"Met pijn in het hart laten we jullie weten dat Paulien (de naam die ze bij ons kreeg, of Miene, Miene-Miene of Poepescheet) is op 8 oktober 2026 overleden. De laatste weken at ze minder, was ze sneller moe tijdens het wandelen en ging als veel moeilijker. Omdat ze ondertussen ook doof en blind was op één oog, dachten we dat dit ook met de leeftijd te maken had. Verder liet Paulien eigenlijk niets merken. Ze was er nog steeds als de kippen bij om te gaan wandelen. Na een tweetal weken vonden we het toch beter om haar bloed en urine te laten controleren. De dag nadien bleek dat ze leed aan nierfalen en een ernstig ontstoken pancreas had. Ze is gedurende 5 dagen bij de dierenarts gebleven om via een infuus medicijnen te krijgen. Ze wou echter niet eten en daarom mocht ze twee dagen naar huis komen om te eten en daarna opnieuw aan een infuus gekoppeld te worden. We stelden echter vast dat ze veel achteruit gegaan was: ze liep overal tegen, ze viel op haar poep wanneer ze achteruit wilde stappen, ... We hebben nog twee dagen met volle teugen van elkaar genoten, maar hebben uiteindelijk - samen met de dierenarts - beslist om Paulien te laten gaan. Op het einde van de tweede dag is de dierenarts aan huis gekomen om Paulien te laten inslapen. Ze is niet moeten gaan op een koude, metalen tafel bij de dierenarts maar thuis in de zetel op haar favoriete kussen omringd door Marianne, Yassin haar hondenvriendje en mezelf.
We zullen haar missen, maar zijn vooral dankbaar voor de tijd die we samen gekregen hebben.
Ik ben momenteel een filosofisch boek aan het schrijven. Het boek is opgedragen aan Paulien."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten