Wini nu Lola komt in een heel warm mandje terecht!
dinsdag 12 mei 2015
Aankomst Schiphol maandagmiddag 11 mei
Vanmiddag mochten we weer drie honden verwelkomen, op weg
naar hun gouden mandje.
Bedankt adoptanten van Viko, dat jullie hem zelf zijn gaan
ophalen en ook nog twee andere honden meegevlogen hebben. Viko kwam heel
behoedzaam de kooi uit, maar al gauw vond hij het allemaal wel
prima.
Brena had duidelijk zin in haar nieuwe leven. Nieuwsgierig
keek ze om zich heen en nadat ze haar nieuwe tuigje goed omhad, mocht ze mee
naar huis, waar ook nog een hondenvriendinnetje op haar wacht.
Terry was nog wel wat onder de indruk, in eerste instantie
bleef zijn staartje tussen zijn benen, maar inmiddels zal hij vast wel in z’n
nopjes zijn met zijn nieuwe familie, huis en tuin.
Veel geluk allemaal!
Wij bedanken de adoptanten ook nog voor het voer dat zij meebrachten voor de
achterblijvers in Spanje.
zondag 10 mei 2015
Aankomst Rotterdam 9 mei
Gisteravond zijn weer 2 hondjes aangekomen.
Rudolf en Jane.
Jane vond het allemaal nog erg eng,maar dat komt wel.goed.
Rudolf en Jane.
Jane vond het allemaal nog erg eng,maar dat komt wel.goed.
zaterdag 9 mei 2015
GISEL, weer een zwangere dame in huis ,....
Terwijl ze angstig op zoek was naar voedsel in de vuilnisbakken, werd Gisel door
een vrouwtje gevonden, die haar tijdelijk onderdak gaf. Jammer genoeg was deze
dame niet in staat haar te steriliseren en dus werd Gisel zwanger en moest zij
weg! Dat was voor Gisel een zware klap. Ze dacht iemand gevonden te hebben, die
haar zou koesteren, maar helaas kon dat niet!
Gisel is echt een hele lieve, sociale, brave hond, goed met grote en kleine hondjes, heel aanhankelijk, een aparte zachte lieverd. Ze loopt nu tussen alle andere hondjes en stilaan aanvaardt ze weer gedumpt te zijn. Zo zielig, zeker te bedenken dat zwarte hondjes zo weinig kans maken.
Haar zwangerschap hebben we gelukkig kunnen afbreken. Zovele ongewenste hondjes passeren ons. Deze week alleen al kwamen er zovele zwangere hondjes binnen.
Gisel is een goed en stabiel karakter en ook al is ze zwart, het is echt een prachtige, mooie hond!!!
Gisel is echt een hele lieve, sociale, brave hond, goed met grote en kleine hondjes, heel aanhankelijk, een aparte zachte lieverd. Ze loopt nu tussen alle andere hondjes en stilaan aanvaardt ze weer gedumpt te zijn. Zo zielig, zeker te bedenken dat zwarte hondjes zo weinig kans maken.
Haar zwangerschap hebben we gelukkig kunnen afbreken. Zovele ongewenste hondjes passeren ons. Deze week alleen al kwamen er zovele zwangere hondjes binnen.
Gisel is een goed en stabiel karakter en ook al is ze zwart, het is echt een prachtige, mooie hond!!!
vrijdag 8 mei 2015
Aankomst Eindhoven 7 mei.
Was weer een hele gezellig aankomst.
Stagiaire Esther had de hondjes meegenomen. Ook heel veel voer gedoneerd! De hondjes die aangekomen zijn : Ringo Star, Hannah en Flor de Te.
Hoera Kyra 8 jaar!
We wilden even laten weten dat
onze Kyra vandaag 8 jaar is geworden.
We hebben haar
geadopteerd sinds september 2007.
Korte omschrijving van onze
Kyra:
Buiten gek doen, rennen ,rennen en nog een
rennen. O ja en proberen zo vies mogelijk te worden.
Binnen gek doen, de tuin als racebaan gebruiken samen
met Bizi ( onze andere geadopteerde ACE hond)
en van de zon genieten op het tuinbankje.
Kortom van een zeer bange puppy van 5
maanden, verandert in een zotte hond. Vreemden houd ze op afstand
of ze sluit ze in haar
hart.
Met vriendelijke groetjes,
Monique Renes, Wateringen
donderdag 7 mei 2015
Drie pupjes in kattenbox in de gloedhete zon.
Deze week belde een vrouwtje dat ze een oude kattenbox opgemerkt had bij het
voorbijrijden aan de vuilbakken! Ze keerde terug en ja hoor: in de gloedhete zon
stond een boxje met 3 kleine pupjes in, die gelukkig bij Amalia terecht konden.
De hondjes waren uitgehongerd en hadden een enorme dorst. Ze bleven maar
drinken... Gelukkig gaat alles weer een stuk beter met ze. Onze deugniet
Mozart, ging eens even papa uithangen!
Eind goed al goed…
Eind goed al goed…
HILARIO
Er is ons
gevraagd een klein verslag te maken
over de opvang van geredde
honden/hondjes uit Spanje die nu in Nederland en Belgiƫ verblijven. Aan dit
verzoek willen wij natuurlijk graag meewerken. Ook wij zijn, net als vele
anderen, in contact gekomen met Stichting ACE en zijn onder de indruk van hun
inzet om honden uit de meest ondierlijke omstandigheden
te redden.
Zo kregen wij
eind oktober 2014 een berichtje dat er een Pinchertje was gevonden. Er werd voor
hem een baasje gezocht, om daar nog een fijn leven te hebben na de ellende die
hem naar alle waarschijnlijkheid was aangedaan. Tijdens de
opvang bij ACE kreeg hij de naam Hilario mee.
Bij het zien van
de foto’s waren wij gelijk verkocht. Dat was hem… Het voelde gelijk
goed.... Die moesten wij
een gelukkiger leven kunnen bieden. Wij hebben al drie honden, dus een vierde
was geen probleem. Maar helaas. We
moesten wachten. We konden hem niet direct
adopteren. Stichting ACE ging niet zo maar in op ons verzoek. Eerst werd er een
“onderzoek” naar ons ingesteld. Heel terecht natuurlijk. Je geeft niet zomaar
een hond af aan een ander .Huis bezoek was
super goed gegaan ! Gelukkig kregen
wij te horen dat alle lichten op
groene stonden om “onze” Hilario te mogen
adopteren.
Dan komt het
zware moment. Je moet wachten. Ieder bericht
over Hilario werd door ons
gevolgd. Tussendoor kregen wij een video van ACE waar Hilario op te zien was
tussen tientallen andere honden. Wat een leuk baasje. De video is door ons vele
malen bekeken. Wij kregen er niet genoeg van. Begin december
2014 kregen wij het bericht dat alles in orde was om Hilario naar Nederland
te laten overvliegen.
Vlak voor Kerst
kwam het verlossende bericht. Hilario
zou op tweede
Kerstdag aankomen
op het Rotterdam
Airport. Het was nu
eindelijk zover. Om maar
zeker te zijn dat wij op tijd zouden aankomen zijn we maar vroeg weggegaan. Zo
vroeg dat we zeker
1 uur op het
vliegveld hebben gewacht. Wat waren we
zenuwachtig ! En we waren
niet de enige. Er was ook een echtpaar die al veel eerder daar
was
aangekomen,
maar we werden heel
goed opgevangen door 2 lieve dames van Ace.
Eindelijk gaan
dan de deuren van de aankomsthal open en komen er twee begeleidsters met een
aantal benches en reistas de
aankomsthal binnen. In iedere
bench zit een hond.
Maar gƩƩn Hilario. Waarom was
“onze” Hilario niet in ƩƩn van
die benches?
Waar was "onze"
Hilario ??.
EƩn van de
begeleidsters opende de reistas en daar kwam een heel klein lief koppie uit
gestoken. DƔƔr was onze Hilario. Zo klein dat
hij mee mocht in
een reistas in de cabine
. Wat een klein
lief hondje kwam tevoorschijn. Wij waren meteen verliefd. Dit hondje gaan wij
verwennen tot zijn laatste snik. Wat een schatje.
De dagen er na
moesten wij onze drie honden en Hilario aan elkaar
laten wennen. Die wen periode duurde ongeveer een maand. Langzaam aan werd
Hilario geaccepteerd in
de groep. Daarna een poging gedaan om ze samen uit te laten. Dit ging boven
verwachting goed. Het gaat nu zelfs zo goed, dat Hilario al samen met
ƩƩn van onze honden samen in een mandje slaapt. Wij hebben de indruk dat
Hilario nu helemaal
opbloeit. De angst in zijn ogen
is
veranderd in een
liefdevolle en tevreden blik. Hij is dankbaar voor de liefde en warmte die wij
hem geven. Al hoe wel het steeds beter gaat is zijn verlatingsangst aanwezig.
Het gaat de goed kant op en merken dat hij ons meer vertrouwd.
Het is een druk
en levendig baasje die overal bij aanwezig moet zijn. Het is een snelle
leerling. Zijn “Nederlands” is al heel goed. Begrijpt alles heel
snel,
twee drie
uitleggen/laten zien en hij weet het.
Onlangs hebben
wij Hilario meegenomen naar
onze halfjaarlijkse club wandeling. EƩn Pincher en ongeveer veertige Schotse
Terriers. Wat een feest
voor hem. Jullie raden het al… de aandacht ging alleen maar naar
Hilario. Vele foto’s
zijn er genomen. Hij was het gesprek van die dag.
Voor ons is hij
het gesprek van de hele dag, iedere dag. Dank je wel ACE
!!. Jullie maken
niet alleen een honden leven gelukkig, jullie maken ook
ons leven met een
hond gelukkig !
Mannetje voorheen Pocoloco
Ik wilde even een leuke foto van Mannetje/pocoloco laten zien. We hebben het
steeds over bodeguero, maar hij is net verzorgd, geplukt en geschoren, gewassen
en geknipt. Tot mijn verbazing komt er een dalmatier, haha, te voorschijn. De vorige keer waren
de spikkeltjes veel minder, maar als hij zo doorgaat is hij de volgende keer
zwart. Fabienne heeft het steeds over Spaanse gebitten. Op de selfie kun je zien, dat Mannetje er ook een heeft. Net een
vampiertje.
Groetjes maar weer, Gerrie.
Nikki voorheen Aischa.
Nikki is nu iets meer dan 2 jaar bij ons wat een schatje is het een
bodeguero is zij. Ze heeft in belgie in de opvang gezeten bij een hele lieve opvang mamma
Natascha Marnhef een toppertje is dat voor de hondjes. We wisten toen wij gingen kijken dat Nikki leischmania had dat vonden wij
geen probleem. Toen wij binnen kwamen om naar Nikki te kijken sprong ze gelijk op schoot
we waren dan ook gelijk verkocht toen we haar zagen.
Nu 2 jaar later heeft ze ook een vriendinnetje Jenna voorheen Galia een
podenco .
Wat hebben wij het getroffen met hun ze kunnen zo goed met elkaar op
schieten nu hebben we 2 knuffelkonten dat vinden ze zo fijn als ze maar bij je
kunnen zijn .
Met Nikki haar leischmania gaat het goed laten haar regelmatig onderzoeken
bij de dierenarts
Ze gaan ook heerlijk mee op vakantie .
Wij hopen nog lang van hun te genieten .
Groetjes Tineke en Ron van Eldik
![]() |
| Nikki nog in de Refugio |
Jenna
Abonneren op:
Posts (Atom)







































.jpg)
