekker bij ons, en verwennen wij hem met de knuffels die hij verdiend.

Hopelijk zijn er meer mensen die na het lezen van mijn verhaal overwegen een gasthond te nemen, of dat er iemand denkt; die Simon past bij ons!
Wij vinden ACE echt een top organisatie, met het hart op de juiste plaats.

Wij zijn er 7 september ook bij, tijdens de ACE-dag. Als Simon er dan nog is, komt hij natuurlijk gezellig mee.

Simon

Simon en Puck erachter

Samen slapen, heerlijk he!!

Samen in de bench, gezellig toch!

1 ste pallet goederen uit Nederland

Bedankt voor de goederen, en de kooien !!!

Eerste betonnen vloer in asiel van Algeciras !!!!

Eerste betonnen vloer ligt in Algeciras,..... super blije mensen en hondjes !!!!

 

 

Jul nu Ollie

Hier wat foto s van Ollie voor de blog.

 Ollie is nu bijna 3 maanden bij ons en helemaal gewend. Van een moe onzeker hondje is hij een een actief  ondeugend   speels  pikkebaasje geworden. Pikken uit mijn pannen gaat hem goed af, denk ik soep te maken is het mergpijpje met vlees verdwenen. Hij ligt dan onder tafel heerlijk te knauwen. Myn man wilde het niet geloven, keek in de lege pan  zuchtte en zei zachtjes voor zich uit: "Ik wist wel dat ik op de 3e plaats zou komen" Ha ha. Ik  blij, had toen nog het idee  dat ik de leider zou zijn, valse hoop, dat is natuurlijk Ollie. Hij pikt iedere morgen ons ondergoed af, we rennen dan al mopperend naar beneden,  waar dan een soort toneelspel ontstaat met in de hoofdrol Ollie. Hij is erg  creatief en verzint voor mij de spelletjes: bal gooien op het zandpad  vond hij erg leuk maar opeens was het genoeg voor hem, hij pakte dan de bal en gooide hem in de greppel. Ik kon op mijn kop gaan staan maar hij pakte de bal niet. "Jouw beurt", moet hij gedacht hebben. Daar ging ik dan al glijdend en mopperend de bal halen, Ollie zat dan langs de kant, met zijn kopie schuin te kijken hoe het ging, hoe ik mij omhoog probeerde te trekken aan een graspol en hoe toen ik halverwege was, de graspol losliet. Ik opnieuw geprobeerd, lukte met moeite, mijn handen aan de brandnetels  bezeerd enzovoort. Ik gooide dan toch vol goede moed de bal opnieuw, Ollie pakte hem dan braaf  en gooide hem weer in de greppel. Verdorie! Met mijn witte broek toen al vuil er weer in en de rest kun je bedenken.

Gelukkig ken ik het spreekwoord van de EZEL,dus ben toen maar naar huis gegaan. En zo doet hij het ook in het bos:  vlakbij ons huis pakt hij de bal, gooit hem in het kreupelhout, lokt mij het bos in. Hij weet goed waar de bal is, maar het is weer eens iets anders. Dit keer leuk om vast te zitten  tussen de klimop, bramen en meidoorn.

Een ander spel vindt zich plaats in het water. Ollie was eerst bang om te zwemmen en durfde het water niet in, maar door andere honden wist hij zijn angsten overwinnen. Je krijgt hem niet meer het water uit. Nu bracht hij zijn waterspeeltje steeds terug en dan is het genoeg voor hem. Vervolgens verstopt hij het dan in het riet. Ik mijn schoenen uit, steunkousen uit, broekspijpen omhoog  en zo het water in. Het gaat dan steeds verder, ook de speeltjes van andere honden verstopt hij. Na een tijd gaan we dan naar huis, moe, voldaan en drijfnat  tot aan mijn middel.  Resorptie is niet te stoppen. Wij hebben geen personal trainer nodig!

Verder is Ollie dol op onze kleinkinderen, een tweeling van 6 jaar die hier veel zijn. Hij is een keer weggelopen, iedereen in paniek, want de jongens waren naar huis gegaan en Ollie liep ze te zoeken. Ollie werd gevonden in de speeltuin vlakbij huis waar hij de jongens zocht en hij was weer op weg naar huis. Niets aan de hand dus. Verder speelt hij regelmatig met andere honden.  Hij is erg lief,  beschermend  en een fantastische hond.  Hy is 3 kilo aangekomen  en we zyn allemaal dol op hem. Het leven is 1 groot feest en Ollie zorgt voor de slingers, ons spaanse zonnetje.  

 

Dank je wel  PIA en dankje wel ACE namens Ollie  en Familie.

 

Jonna in de Refugio en Jonna thuis bij de adoptanten.

Jonna in de Refugio

Jonna nu thuis!

FLAPPY en familie groeten je ,....

Even een berichtje van Romy

Hier even een berichtje van Romy!

 Nadat ik 2 jaar in spanje heb gezeten was het maandag 8 juli dan zover, ik ging naar mijn gouden mand!!  Nouja gouden mand.. het is eigenlijk een heel groot gouden kussen, kan er zo lekker languit op liggen. Gelukkig stond er ook een bench daar voelde ik me de eerste paar dagen erg veilig in.

 Nederland is heel anders dan Spanje, heel spannend als we een wandeling gaan maken, allemaal dingen die ik nog nooit gezien heb, zoals een kabouter in een voortuin, jeetje wat schrok ik daarvan! Maar als ik die kabouter nu zie loop ik er gewoon stoer voorbij! Ik ga elke dag een stapje vooruit en word ook steeds ondeugender.. Als ik zin in een snoepje heb pak ik die gewoon zelf.

 Tijdens de wandeling snap ik al goed dat ik alleen in het gras mag poepen en plassen, en luisteren kan ik ook al wel een beetje. Andere hondjes die ik tegenkom vind ik wel erg leuk, behalve als ze hard naar me blaffen dan besteed ik er geen aandacht aan.

 Ik kan het hier wel wennen in Nederland, ik vind mijn baasjes erg lief en vervelen zal ik me niet doen, kijk maar naar mijn foto wat voor lekkers ik heb gehad!

 Zo even een berichtje om jullie te laten weten dat het goed met mij gaat, nu ga ik weer lekker van het zonnetje genieten!

 Pootje en likje van Romy.