zaterdag 10 oktober 2026

Dagboek van Fabienne - Onze lieve Mora… eindelijk kende ze wat liefde was.

Onze lieve Mora werd gered uit een vreselijk dodenstation, waar ze door haar jager was achtergelaten… Bij ons leerden we haar kennen als een heerlijke, lieve en brave Galgo. Zo’n hondje dat niets hoeft te doen om je hart te stelen — haar zachte karakter en lieve blik waren meer dan genoeg.

Toen Mora zich op een dag niet lekker voelde, gingen we met haar naar de specialist. Daar kregen we het verschrikkelijke nieuws dat ze uitgezaaide botkanker had… We waren er allemaal kapot van.

Dit lieve Galgootje had nog nooit in een huis gewoond. Ze had nooit mogen ervaren hoe het voelde om een echt gezinslid te zijn, om verwend te worden en ergens helemaal bij te horen… En nu zou haar tijd ook nog eens veel te kort zijn.

Een lieve vrijwilligster, Elke, stelde voor om Mora voor de tijd die haar nog restte in haar gezin op te nemen. Wat een prachtig en onbaatzuchtig gebaar… Wat waren we haar dankbaar. En zo vertrok Mora naar huis, om van het laatste hoofdstuk van haar veel te korte leven toch nog iets moois te maken.

Ze werd verwend en geliefd, gerespecteerd en verzorgd. Ze kreeg een zacht mandje, warme knuffels en alle liefde die ze haar hele leven had moeten kennen. Voor het eerst was ze รฉcht thuis… En ze was gelukkig.

Tot gisteren haar zieke lichaam niet meer verder kon. Omringd door liefde mocht onze lieve Mora rustig heengaan…

Lieve Elke, bedankt voor alles wat jij en je familie voor haar hebben gedaan. Jullie gaven Mora niet alleen een thuis, maar ook waardigheid, geborgenheid en liefde tot aan haar allerlaatste adem. We weten hoeveel pijn dit afscheid ook bij jullie heeft veroorzaakt. Want een dier begeleiden tot die laatste stap is ontzettend zwaar en kruipt diep onder je huid.

Dank aan alle opvanggezinnen die hun hart en huis openstellen voor een hondje of katje in nood. Ook wanneer ze weten dat de tijd samen misschien maar kort zal zijn en dat het afscheid onvermijdelijk pijn zal doen... Dankzij jullie is er zoveel minder angst, eenzaamheid en verdriet.

Rust zacht, lieve Mora. Je leven was veel te kort, maar je hebt uiteindelijk mogen voelen hoe het is om intens geliefd te zijn.

Voor altijd in ons hart… ๐Ÿ’ซ 











Geen opmerkingen:

Een reactie posten