Mijn lieve zachtaardige Tommetje. Wij waren helemaal verliefd op je lieve uitstraling toen wij je zagen. Dat je een poot moest missen was erg triest en heeft je erg beperkt in je wandelingen.
Helaas was je bang voor mensen, buiten liet jij je niet aaien en kroop je altijd achter mij weg. De mensen die bij ons binnen kwamen vond je best, zolang ze niet te dichtbij kwamen. De bank was jouw veilige haven en daar konden wij je uittekenen. De andere honden liggen nog weleens in een mand maar jij had vanaf dag รฉรฉn besloten dat de bank jouw plekje was.
Wij kunnen er nog steeds niet aan wennen dat je er niet meer bent. Je was een zachtaardige, gemoedelijke hond. Granny en Luuk (beiden komen uit een in beslagname) gebruikten jou als kussen, warm en zacht en jij liet het allemaal toe, geen grommetje hebben wij ooit van je gehoord.
Tig
x per dag je ogen druppelen vond je niet fijn maar je liet het toch allemaal
maar toe.
Helaas zagen wij je langzaam achteruit gaan. De wandelingetjes vielen je steeds zwaarder op 3 poten en als de zon scheen, kon je nog maar een heel klein stukje lopen. We hebben je altijd in je waarde gelaten en alles zoveel mogelijk aan jou aangepast, dat vond je fijn en liet je ook merken.
En nu is de bank leeg.....
Lieve lieve Tom, dank je wel voor alle liefde die wij van jou mochten ontvangen.
Dag lieverd, tot later.
Marian en Piet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten