𝐈𝐧 𝐦𝐞𝐦𝐨𝐫𝐢𝐚𝐦 𝐃𝐨𝐦𝐩𝐲

"Op 21 december 2014 mochten we op Zaventem ons mooiste kerstgeschenk ooit gaan ophalen: een mooie, schattige Mastinpuppy die ons al direct begroette met een enorme plas midden in de aankomsthal. Dat er zoveel vocht uit zo een klein hondje kwam was niet te geloven.

Hij keek zo onschuldig en lief uit zijn oogjes dat de naam die we voor hem hadden gekozen (Yoda) unaniem vervangen werd door zijn SHIN naam Dompy.

Het klikte direct met onze andere hond Freggel en dat is altijd zo gebleven: best friends forever. Met de katten ging het wat moeilijker, maar uiteindelijk legde Dompy zich er bij neer dat katten rare blazende en klauwende wezens zijn die graag honden pesten. Na een tijdje liet hij lijdzaam toe dat ze zijn kussen inpalmden, met zijn staart en oren speelden terwijl hij rustig ergens lag en zelfs zijn eten probeerden af te nemen.

Zijn puberteit is wel een zeer heftige en lange periode geweest van slopen in huis. Gelukkig is dat gestopt toen er niets meer af te breken viel aan onze lederen salon...

Wanneer ik van het werk thuis kwam, lag hij op de vensterbank te kijken door het raam om mij heel happy te begroeten. Tv kijken was moeilijk met hem, zeker wanneer er programma's met dieren op stonden, of erger nog: Harry Potter want die was zijn absolute favoriet. Dan hoorde of zag hij niks meer van wat er rond zich gebeurde, zo gefocust zat hij dan te kijken met zijn neus dicht tegen het scherm.

We kunnen ons geen lievere, zachtere, goedaardige hond indenken dan Dompy was. Een reusachtige lamme goedzak die met iedereen en alles vriendjes wilde zijn. Natuurlijk had hij wel de typische Mastintrekjes zoals blaffen, koppig en selectief doof zijn maar dat maakte hem "Onze Dompy".

De laatste maanden kreeg hij last om recht te komen door verzwakte achterpoten maar hij bleef even enthousiast en goedgezind. HIj genoot nog altijd van wandelingen ook al waren ze sterk ingekort. Hij deed het nog goed.. Tot zaterdag... Ik was even in de tuin en toen ik terug naar binnen kwam lag hij half verlamd en hijgend op zijn kussen.

Bij de dierenarts kon hij zelfs zijn hoofd niet meer rechthouden. Er was geen tijd meer om voor een onderzoek, hij is stilletjes overleden op de tafel van de dierenarts.

We gaan je missen trouwe vriend, je laat een leegte achter die niet te vullen is..."

Woordje van oma en opa:
"Dompy, lieve, grote Dompy... Wat hielden wij van jou.
Iedere keer dat je baasje vroeg of je mocht komen logeren was dat voor ons een feest. Gelukkig voor ons moet hij veel weg voor zijn job zodat jij een beetje onze derde hond was.

Ook voor onze twee SHIN honden, want jullie waren een fantastisch team. De dagen nadat je terug naar huis moest lagen Raoul en Tosca te mokken in hun mand omdat ze jou misten.

Jij bent de reden waarom wij opnieuw honden hebben geadopteerd. Na zeven jaar zonder geweest te zijn heb jij door jouw, meestal grappige, puberstreken ons overhaald om opnieuw aan huisgenoten te beginnen. Dankzij jou zijn we dus ook allebei SHIN-vrijwilliger geworden.

Begin oktober zou je 12 geworden zijn, we hoopten zo dat we je verjaardag zouden kunnen vieren. De  dagen dat je dit jaar zou komen logeren staan op de kalender, het zullen lege dagen zijn zonder jou.

Dag Dompy, je zit voor altijd op een speciaal plekje in ons hart, we missen je enorm."