Bandalf, Dilan en Vandyke zagen hun broertjes en zusjes één voor één naar huis vertrekken… Maar voor hen kwam niemand. Zij bleven achter…
Dat doet pijn om te zien, want ook zij zouden hun jonge leventje in een warm gezin moeten beginnen. Niet opgroeien achter tralies, maar samen met een baasje de wereld ontdekken, spelen, leren en vooral heel veel liefde krijgen.
Ze zijn nochtans ook stuk voor stuk heerlijke pubers. Sociaal, mensgericht, vrolijk en ontzettend lief. Onze wandelaars nemen hen graag mee op stap en iedereen in de refugio adoreert hen. Ze genieten dankbaar van iedere wandeling, knuffel en elk moment van aandacht… Maar hoe goed we ook voor hen zorgen, een refugio is geen thuis.
Wat zou het prachtig zijn als ook zij binnenkort hun eigen baasje vinden. Dat ze Kerst mogen vieren in een warme mand, omringd door mensen die van hen houden… Help ons daarom hun verhaal te verspreiden. Deel hen, praat over hen en laat hun snoetjes zien… Laten we er samen alles aan doen om Bandalf, Dilan en Vandyke voor Kerst het mooiste geschenk van allemaal te geven: een eigen thuis, voor altijd!



Geen opmerkingen:
Een reactie posten