Sommige honden moeten veel te lang wachten op hun geluk. Alix is daar รฉรฉn van.
Samen met Saar werd ze meer vergeten dan verzorgd door haar jager. Eten en drinken waren zeldzaam, waardoor beide hondjes steeds verder verzwakten. Niemand kon helpen, want hun eigenaar wilde hen niet afstaan. Een trieste werkelijkheid die helaas nog al te vaak voorkomt voor Spaanse jachthonden.
Gelukkig wist een betrokken dame van hun bestaan en bracht ze ons op de hoogte. Na lange onderhandelingen mochten Saar en Alix eindelijk hun ketting achter zich laten. Toen ze bij ons aankwamen, waren ze vel over been. Hun magere lichaampjes vertelden een verhaal van verwaarlozing en tekort, maar wat ons het meest raakte, was dat hun zachte en vriendelijke karakter volledig intact was gebleven.
Saar (nu Mira) vond anderhalf jaar geleden al haar gouden mandje. Terwijl zij volop genoot van haar nieuwe leven, bleef Alix geduldig wachten op die ene familie die haar zou zien voor wie ze werkelijk is: een ongelooflijk lieve, dankbare en trouwe hond.
En vandaag is het eindelijk zover. ❤️๐ก Na al die tijd heeft ook Alix haar eigen thuis gevonden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten